Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Μόσχω Τζαβέλλα είναι μία από τις πιο θρυλικές μορφές του Σουλίου και του προεπαναστατικού αγώνα.

Αποτελεί ένα από τα πιο ένδοξα σύμβολα γυναικείου ηρωισμού στην Ελλάδα. Η Μόσχω Τζαβέλλα (1750/1760 – 1803) ήταν εμβληματική Σουλιώτισσα αγωνίστρια και καπετάνισσα, σύζυγος του Λάμπρου Τζαβέλλα και μητέρα του Φώτου και του Ζυγούρη.

Δεν ήταν απλά "γυναίκα του οπλαρχηγού" ήταν η ίδια καπετάνισσα.

Ιούλιος 1792, ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων έστειλε 10.000 Τουρκαλβανούς να καταπνίξουν το Σούλι. Οι Σουλιώτες άνδρες πολεμούσαν στα υψώματα της Κιάφας, ενώ οι γυναίκες με τα παιδιά είχαν καταφύγει στο μοναστήρι.

Όταν οι Τουρκαλβανοί είδαν ότι δεν μπορούν να νικήσουν τους άνδρες, προσπάθησαν να αιχμαλωτίσουν τις γυναίκες για να εκβιάσουν παράδοση.

Εκεί μπήκε μπροστά η Μόσχω, Ηγέτιδα 400 γυναικών! Οργάνωσε τις Σουλιώτισσες σε μάχιμο σώμα, πήραν ό,τι όπλα υπήρχαν, ακόμα και πέτρες και ξύλα.

Αντεπιτέθηκαν με τέτοια ορμή που έτρεψαν σε φυγή έμπειρους πολεμιστές. Ο Κολέττης γράφει ότι "εφάνησαν ως Αμαζόνες"! Η νίκη αυτή έδωσε χρόνο στους άνδρες να ανασυνταχθούν και οδήγησε τελικά σε ταπεινωτική ήττα του Αλή Πασά. Οι Σουλιώτισσες ήταν όλες πολεμίστριες, αλλά η Μόσχω πήρε ηγετικό ρόλο σε κανονική μάχη.

Δεν υπερασπίστηκε απλώς - επιτέθηκε.

Γι' αυτό ονόμασαν το περιστατικό "Ο πόλεμος της Μόσχως". Μετά τον θάνατο του συζύγου της, ανέλαβε καπετάνισσα και συμμετείχε ενεργά στις αποφάσεις της Δημογεροντίας των Σουλιωτών.

Μετά την πτώση και την καταστροφή του Σουλίου, ακολούθησε τον δρόμο της προσφυγιάς προς την Πάργα και στη συνέχεια κατέφυγε στα Επτάνησα, όπου και απεβίωσε το 1803.

Ο ηρωισμός της υμνήθηκε εκτενώς στην ελληνική λαϊκή παράδοση.

Ενέπνευσε πολλούς Ευρωπαίους δημιουργούς, όπως ο Γερμανός φιλέλληνας Carl Wilhelm Freiherr von Heideck στον διάσημο πίνακα του, ενώ η συγγραφέας Λιλίκα Νάκου έγραψε το ομώνυμο ιστορικό μυθιστόρημα "Μόσχω Τζαβέλλα"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους