Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ποτέ δεν είναι αργά για το 1ο solo album. Μια ζωή δίπλα στην Patti Smith, μια ζωή απλώς "ο κιθαρίστας", ήρθε η ώρα -λίγο πριν τα 80- να μας πει τα δικά του τραγούδια, να δηλώσει πως είναι κάτι παραπάνω απ' αυτό που νομίζαμε.

Ένας δημιουργός, ένας καλλιτέχνης που με old fashioned ήχο και απλές, όμορφες μελωδίες, δεν ανοίγει δρόμους λέει όμως τη δική του ιστορία και το ότι τόλμησε να το κάνει σε αυτή την ηλικία του δίνει την αξία μιας ζωής.

Και μην ξεχνάμε και την περίφημη συλλογή Nuggets (1972) που επιμελήθηκε και που έδωσε "αιώνια ζωή" στο garage και την ψυχεδέλεια της δεκαετίας του '60. Θα μου πεις: "ποιος δίνει πιά σημασία σε τέτοια άλμπουμ;". Ξέρω μερικούς...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους