Original Post

Πλήρες Κείμενο:

To υπόλευκο λινό κοστούμι. Δεν νομίζω ότι υπάρχει ένδυμα που να «φωνάζει» καλοκαίρι τόσο δυνατά.

Το μαγιό ίσως, αλλά είναι για συγκεκριμένες περιστάσεις.

Υπόλευκο γιατί αφήνει το καθαρό λευκό στο πουκάμισο.

Έτσι, δημιουργεί μια απαλή αντίθεση και παράλληλα αφήνει στη γραβάτα να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο με το χρώμα και την υφή της.

Το λευκό δημοκρατικοποιήθηκε σχετικά πρόσφατα με την εφεύρεση του μηχανικού, οικιακού πλυντηρίου ρούχων.

Το 1928 ήταν το έτος κατά το οποίο μόνο στις ΗΠΑ πωλήθηκαν 913.000 πλυντήρια.

Το 1960, το 60% των αμερικανικών νοικοκυριών που διέθετε σύνδεση στο ηλεκτρικό δίκτυο είχε αποκτήσει πλυντήριο.

Πιο πριν μόνο οι ευγενείς και οι έχοντες μπορούσαν να φορέσουν λευκά ενδύματα.

Πιθανότητα, κάποια στιγμή θα έχετε συναντήσει τους όρους: “white collar crime” και “blue collar workers”. O πρώτος χρησιμοποιείται για όσους έχουν διαπράξει χρηματοοικονομικές απάτες, ενώ ο δεύτερος για εκείνους που ασκούν χειρωνακτική εργασία.

Το λευκό ήταν προνόμιο των αριστοκρατών.

Αυτών που, όχι μόνο δεν υπήρχε πιθανότητα να λερώσουν τα χέρια τους με χώματα και γράσα, αλλά διέθεταν και υπηρετικό προσωπικό, το οποίο ασχολούνταν με τη φροντίδα των ενδυμάτων και των υποδημάτων τους.

Οι εργάτες και οι αγρότες φορούσαν σκούρα μπλε, γκρι και καφέ ενδύματα πάνω στα οποία η σκόνη και οι λεκέδες μπορούν πιο εύκολα να κρυφτούν.

Στο λευκό όχι.

Πλέον όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν.

Το λευκό ανήκει σε όλους.

Το μόνο που χρειάζεσαι για να φορέσεις ένα υπέροχο υπόλευκο κοστούμι όπως της φωτογραφίας είναι να θέλεις να το φορέσεις.

Προφανώς, καλύτερα να μην είναι το πρώτο σου ούτε το δεύτερο.

Κάλυψε πρώτα τα βασικά: σκούρο μπλε για επαγγελματικές συναντήσεις, ένα γκρι για όλες τις άλλες.

Το λευκό μπορεί να περιμένει αλλά όταν έρθει η στιγμή θα είναι, αντικειμενικά, μοναδική. Φωτογραφία: Maison Hellard

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους