Πώς μπορεί η μουσική να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη όταν οι λέξεις στερεύουν; 🎶✍️ Διαβάζοντας την κριτική στο diastixo.gr για το βιβλίο του Τζέρεμι Άιχλερ, «Η ηχώ του χρόνου. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος...

Πλήρες Κείμενο:

Πώς μπορεί η μουσική να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη όταν οι λέξεις στερεύουν; 🎶✍️ Διαβάζοντας την κριτική στο diastixo.gr για το βιβλίο του Τζέρεμι Άιχλερ, «Η ηχώ του χρόνου. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, το Ολοκαύτωμα και η μουσική της μνήμης» «Η τέχνη θυμάται ό,τι η κοινωνία θα ήθελε να ξεχάσει» (σ. 205). Αυτές οι δέκα λέξεις συνοψίζουν την κεντρική θέση που διατρέχει όλο το βιβλίο του Τζέρεμι Άικλερ.

Όσο μακραίνει από τη σύγχρονη πραγματικότητα ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, όσο η μνήμη του Ολοκαυτώματος ατονεί μπροστά στα νέα, πολιτικά φορτισμένα, δεδομένα της ιστορίας, τόσο είναι υπαρκτή η ανάγκη να μην επέλθει η λήθη (τόσο βολική συχνά) για κάποια από τα σημαντικότερα και τραγικότερα γεγονότα του προηγούμενου αιώνα.

Η άποψη του Άικλερ, κριτικού της μουσικής και ιστορικού του πολιτισμού, με διδακτορικό στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία, αναδεικνύει από όλες τις μορφές τέχνης τη μουσική ως ζωντανή παρουσία διά μέσου των χρόνων, ως ηχητικό αποτύπωμα ικανό να διεγείρει συνειδήσεις να θυμηθούν, να νιώσουν, να κατανοήσουν.

Σαν να ανοίγει τις αναγκαίες χαραμάδες στο σύγχρονο πλέγμα, προκειμένου να εισχωρήσουν οι αλλοτινοί καιροί, οι άνθρωποι που έζησαν τα γεγονότα, αλλά και οι τόποι ως μνημεία, φανερά ή σκόπιμα κρυμμένα, όπου διαδραματίστηκαν οι τραγωδίες των ανθρώπων. 👉 Διαβάστε την κριτική εδώ:

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους