Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έχετε προσέξει πώς οι στίχοι από τα παλιά, αυθεντικά τραγούδια είχαν πάντα να διηγηθούν μια μεγάλη ιστορία; Δεν γράφονταν για να γίνουν απλώς επιτυχίες.

Ήταν αληθινά βιώματα, γεννημένα μέσα από τη φτώχεια, την ξενιτιά, τον έρωτα και τον αποχωρισμό.

Οι δημιουργοί έβαζαν την ψυχή τους στο χαρτί και οι ερμηνευτές κατέθεταν τη ζωή τους σε κάθε γύρισμα της φωνής.Το πιο τρανό παράδειγμα αυτής της αλήθειας είναι ο «Καημός». «Είναι μεγάλος ο γιαλός, είναι μακρύ το κύμα... είναι μεγάλος ο καημός κι είναι πικρό το κρίμα.»Όταν ο Μίκης Θεοδωράκης μελέτησε τους στίχους του Δημήτρη Χριστοδούλου και τους έδωσε μελωδία, δημιούργησε έναν αθάνατο ύμνο.

Κι όταν ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης ή ο Στέλιος Καζαντζίδης έπιαναν αυτό το τραγούδι στο στόμα τους, ο αναστεναγμός τους γινόταν ο αναστεναγμός ενός ολόκληρου λαού.Αυτή η μουσική είχε τόση δύναμη που ξεπέρασε ακόμα και τα σύνορα της Ελλάδας.

Ξέρατε ότι ο «Καημός» ήταν το αγαπημένο τραγούδι του Σουηδού Πρωθυπουργού Ούλοφ Πάλμε, ο οποίος είχε ζητήσει να ακουστεί στην κηδεία του;Γιατί το καλό, το παλιό τραγούδι μιλάει στην παγκόσμια ανθρώπινη ψυχή «Είναι μεγάλος ο γιαλός, είναι μακρύ το κύμα,είναι μεγάλος ο καημός κι είναι πικρό το κρίμα.Ποτάμι μέσα μου πικρό το αίμα της πληγής σουκι από το αίμα πιο πικρό στο στόμα το φιλί σου.Δεν ξέρεις τι ’ναι παγωνιά, βραδιά χωρίς φεγγάρινα μη γνωρίζεις ποια στιγμή ο πόνος θα σε πάρει..👇 Ας συζητήσουμε στην ομάδα μας: Ποιο άλλο παλιό τραγούδι κρύβει για εσάς μια «μεγάλη ιστορία» κάθε φορά που το ακούτε; Ποια ερμηνεία του «Καημού» σας συγκινεί περισσότερο; Του Μπιθικώτση ή του Καζαντζίδη;Μοιραστείτε τους αγαπημένους σας στίχους στα σχόλια! 👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους