Δικαίωση Ανιέλι στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο: Τέλος εποχής για την αθλητική δικαιοσύνη Δικαιωμένος βγήκε από την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη ο Αντρέα Ανιέλι, καθώς η προσφυγή του για την ποινή που του είχε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η υπόθεση ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2023, όταν ο ποδοσφαιρικός εισαγγελέας Τζουζέπε Κινέ -ο οποίος εξακολουθεί να βρίσκεται στη θέση του- επέβαλε στη Γιουβέντους ποινή αφαίρεσης 15 βαθμών, η οποία αργότερα μειώθηκε στους 10. Παράλληλα, τόσο ο Ανιέλι όσο και ο τότε γενικός διευθυντής των «μπιανκονέρι», Μαουρίτσιο Αριβαμπένε, αποκλείστηκαν από κάθε ποδοσφαιρική δραστηριότητα.

Το σκεπτικό εκείνης της απόφασης έμεινε στην ιστορία για την αντιφατικότητά του: ουσιαστικά αναγνώριζε ότι δεν είχε παραβιαστεί κάποιος νόμος -αφού τέτοιος νόμος δεν υπήρχε- αλλά υποστήριζε πως, αν υπήρχε, θα είχε οπωσδήποτε παραβιαστεί.

Το πρόβλημα, άλλωστε, ήταν βαθύτερο και δομικό: στην ιταλική αθλητική δικαιοσύνη δεν εφαρμοζόταν ποτέ η θεμελιώδης αρχή του τεκμηρίου αθωότητας.

Αντίθετα, ο κατηγορούμενος αντιμετωπιζόταν εξαρχής ως ένοχος και έφερε ο ίδιος το βάρος να αποδείξει την αθωότητά του.

Αυτή ακριβώς η λογική κρίθηκε τώρα ανεπίτρεπτη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο οποίο είχαν προσφύγει οι Ανιέλι και Αριβαμπένε.

Η ετυμηγορία, που τελικά τάχθηκε υπέρ του πρώην προέδρου της Γιουβέντους, στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: η αθλητική δικαιοσύνη δεν αποτελεί ανεξέλεγκτο και «απυρόβλητο» σύστημα.

Σύλλογοι και φυσικά πρόσωπα αποκτούν πλέον το δικαίωμα να απευθύνονται στα τακτικά δικαστήρια και στους τακτικούς εισαγγελείς, ζητώντας την ακύρωση ποινών που θεωρούν άδικες — και μάλιστα μπορούν να διεκδικήσουν αποζημίωση από την ποδοσφαιρική ομοσπονδία, υπό την ομπρέλα της οποίας λειτουργεί ο ποδοσφαιρικός εισαγγελέας.

Πρόκειται για απόφαση-σταθμό, που αλλάζει ριζικά και αμετάκλητα το τοπίο: καμία απόφαση των αθλητικών οργάνων δεν θα θεωρείται πια τελεσίδικη.

Το επιχείρημα περί «αυτονομίας» της αθλητικής δικαιοσύνης καταρρέει, αφού καμία τιμωρία δεν μπορεί να σταθεί εφόσον ο ενδιαφερόμενος επιλέξει να την αμφισβητήσει ενώπιον της πολιτικής δικαιοσύνης.

Με απλά λόγια, κλείνει οριστικά ο κύκλος των ποινών που επιβάλλονταν κατά το δοκούν της ομοσπονδίας, μέσα από «δίκες» διάρκειας πέντε έως επτά λεπτών, όπου η ενοχή ήταν προαποφασισμένη και η ετυμηγορία απλώς ανακοινωνόταν.

Ο κατηγορούμενος δεν είχε στην πράξη κανένα περιθώριο υπεράσπισης, καθώς ο εισαγγελέας παρέπεμπε τις υποθέσεις έχοντας ήδη σχηματίσει πεποίθηση ενοχής, εκτελώντας ουσιαστικά τις κατευθύνσεις που είχε λάβει η ομοσπονδία.

Το αν ο Ανιέλι θα κινηθεί τώρα δικαστικά για να διεκδικήσει αποζημίωση για την τιμωρία που υπέστη, αποτελεί προσωπική του επιλογή και δευτερεύον ζήτημα στην παρούσα φάση.

Για τον ίδιο, εξάλλου, το διακύβευμα δεν ήταν ποτέ το χρήμα, αλλά ο τερματισμός της ασυδοσίας του αθλητικού δικαιοδοτικού συστήματος.

Και αυτόν τον στόχο τον πέτυχε στο ακέραιο: το ανώτατο ευρωπαϊκό δικαστήριο τον δικαίωσε και άλλαξε μια για πάντα τον τρόπο με τον οποίο θα απονέμεται στο εξής η αθλητική δικαιοσύνη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους