Γιατί ρε παιδιά θέλετε να έρθετε στην Πάρο; (Βάλτε στη θέση της Πάρου οποιοδήποτε μέρος έχει γίνει «trendy».) Αφού αυτή την περίοδο πολλές φορές η μαγεία του τόπου χάνεται μέσα στην υπερβολή. Έχει...
Γιατί ρε παιδιά θέλετε να έρθετε στην Πάρο; (Βάλτε στη θέση της Πάρου οποιοδήποτε μέρος έχει γίνει «trendy».) Αφού αυτή την περίοδο πολλές φορές η μαγεία του τόπου χάνεται μέσα στην υπερβολή.
Έχει πάρα πολύ κόσμο.
Πολύ φασαρία.
Περιμένεις στην ουρά για να μπεις σε ένα μαγαζί, πληρώνεις πανάκριβα και πολλές φορές η ποιότητα δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που κάποτε πρόσφερε ο τόπος.
Οι παραλίες γεμίζουν.
Η θάλασσα επιβαρύνεται.
Τα γραφικά σημεία χάνουν τη γοητεία τους.
Το φυσικό περιβάλλον πιέζεται.
Το κυκλοφοριακό και το παρκάρισμα το αφήνω στην άκρη. Στην Κυψέλη έχεις περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης Και τότε αναρωτιέμαι: Γιατί ερχόμαστε όλοι στα ίδια μέρη; Επειδή είναι trendy; Επειδή πρέπει να πάμε εκεί που πάνε όλοι; Επειδή πρέπει να έχουμε τη συγκεκριμένη φωτογραφία από το συγκεκριμένο σοκάκι και το συγκεκριμένο σημείο; Αν αυτό που αναζητάμε είναι ο συνωστισμός, οι ουρές και η φασαρία, γιατί δεν πάμε στο Μοναστηράκι; Γιατί δεν πάμε στη Βουλιαγμένη; Και εκεί κόσμο θα βρούμε.
Τι διαφορετικό ψάχνουμε τελικά; Γιατί όταν όλοι επιλέγουμε τα ίδια μέρη, την ίδια περίοδο, δημιουργείται μια τεράστια ζήτηση.
Και η τεράστια ζήτηση φέρνει μεγαλύτερες τιμές, μεγαλύτερη πίεση στη γη και στο περιβάλλον.
Φέρνει μεγάλες επενδύσεις, τεράστιες κατασκευές και έναν τρόπο ανάπτυξης που πολλές φορές αλλάζει τον χαρακτήρα των τόπων.
Και ποιος δίνει το έναυσμα; Όλοι μας.
Με τις επιλογές μας.
Εγώ, για παράδειγμα, ζω στην Πάρο από το 1995 και το λέω ειλικρινά: δεν έχω πάει ποτέ στη Σαντορίνη, παρόλο που είναι δίπλα.
Όχι γιατί δεν αναγνωρίζω την ομορφιά της.
Αλλά γιατί θεωρώ ότι η υπερβολική ακρίβεια και ο υπερβολικός συνωστισμός δεν είναι αυτό που αναζητώ στις διακοπές μου.
Ομορφιά μπορώ να βρω σε οποιοδήποτε νησί των Κυκλάδων.
Υπάρχουν τόσοι τόποι που μπορούν να μου προσφέρουν περισσότερα από αυτά που πραγματικά έχω ανάγκη.
Θα μπορούσα να πάω στη Σαντορίνη Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο, όταν η κατάσταση είναι διαφορετική.
Αλλά σκέφτομαι: Γιατί να δώσω τα χρήματά μου κάπου όπου δεν θα απολαύσω αυτό που ψάχνω, όταν με τα ίδια χρήματα μπορώ να γνωρίσω περισσότερα μέρη και να μείνω περισσότερες μέρες; Δεν λέω να μην γνωρίσετε την Πάρο.
Δεν λέω να μην ταξιδέψετε.
Λέω να μην χρειάζεται όλη η Ελλάδα να στριμώχνεται στα ίδια δέκα μέρη.
Υπάρχουν εκατοντάδες όμορφοι τόποι που περιμένουν να τους ανακαλύψετε.
Και έχω μια απορία Όταν επιστρέφετε στην Αθήνα μετά από τόση φασαρία, τόση κίνηση και τόσο στρίμωγμα στην καθημερινότητά σας, νιώθετε πραγματικά ότι ξεκουραστήκατε; Ή απλώς αλλάξατε σκηνικό; Why, guys, do you all want to come to Paros? (Substitute Paros with any place that has become “trendy.”) Because lately, the magic of the place is often lost in the excess.
It’s overcrowded.
Too noisy.
You wait in line to get into a shop, you pay through the nose, and often the quality doesn’t measure up to what this place used to offer.
Beaches are packed.
The sea is strained.
Picturesque spots lose their charm.
The natural environment is under pressure.
I won’t even start on the traffic and parking situation—you’d have a better chance of survival in Kypseli.
And then I wonder: Why do we all flock to the same places? Because it’s trendy? Because we have to go where everyone else is going? Because we need that specific photo from that specific alley, in that specific spot? If what we’re looking for is overcrowding, queues, and noise, why don't we just go to Monastiraki? Why not Vouliagmeni? You’ll find crowds there too.
What is it that we’re really looking for? Because when we all choose the same places, at the same time, it creates massive demand.
And massive demand brings higher prices, more pressure on the land and the environment.
It brings large-scale investments, massive construction, and a style of development that often alters the very character of these places.
And who sparks this? All of us. Through our choices.
For instance, I’ve lived in Paros since 1995, and I’ll say it honestly: I’ve never been to Santorini, even though it’s right next door.
Not because I don't recognize its beauty.
But because I believe that exorbitant prices and excessive overcrowding aren't what I look for in a vacation.
I can find beauty on any Cycladic island.
There are so many places that can offer me more of what I truly need.
I could go to Santorini in September or October, when the situation is different. But I ask myself: Why spend my money somewhere where I won’t enjoy what I’m actually looking for, when for the same amount, I could discover more places and stay longer? I’m not saying you shouldn’t visit Paros.
I’m not saying you shouldn’t travel.
I’m just saying there’s no need for the whole of Greece to be crammed into the same ten spots.
There are hundreds of beautiful places waiting for you to discover them. And I have one question: When you return to Athens after all that noise, traffic, and crowding in your daily life, do you actually feel rested? Or did you just change the scenery? #GreekIslands #GreeceTravel #HiddenGreece #SlowTravel #Overtourism #SustainableTourism #ExploreGreece
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους