Original Post

Πλήρες Κείμενο:

https://www.youtube.com/watch?v=mTCGMPa_uv8 Κάποια μέρα επισκέπτεται το Νοσοκομείο Μεταξά, ο υπουργός Υγείας της κυβέρνησης Σημίτη για εθιμοτυπικούς λόγους.

Περνάει και από τα δωμάτια ασθενών.

Κοντοστέκεται στις εισόδους των δωματίων κι απευθύνει χαιρετισμούς, όπου τονίζουν την συμπαράσταση της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και του πρωθυπουργού προσωπικά, στην καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών που εμπιστεύονται το δημόσιο σύστημα Υγείας.

Η διευθύντρια ορόφου, σκύβοντας στα πόδια του Υπουργού, του ψιθυρίζει ότι από το δωμάτιο που μόλις πέρασε νοσηλευόταν η Φλέρυ Νταντωνάκη. « Ποιά είναι αυτή; Δημοτική σύμβουλος;» « Όχι, κύριε Υπουργέ, τραγουδίστρια.» «Δεν την ξέρω.

Ποιά λέτε;» Γυρνάει πίσω στην πόρτα και βλέπει την μοναδική ασθενή του θαλάμου, να κοιμάται. « Η χοντρή;» H τελευταία λέξη που βγήκε από το στόμα της Φλέρυς Νταντωνάκη, στο Νοσοκομείο Μεταξά, λίγο πριν η ανορθόγραφη λέξη «ΑΠΝΙΑ», καταγραφεί στον ιατρικό επίλογο της, σε τελευταίο στάδιο καρκινοπαθούς Ελευθερίας Παπαδαντωνάκη, ήταν η λέξη «Πούστηδες» Αυτό μαρτυρούν οι συγγενείς ασθενούς, από το διπλανό κρεβάτι.

Στις 18 Ιουλίου το 1998 φεύγει από τη ζωή η Φλέρυ Νταντωνάκη.

Η πέτρα είν' ο θάνατος η πέτρα είν' η ζωή μου, φύτρωσαν άσπρα γιασεμιά μεσ' την αναπνοή μου.

Είν' ένα δέντρο έρημο στην πέτρα σπάει η φωνή μου, δεν μπαίνει αγέρας μήτε φως πετρώνει το κορμί μου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους