Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🇬🇷 Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΣΤΗ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟΚΟΜΜΑΤΙΚΗ — Ο “ΕΘΝΑΡΧΗΣ” ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΕΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΑ ΠΑΓΙΔΑ Η Μικρασιατική Καταστροφή δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα της αντεθνικής στάσης του ΚΚΕ.

Ήταν και το αποκορύφωμα μιας καλά στημένης πολιτικής παγίδας που έστησε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος — εις βάρος της Ελλάδας, του Μικρασιατικού Ελληνισμού και των πολιτικών του αντιπάλων.

Ιδού πώς ξεδιπλώνεται η ιστορική προδοσία: 🔹 1. Εκστρατεία χωρίς στρατηγικό βάθος και χωρίς ευρεία συναίνεση Το 1919, η κυβέρνηση Βενιζέλου αποβιβάζει ελληνικά στρατεύματα στη Σμύρνη με την υποστήριξη των Συμμάχων.

Η "Μεγάλη Ιδέα" παίρνει σάρκα και οστά — όμως χωρίς πραγματικά εθνική ενότητα ή εξασφαλισμένα συμφέροντα.

Ο λαός ήταν ήδη εξαντλημένος από τους Βαλκανικούς και τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η εκστρατεία ξεκινά δίχως σχέδιο μακροπρόθεσμης στήριξης και με μια Ελλάδα βαθιά διχασμένη. 🔹 2. Προκήρυξη εκλογών εν μέσω πολέμου — και η “ήττα” Βενιζέλου Τον Νοέμβριο του 1920, ενώ η Ελλάδα βρισκόταν μεσούσης στρατιωτικής εκστρατείας στη Μικρά Ασία, ο Βενιζέλος έδινε την εντύπωση ότι περίμενε εύκολη νίκη — παίζοντας τον ρόλο του στο πολιτικό θέατρο — αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια υπολογισμένη κίνηση να χάσει σκόπιμα την εξουσία και να στήσει παγίδα στους αντιπάλους του.

Ως αποτέλεσμα, η εξουσία πέρασε στην αντιβενιζελική παράταξη — κυρίως τους βασιλόφρονες — και ο πόλεμος που ξεκίνησε βρέθηκε στα χέρια τους. 🔹 3. Παράδοση της εκστρατείας στους αντιπάλους του — εσκεμμένα Οι βασιλόφρονες δεν είχαν ούτε την τεχνογνωσία, ούτε την πολιτική στήριξη, ούτε και την ιδεολογική δέσμευση για να φέρουν εις πέρας τη Μικρασιατική εκστρατεία. Ο Βενιζέλος ήξερε ότι θα αποτύχουν — αλλά αυτός ήταν ο στόχος.

Ήθελε να τους “φορτώσει” την αποτυχία ώστε να επανέλθει αργότερα ως "σωτήρας". 🔹 4. Αποδυνάμωση της διεθνούς στήριξης — και ο ρόλος του Κωνσταντίνου Με την επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου (τον οποίο οι Σύμμαχοι μισούσαν), η διεθνής στήριξη προς την Ελλάδα κατέρρευσε. Η Γαλλία και η Ιταλία άρχισαν να στηρίζουν τον Κεμάλ, ενώ η Αγγλία κράτησε ουδέτερη στάση. Ο Βενιζέλος ήξερε πολύ καλά πως η επιστροφή του Κωνσταντίνου θα είχε αυτές τις συνέπειες — αλλά δεν έκανε τίποτα για να τη σταματήσει. 🔹 5. Προδοσία στους Ελληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας Ο Βενιζέλος δεν σταμάτησε μόνο στο πολιτικό παιχνίδι.

Διέταξε τους Έλληνες του Πόντου και των παραλίων να παραδώσουν τα όπλα τους, καθησυχάζοντάς τους ότι ο ελληνικός στρατός θα τους προστατεύσει — μια ψευδαίσθηση που ποτέ δεν έγινε πραγματικότητα.

Με αυτόν τον τρόπο τους άφησε αβοήθητους, γυμνούς και εκτεθειμένους στις σφαγές και τις εκκαθαρίσεις των Τούρκων.

Η απόλυτη πρόκληση ήρθε αργότερα, όταν ο Βενιζέλος πρότεινε τον Κεμάλ Ατατούρκ για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, δείχνοντας τη βαθιά πολιτική συμφωνία και υποκρισία του. 🔹 6. Η καταστροφή έρχεται — και ο Βενιζέλος επιστρέφει “δικαιωμένος” Όπως ήταν αναμενόμενο, η εκστρατεία κατέρρευσε.

Οι βασιλόφρονες απέτυχαν.

Ο στρατός διαλύθηκε, ο Ελληνισμός της Ιωνίας σφαγιάστηκε ή ξεριζώθηκε.

Και τότε ο Βενιζέλος επανεμφανίζεται στο πολιτικό προσκήνιο ως ο “σοφός” και “δικαιωμένος”, αφού “τα είχε πει”. 🔹 7. Η επιστροφή και η πτώση του βασιλιά Κωνσταντίνου Μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' επανήλθε στο θρόνο, σηματοδοτώντας την επιστροφή της μοναρχίας.

Αυτή η κίνηση οδήγησε στην απόσυρση της υποστήριξης των Συμμάχων προς την ελληνική εκστρατεία στη Μικρά Ασία, αποδυναμώνοντας σοβαρά τις ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις.

Η βασιλική κυβέρνηση που ακολούθησε, χωρίς διεθνή στήριξη και με εσωτερικές διαιρέσεις, επέβλεψε την καταστροφική ήττα του ελληνικού στρατού το 1922.

Ως αποτέλεσμα αυτής της καταστροφής, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' αναγκάστηκε να παραιτηθεί ξανά και να ζήσει σε εξορία, σηματοδοτώντας μια ταραχώδη περίοδο πολιτικής αναταραχής και εθνικής τραγωδίας. 📌 Συμπέρασμα: Ο Βενιζέλος έστησε την τέλεια παγίδα.

Άναψε τη φωτιά, παρέδωσε το φυτίλι στους εχθρούς του, και αποχώρησε — μόνο για να επιστρέψει αργότερα ως σωτήρας από την καταστροφή που ο ίδιος είχε δρομολογήσει.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για εθνική αυτογνωσία αν δεν εξετάσουμε όλα τα κομμάτια της προδοσίας — και από τα αριστερά και από τα δεξιά. Η Μικρασιατική Καταστροφή ήταν το αποτέλεσμα διπλής προδοσίας: από τους κομμουνιστές που δούλευαν για τη Μόσχα, και από τους “εθνάρχες” που έβαζαν το προσωπικό τους πολιτικό συμφέρον πάνω από το έθνος. 📚 Η ιστορία δεν συγχωρεί την αφέλεια. Και ο λαός που ξεχνά, είναι καταδικασμένος να ξαναζήσει τις τραγωδίες του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους