Η αστυνομική υπερβολή δεν ξεκίνησε σήμερα – απλώς σήμερα κάποιοι αποφάσισαν να τη δουν Εδώ και πάρα πολλά χρόνια γράφω και μιλάω δημόσια για την αστυνομική υπερβολή που επικρατεί στον Άγιο Νικόλαο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το ζήτημα δεν είναι σημερινό.

Πηγαίνει πολλά χρόνια πίσω, μέχρι το γνωστό μπλόκο στον κόμβο, όταν ο τότε Αστυνομικός Διευθυντής με κάλεσε προκειμένου να του εξηγήσω πού ακριβώς εντοπίζονταν οι αντιρρήσεις μου.

Του είχα πει τότε κάτι πολύ απλό: «Φανταστείτε να τοποθετούσαμε έξω από το σπίτι σας έναν άνθρωπο, ο οποίος θα έλεγχε την ταυτότητα κάθε προσώπου που εισέρχεται σε αυτό.

Πόσο άνετα θα αισθανόσασταν μέσα στο ίδιο σας το σπίτι;» Εννοείται βέβαια ότι απώτερος στόχος μας θα ήταν η προστασία του απο κακόβουλες ενέργειες ... Από τότε φτάσαμε σταδιακά στη σημερινή κατάσταση, όπου η αστυνομική και τροχονομική παρουσία στον Άγιο Νικόλαο έχει, κατά τη γνώμη μου, ξεπεράσει κάθε λογικό μέτρο.

Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μία από τις πιο ήσυχες πόλεις της Κρήτης.

Σε μια πόλη χωρίς την εγκληματικότητα και τα σοβαρά προβλήματα άλλων περιοχών, η ένταση των ελέγχων και των κατασταλτικών πρακτικών δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.

Για χρόνια έγραφα άρθρα επί άρθρων.

Μιλούσα για το πρόβλημα, προειδοποιούσα ότι αυτή η κατάσταση καλλιεργεί φόβο, αγανάκτηση και αποξένωση.

Τότε, όμως, όλα φαίνονταν σε κάποιους ήσυχα, όμορφα και φυσιολογικά.

Αρκετοί μάλιστα σχολίαζαν ότι υπερβάλλω, ενώ όσοι σήμερα εμφανίζονται ως πρωταγωνιστές της αντίδρασης ήταν απόντες.

Έπρεπε, λοιπόν, να επιβληθεί πρόστιμο σε έναν εργαζόμενο για να ξεσηκωθούν ξαφνικά όλοι και να ενεργοποιηθούν οι μηχανισμοί, φτάνοντας μέχρι την περιβόητη εκδήλωση.

Λες και όλοι οι υπόλοιποι είμαστε παρείες της καθημερινότητας.

Να είμαστε ξεκάθαροι: δεν διαφωνώ με τις ενέργειες αυτές ούτε με οποιαδήποτε νόμιμη προσπάθεια ανάδειξης και αντιμετώπισης του προβλήματος.

Διαφωνώ, όμως, με αυτό που φαίνεται να κρύβεται πίσω από την κουρτίνα τους.

Διαφωνώ με την επιλεκτική ευαισθησία, με την ξαφνική κινητοποίηση και με την προσπάθεια ένα διαχρονικό κοινωνικό πρόβλημα να παρουσιαστεί ως υπόθεση μιας συγκεκριμένης ομάδας ή ενός μεμονωμένου περιστατικού.

Με τον τρόπο που οργανώνεται και προβάλλεται αυτή η κινητοποίηση, δημιουργείται δυστυχώς η εντύπωση περισσότερο μιας εκδήλωσης με κρυφή ατζέντα, παρά μιας πραγματικής, ενωτικής προσπάθειας για την επίλυση του προβλήματος.

Το πρόβλημα δεν γεννήθηκε επειδή επιβλήθηκε ένα πρόστιμο σε έναν εργαζόμενο.

Υφίσταται εδώ και πάρα πολλά χρόνια και, επειδή αρκετοί επέλεξαν να το αγνοούν, αφέθηκε να εξελιχθεί σε γάγγραινα.

Και ας μην ξεχνάμε κάτι ακόμη: τη στήριξη των εργαζομένων δεν τη μονοπωλεί κανείς.

Υπάρχουν άνθρωποι και επιχειρήσεις που στηρίζουν καθημερινά και έμπρακτα τους εργαζομένους, δημιουργώντας θέσεις εργασίας, πληρώνοντας μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές και κρατώντας ζωντανή την τοπική οικονομία.

Γιατί η ηθική συμπαράσταση είναι σημαντική, αλλά χωρίς ουσιαστική και οικονομική στήριξη κινδυνεύει να παραμείνει απλώς «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε». Αυτό ακριβώς είναι που επαναλαμβάνω εδώ και χρόνια: από τον Άγιο Νικόλαο λείπει ο κοινωνικός ιστός.

Λείπει η διάθεση να υπερασπιστούμε ένα δίκαιο ζήτημα όταν αφορά όλους και όχι μόνο όταν αγγίζει τον δικό μας χώρο, τη δική μας ομάδα ή τη δική μας πολιτική ταυτότητα.

Και γι’ αυτή την απουσία υπάρχουν ευθύνες.

Ευθύνες συγκεκριμένων ανθρώπων και συγκεκριμένων ομάδων που θυμούνται την κοινωνία μόνο όταν μια υπόθεση μπορεί να αξιοποιηθεί επικοινωνιακά ή πολιτικά.

Η αστυνομική υπερβολή δεν αντιμετωπίζεται με επιλεκτική αγανάκτηση ούτε με συγκεντρώσεις οι οποίες διαφημίζονται επικροτούνται και οργανώνονται απο γνωστές ομάδες.

Αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα, διάρκεια, θεσμική παρέμβαση και κοινή στάση ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας.

Όπως πάντα, λέω καθαρά τη γνώμη μου, είτε είναι αρεστή είτε όχι.

Δεν έχω να φοβηθώ απολύτως τίποτα.

Εκείνοι που οφείλουν να προβληματιστούν είναι όσοι ήταν εξαφανισμένοι όταν το πρόβλημα αφορούσε όλους, αλλά εμφανίστηκαν μόλις θεώρησαν ότι μπορούν να το εμφανίσουν ως αποκλειστικά δική τους υπόθεση.

Κρίμα, παιδιά.

Γιατί ακόμη και τώρα θα μπορούσαμε να σταθούμε όλοι μαζί απέναντι στο πραγματικό πρόβλημα.

Χωρίς ταμπέλες, χωρίς ιδιοκτησιακές λογικές και χωρίς τίποτα κρυμμένο πίσω από την κουρτίνα. Προσωπική μου άποψη - όπως πάντα άλλωστε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους