Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μελοποίηση Κωνσταντίνος Γκαρίπης 📖 Έι! Ποια είσαι εσύ Έι! Ποια είσαι εσύ, που γράφεις ποιήματα τα βράδια, μες τα κιτρινισμένα μου τετράδια.

Ποια είσαι εσύ, που με ξυπνάς και μου κρατάς το χέρι, ανάβεις το κερί κι ολονυχτίς καρτέρι.

Ποια είσαι εσύ, που κάθεσαι μονάχη στου λιμανιού τη ράχη; Μετρώντας τα πλοία που περνάνε, τους γλάρους που πετάνε; Ποια είσαι εσύ, που ακόμα δε σε ξέρω; «Είμαι εγώ η αληθινή σου φύση, που χρόνια τώρα στη λησμονιά μ’ έχεις κοιμίσει.

Είμαι εγώ που μ’ έχεις ξεχασμένη, σε μια γωνιά θαμμένη, μόνη χωρίς φωνή.

Είμαι εγώ, που αρχίζω και ξυπνάω κι αγάπη σου ζητάω.

Είμαι εγώ που θα σε βάλω στην άκρη, το χώρο μου να πάρω.

Αυτόν που μου ’χεις κλέψει μια ολόκληρη ζωή. Απλά ΕΙΜΑΙ». Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη Νοσταλγοί της Εδέμ 2026 Εκδόσεις Εχέδωρος 🟠 Σχόλιο Το ποίημα αποτελεί έναν βαθύ εσωτερικό διάλογο ανάμεσα στην ποιήτρια και στην αληθινή της φύση.

Στην αρχή, η άγνωστη παρουσία μοιάζει να είναι κάποια άλλη γυναίκα· μια αινιγματική μορφή που γράφει, αγρυπνά και παρατηρεί τον κόσμο από τη μοναξιά του λιμανιού.

Σταδιακά αποκαλύπτεται ότι η φωνή αυτή ανήκει στο πιο αυθεντικό και παραμερισμένο κομμάτι του ίδιου της του εαυτού.

Είναι η εσωτερική ύπαρξη που έμεινε για χρόνια θαμμένη, χωρίς χώρο, αγάπη και φωνή, και τώρα ξυπνά για να διεκδικήσει όσα της ανήκουν.

Η καταληκτική δήλωση «Απλά ΕΙΜΑΙ» υπερβαίνει κάθε κοινωνικό ρόλο και κάθε επιβεβλημένη ταυτότητα. Είναι η στιγμή της αφύπνισης, της αυτογνωσίας και της επιστροφής στον αληθινό εαυτό. Α.Κ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους