Original Post

Πλήρες Κείμενο:

— Έδωσες στον γιο σου πέντε εκατομμύρια, αλλά εγώ πρέπει να σε βοηθάω; — αγανάκτησε η κόρη. — Είσαι υποχρεωμένη να βοηθάς τη μητέρα σου! Η σύνταξή της είναι πολύ μικρή! — δήλωσε αγανακτισμένος ο Αρτιόμ στη μέση του οικογενειακού δείπνου και χτύπησε με την παλάμη του το τραπέζι τόσο δυνατά, ώστε τα πιάτα κουδούνισαν. Η Έλενα άφησε αργά το πιρούνι της και κοίταξε πρώτα τη μητέρα της και ύστερα τον αδελφό της. Η Ταμάρα Παβλόβνα τσαλάκωνε νευρικά την πετσέτα, αποφεύγοντας το βλέμμα της.

Η γυναίκα του Αρτιόμ πάγωσε με το ποτήρι στο χέρι. — Αλήθεια; — είπε ήρεμα η Έλενα, γέρνοντας προς τα πίσω στην καρέκλα της. — Τότε ας υπολογίσουμε πόσα χρήματα έχει επενδύσει η μαμά σε εσένα τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια.

Έχει ενδιαφέρον να δούμε σε ποιο ποσό θα φτάσουμε.

Στο τραπέζι απλώθηκε αμέσως σιωπή. Ο Αρτιόμ κοκκίνισε, ενώ η μητέρα του χαμήλωσε ακόμη περισσότερο τα μάτια και κάρφωσε το βλέμμα της στο πιάτο της.

Κανείς δεν ήξερε ακόμη ότι αυτό το συνηθισμένο κυριακάτικο δείπνο θα κατέληγε σε ένα τεράστιο οικογενειακό σκάνδαλο που θα άλλαζε για πάντα τις σχέσεις τους. --- Η Έλενα δεν ήταν πάντα τόσο αυστηρή.

Μόλις πέντε χρόνια νωρίτερα θα είχε σωπάσει και θα είχε καταπιεί την προσβολή, όπως έκανε σε όλη της τη ζωή.

Ήταν σαράντα ετών και εργαζόταν ως επικεφαλής λογίστρια σε μια μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία.

Ζούσε μόνη της στο δικό της διαμέρισμα δύο δωματίων, το οποίο είχε αγοράσει με στεγαστικό δάνειο και αποπλήρωνε χωρίς τη βοήθεια κανενός.

Ήρεμη και υπεύθυνη, είχε από καιρό συνηθίσει να βασίζεται μόνο στον εαυτό της.

Ο μικρότερος αδελφός της, ο Αρτιόμ, ήταν πάντα διαφορετικός.

Ήταν ο αγαπημένος της οικογένειας.

Από τότε που ήταν παιδί, η μητέρα τους, η Ταμάρα Παβλόβνα, θεωρούσε τον γιο της ξεχωριστό, ταλαντούχο και άξιο για ό,τι καλύτερο. — Ο Αρτιόμ μας είναι τόσο ικανός — επαναλάμβανε. — Θα γίνει σπουδαίος άνθρωπος! Μετά το σχολείο, οι γονείς πλήρωσαν τις σπουδές του Αρτιόμ σε ένα περίφημο ιδιωτικό πανεπιστήμιο.

Εκείνη την εποχή, η Έλενα σπούδαζε δωρεάν σε παιδαγωγικό πανεπιστήμιο και εργαζόταν επιπλέον ως ιδιωτική καθηγήτρια. — Για εσένα πληρώνει το κράτος — εξηγούσε η μητέρα της. — Ο Τιόμα όμως χρειάζεται βοήθεια.

Για τα εικοστά γενέθλια του γιου τους, του αγόρασαν το πρώτο του αυτοκίνητο, ένα μεταχειρισμένο ξένο όχημα, το οποίο όμως εξακολουθούσε να είναι ακριβό.

Στα δικά της γενέθλια, η Έλενα πήρε ως δώρο ένα σερβίτσιο.

Όταν ο Αρτιόμ αποφάσισε να ανοίξει ένα πλυντήριο αυτοκινήτων, οι γονείς επένδυσαν σχεδόν όλες τις οικονομίες του πατέρα.

Η επιχείρηση χρεοκόπησε ύστερα από ενάμιση χρόνο. — Ο Αρτιόμ απλώς περνά προσωρινές δυσκολίες — καθησύχαζε η Ταμάρα Παβλόβνα τον απογοητευμένο σύζυγό της. — Είναι ακόμη νέος και μαθαίνει.

Μερικά χρόνια αργότερα, τον βοήθησαν να ανοίξει ένα κατάστημα ανταλλακτικών αυτοκινήτων.

Έκλεισε ύστερα από οκτώ μήνες.

Έπειτα ακολούθησε ένα ηλεκτρονικό κατάστημα, το οποίο λειτούργησε λιγότερο από έναν χρόνο. Στην Έλενα, αντίθετα, έλεγαν πάντα: — Είσαι έξυπνη και ανεξάρτητη, θα τα καταφέρεις μόνη σου.

Εσύ είσαι η δυνατή της οικογένειας! Όταν συγκέντρωνε χρήματα για την προκαταβολή του στεγαστικού δανείου, κανείς δεν τη βοήθησε.

Όταν έκανε ανακαίνιση, αναγκάστηκε να πάρει δάνειο.

Όταν αρρώστησε ο πατέρας της, η Έλενα ήταν εκείνη που τον πήγαινε στους γιατρούς και αγόραζε ακριβά φάρμακα με τον δικό της μισθό. --- Ο πατέρας τους πέθανε πριν από τέσσερα χρόνια.

Μετά τον θάνατό του, η Ταμάρα Παβλόβνα έμεινε μόνη στο διαμέρισμά τους με τα τρία δωμάτια.

Έναν χρόνο αργότερα συνταξιοδοτήθηκε και ξαφνικά άρχισε να παραπονιέται ότι δεν της έφταναν τα χρήματα.

Στην αρχή, η Έλενα πράγματι βοηθούσε τη μητέρα της χωρίς δεύτερη σκέψη. — Λενούσκα, η σύνταξή μου είναι πολύ μικρή — αναστέναζε η Ταμάρα Παβλόβνα. — Αγόρασέ μου, σε παρακαλώ, τρόφιμα για μία εβδομάδα. Η Έλενα τα αγόραζε.

Ύστερα άρχισε να πληρώνει και τα φάρμακα.

Τον χειμώνα ανέλαβε επίσης τους λογαριασμούς του σπιτιού, επειδή η μητέρα της παραπονιόταν ότι η θέρμανση απορροφούσε τη μισή σύνταξη.

Σταδιακά όμως, τα αιτήματα γίνονταν όλο και μεγαλύτερα και πιο επίμονα. — Λένα, χρειάζομαι είκοσι χιλιάδες.

Είναι επείγον — έλεγε η μητέρα της στο τηλέφωνο χωρίς να εξηγεί τον λόγο.

Δύο εβδομάδες αργότερα τηλεφωνούσε ξανά: — Κόρη μου, δάνεισέ μου άλλες δεκαπέντε χιλιάδες.

Σίγουρα θα σου τα επιστρέψω.

Όμως δεν επέστρεφε ποτέ τίποτα.

Την ίδια στιγμή, η Έλενα δεν μπορούσε να μη διακρίνει κάποια παράξενα πράγματα. Ο Αρτιόμ είχε αγοράσει πρόσφατα καινούργιο αυτοκίνητο, ένα crossover τελευταίου μοντέλου.

Το καλοκαίρι, η οικογένειά του είχε πάει διακοπές στη θάλασσα, στην Τουρκία, αν έκρινε κανείς από τις φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Τα ανίψια της παρακολουθούσαν ακριβές δραστηριότητες, όπως τένις και ιππασία.

Μια μέρα, έπειτα από ακόμη ένα τηλεφώνημα της μητέρας της με αίτημα για χρήματα, η Έλενα κάλεσε τον αδελφό της. — Αρτιόμ, ας βοηθάμε τη μαμά εξίσου.

Αυτόν τον μήνα της έχω ήδη μεταφέρει τριάντα χιλιάδες.

Να δίνουμε από δεκαπέντε χιλιάδες ο καθένας; Εκείνος αμέσως σφίχτηκε. — Άκου, έχω οικογένεια, δάνεια και δύο παιδιά. Δυσκολεύομαι.

Εσύ ζεις μόνη σου.

Ακριβώς τότε, η Έλενα αναρωτήθηκε για πρώτη φορά στα σοβαρά γιατί η υποχρέωση να φροντίζουν τη μητέρα τους βάραινε αποκλειστικά εκείνη. --- Λίγο πριν από τα εβδομηκοστά γενέθλια της Ταμάρα Παβλόβνα, η Έλενα πήγε στο σπίτι της μητέρας της για να ξεχωρίσει παλιά οικογενειακά έγγραφα που θα χρησιμοποιούσαν σε μια εορταστική επιτοίχια αφίσα.

Ανάμεσα σε κιτρινισμένες φωτογραφίες, σχολικά διπλώματα και καρτ ποστάλ, βρήκε τυχαία έναν φάκελο με τραπεζικά αντίγραφα και παλιά συμβόλαια.

Στην αρχή θέλησε να τον αφήσει στην άκρη, αλλά το βλέμμα της σταμάτησε σε ένα γνώριμο όνομα — Αρτιόμ.

Από περιέργεια άρχισε να ξεφυλλίζει τα χαρτιά.

Και να υπολογίζει.

Οι αριθμοί τη συγκλόνισαν.

Το συμβόλαιο με το πανεπιστήμιο ανερχόταν σε εννιακόσιες εβδομήντα χιλιάδες ρούβλια για πέντε χρόνια σπουδών.

Οι αποδείξεις για την αγορά του πρώτου αυτοκινήτου έφταναν τις τριακόσιες πενήντα χιλιάδες.

Το έγγραφο για το άνοιγμα του πλυντηρίου αυτοκινήτων ανερχόταν σε ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες.

Ένα ακόμη έγγραφο για το κατάστημα ανταλλακτικών αυτοκινήτων ανερχόταν σε οκτακόσιες χιλιάδες.

Υπήρχαν επίσης αντίγραφα τραπεζικών συναλλαγών που αποδείκνυαν τακτικές μεταφορές χρημάτων προς τον αδελφό της — δέκα έως δεκαπέντε χιλιάδες κάθε μήνα επί πολλά χρόνια. Η Έλενα έβγαλε το τηλέφωνό της, άνοιξε την αριθμομηχανή και άρχισε να προσθέτει τα ποσά.

Τα χέρια της έτρεμαν ελαφρά.

Το συνολικό ποσό ξεπερνούσε τα πέντε εκατομμύρια ρούβλια.

Αυτά τα χρήματα θα αρκούσαν για την αγορά ενός καλού διαμερίσματος στο κέντρο της πόλης. Ή για ήρεμα και άνετα γηρατειά... Διаβάστε τη συνέχειа στ0 σχόλι0👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους