"Ανεβαίνοντας προς την Τζουρνάτα, σούρουπο, ανάμεσα Αετοράχη και Ψηλοράχη, συναντώ τον αγροτικό δρόμο στον αυχένα και προσπαθώντας να προσανατολιστώ για την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσω...
"Ανεβαίνοντας προς την Τζουρνάτα, σούρουπο, ανάμεσα Αετοράχη και Ψηλοράχη, συναντώ τον αγροτικό δρόμο στον αυχένα και προσπαθώντας να προσανατολιστώ για την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσω, συνεχίζω αρχικά ακολουθώντας ανατολικά τον δρόμο προς το βουνό.
Το κινητό κι ο χάρτης επέμειναν να μην με βοηθάνε.
Είναι η γνωστή «αδυναμία δικτύου». Με πιάνει η νύχτα.
Αποφασίζω τελικά μετά από «ευρεία σύσκεψη», και πολλά ζόρια, με τον χάρτη του κινητού μου να κατευθυνθώ νοτιοδυτικά γυρίζοντας πίσω.
Συνεχίζω με το φακό κεφαλής κατεβαίνοντας ελαφρά σε ένα δρόμο με πολύ σκληρό τερέν και πολλές πέτρες, με τα πόδια στα όρια της κατάρρευσης.
Ακούω χαμηλά ένα σκυλί να γαυγίζει και λέω: «εδώ κοιμάμαι!». Πώς να φύγεις μέσα στην ολοσκότεινη νύχτα.
Μόνο οι κλέφτες κι οι ληστές.
Εγώ ένιωθα αντάρτης του βουνού… εικόνες σουρεαλιστικές∙ και το μυαλό εγκλωβισμένο μέσα στην καρδιά.
Χώνομαι μέσα στον υπνόσακο και πέφτω για ύπνο στην άκρη της στροφής του δρόμου, στο πουθενά… Τα αγκάθια και τον γκρεμό θα τα έβλεπα το πρωί.
Μόνο να κοιμηθώ θέλω.
Μα ο ύπνος δεν έρχεται επειδή το θέλεις, όσο κουρασμένος και να είσαι∙ και σέρνομαι διαρκώς μεταξύ ύπνου και ξύπνιου μέχρι το πρωί στο σκληρό στρώμα με την ελάχιστη κλίση, με τις πέτρες και τα αγκάθια."
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους