Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν συνηθίζω τα μακροσκελή posts. Προτιμώ να μιλώ μέσα από τη δουλειά μου, τα κείμενα, τα βίντεος και το ρεπορτάζ που πάντα αγαπώ πιο πολύ από κάθε τι άλλο.

Υπάρχουν όμως στιγμές που αξίζει να μοιραστείς μια σκέψη.

Όλοι θέλαμε να μείνει.

Το ήθελε και η ομάδα.

Όμως το ποδόσφαιρο δεν ζει μόνο μέσα από τις επιθυμίες.

Βαδίζοντας στα 31 του, ο Πινέδα μάς χάρισε τα καλύτερα ποδοσφαιρικά χρόνια του, ίδρωσε ποτάμι τη φανέλα και ταυτόχρονα αφήνει πίσω του ένα σημαντικό οικονομικό όφελος για τον σύλλογο.

Θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο με περισσότερη απαίτηση στο buy out που τότε συμφωνήθηκε, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.

Την ίδια στιγμή, η ΑΕΚ βρίσκεται σε περίοδο θεμελιώδους και συνολικής αναδόμησης.

Σε μια nonstop προσπάθεια να αλλάξει νοοτροπία, να πλησιάσει και να παγιώσει πιο σύγχρονες μεθόδους λειτουργίας, να χτίσει κάτι που θα αντέξει στον χρόνο.

Για μένα, αυτή η αλλαγή βασικής συνθήκης ήταν αναγκαία, απαραίτητη.

Από τη στιγμή που επιλέγεις έναν νέο δρόμο, δεν μπορείς να περπατάς κοιτώντας συνεχώς πίσω.

Το ερώτημα δεν είναι «πω πω τι πάθαμε τώρα;». Το ερώτημα είναι πώς θα κάνουμε το επόμενο βήμα.

Δεν είμαστε ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία ομάδα που αποχωρίζεται έναν σπουδαίο ποδοσφαιριστή με αυτόν τον τρόπο.

Ίσως, λοιπόν, αυτή να είναι η στιγμή να εμπιστευτούμε τη διαδικασία.

Να αφήσουμε τον θόρυβο στην άκρη και να δώσουμε χώρο και χρόνο στους ανθρώπους που ανέλαβαν την ευθύνη να αποδείξουν ότι μπορούν να ανταποκριθούν σε μία από τις πιο απαιτητικές αποστολές των τελευταίων ετών όταν μιλάμε για έναν και μόνο ποδοσφαιριστή.

Η απώλεια ενός σπουδαίου παίκτη είναι πάντα αισθητή.

Θέλει πάλι αρκετό κουπί για να βρεθεί ο συγχρονισμός.

Όμως κάθε τέλος κρύβει και την αρχή μιας νέας ιστορίας.

Το ζητούμενο δεν είναι να μείνεις προσκολλημένος σε ό,τι έφυγε, αλλά να έχεις το θάρρος να δημιουργήσεις ό,τι έρχεται.

Και οι μεγάλες ομάδες γράφουν τις πιο όμορφες σελίδες τους όταν μετατρέπουν τις δυσκολίες σε ευκαιρίες, με καθαρό μυαλό, ποδοσφαιρική λογική και γνώση.

Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να φοβόμαστε, να μεμψιμοιρούμε και να βλέπουμε απαραίτητα το κακό μπροστά μας.

Προφανώς και ο χρόνος θα δείξει, αν το σκεφτείτε όμως καλά, η ΑΕΚ λειτουργεί όπως κάποτε ελπίζαμε ουτοπικά ότι μπορεί και να συμβεί. Ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα μπορούσε... Και να που συμβαίνει...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους