ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ Μια πολύ, πάρα πολύ ευγενική πρόταση για συνέντευξη για το site «Πρώτη Θέση» με θέματα σχετικά με τη Melodrakma ήρθε από τον κ. Αντώνη Παπαϊωάννου πριν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Και λόγω ευγένειας αλλά και λόγω του σημείου που είχε εστιάσει σε σχέση με τη δουλειά μου, μ’ έκανε να δεχτώ αμέσως.

Το βασικό σημείο για το οποίο όπως μου εξήγησε ήθελε να μιλήσουμε ήταν τα κείμενα που γράφω για τα ημερήσια προγράμματα των ταξιδιών μας.

Ήταν έκπληξη για μένα το ότι κάποιος έβλεπε θετικά, την πιο αντιεμπορική μάλλον πλευρά τής Melodrakma.

Λέω αντιεμπορική γιατί στην εποχή που ζούμε, με την ταχύτητα που τρέχουν όλα ο ταξιδιώτης ή ο πελάτης θέλει κάτι σύντομο, τα βασικά σημεία, καμιά φορά θέλει και το «ψεκάστε σκουπίστε τελειώσατε» (μετά βέβαια διαμαρτύρεται αν και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τον αντιμετωπίσουν έτσι όπως στο κάτω-κάτω επέλεξε, με την ίδια νοοτροπία, με το περίφημο στυλ του συνοπτικού ξεπετουά). Εξήγησα στον κο. Παπαϊωάννου πως θέση μου -και μετά από 40 σχεδόν χρόνια στον τουρισμό θεωρώ πως δικαιούμαι μην πω υποχρεούμαι να έχω θέση- θέση μου είναι πως το κείμενο το οποίο περιγράφει ένα ταξίδι πρέπει να είναι ένα πρώτο ταξίδι.

Πρέπει να δημιουργεί εκείνο το αίσθημα της παραμυθίας, πως για λίγο είμαι εκεί κι ας μην μπορώ ενδεχομένως να πάω... Γράφω τα κείμενα γι’ αυτούς που μπορούν να ταξιδέψουν αλλά και για όσους δεν μπορούν, για οικονομικούς ή για λόγους υγείας ή για οποιονδήποτε άλλο δεν μπορούν.

Σέβομαι όλους τους άλλους τρόπους περιγραφής ενός ταξιδιού αλλά επιλέγω ετούτον, αυτός είναι ο δικός μου, αυτό όλο κι όλο, ούτε καλύτερος ούτε χειρότερος.

Και σέβομαι και όσους θέλουν το άλλο, το «με δυο λόγια». Υπάρχει στην αγορά.

Δε βλέπω γιατί πρέπει να είναι όλα ίδια.

Κρατώ κάτι που μου είπαν αρκετοί άνθρωποι αυτά τα χρόνια, άνθρωποι που δε γνώριζα και απλώς επέλεξαν να ταξιδέψουν μαζί μας.. Μου είπαν λοιπόν πως διαβάζοντας το πρόγραμμα, είπαν «…Αυτοί εδώ, αν αφιερώνουν τόσο χρόνο για να φτιάξουν ένα ωραίο κείμενο, σίγουρα και στην πράξη θα αφιερώνουν τον αντίστοιχο για να κάνουν ένα ωραίο ταξίδι.» Κι έτσι μας επέλεξαν κι είναι ένα κριτήριο που με τιμά και κάνει τη δουλειά εκ των έσω πιο ωραία, γιατί συνταξιδεύεις με ανθρώπους που συνειδητά ήρθαν γι’ αυτό που έχεις να δώσεις.

Λόγο με αρχή μέση και τέλος και μουσική.

Σας ευχαριστώ πολύ κύριε Παπαϊωάννου για όλη την συζήτηση και την ευγένειά σας.

Δεν είναι σημείο αδυναμίας η ευγένεια. Υ.Γ: Η φωτογραφία είναι μια από τις πιο αγαπημένες μου «όλων των εποχών». Την ονόμασα ¨»ΤΟ ΦΙΛΙ». Είμαστε πριν 10 χρόνια σε ταξίδι στη Βόρειο Ισπανία, είναι μια ομάδα ανθρώπων που καμιά φορά τα φέρνει η τύχη και είναι έτσι, όλοι τους ωραίοι και γενναιόδωροι άνθρωποι που χαίρονται που είναι εκεί που είναι, μια μέρα κατεβήκαμε στο μαγικό μέρος που λέγεται Παραλία των Καθεδρικών στη Γαλικία και του ζήτησα να φιληθούν.

Να δώσουν ένα φιλί ο καθένας στον άνθρωο που συνταξιδεύει.

Και φωτογράφησα αυτό το φιλί και κοιτάζοντας το τώρα, έχει πάρει ήδη άλλη αξία γιατί δυο από τα κορίτσια της φωτό, η Αργυρώ και η Ευδοκία δεν είναι πια μαζί μας.

Τις θυμάμαι και τις μνημονεύω πάντα, μου έκανε σπουδαία δώρα αυτή η δουλειά, Ανθρώπους ωραίους. Εδώ ο σύνδεσμος τής κουβέντας που κάναμε στα γραφεία τής Melodrakma στην πλατεία Κλαυθμώνος. : https://protithesi.com/prosopa/giannis-lymtsioylis-o-logos-pou-kanei-ti-melodrakma-ksexoristi

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους