Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΑΣΑΙΝΩ Κάθε φορά που πλησιάζω αντικρίζοντας τη θάλασσα ασυναίσθητα με κυριεύει ένα απερίγραπτο ρίγος στην ραχοκοκαλιά μου Να φορτίζει κυριεύοντας τους αισθητήρες ολάκερης της ψυχής μου Η θάλασσα.

Αυτή και η όποια θάλασσα… Τόσο οικεία όσο απόμακρη κι αν είναι Τόσο γαλάζια και χειροπιαστή, όσο άπιαστη κι αν εμφανίζεται στην καθολική της διάσταση.

Τόσο προσβάσιμη και υδατόγιομη, όσο πλημμυρισμένη και τρικυμιώδη είναι· κι απλώνω ανοίγοντας χέρια και πόδια να την αγγίξω -με την ανόητη ψευδαίσθηση ή αυταπάτη, μήπως την πιάσουμε κυριεύοντας την για ν ´ αναθαρρέψουμε.

Εμείς μερικοί τολμηροί αιθεροβάμονες, αλλά μάταια! Αυτή η θάλασσα και η όποια θάλασσα που βλέπουμε και παρουσιάζεται μπροστά μας Τόσο κοντινή και βατή όσο μακρινή κι απέραντη κι αν φαίνεται· που είναι Τόσο καλόβολη - ειδικά όταν είναι γαλήνια, όσο άγρια· βατή κι απόμακρη στην απεραντοσύνη της.

Με τη θάλασσα ανασαίνω και με αυτή σαν πουλάκι κοιμάμαι· ανάερα στ´ αλμυρά κύματα της και μέσα σε αυτή, την ίδια καθημερινά ξυπνώ.

Χωρίς βουνό δεν ζω, χωρίς τη θάλασσα πεθαίνω και μισοζώντανος αργοσβήνω. Με τη θάλασσα κοιμάμαι και με την ίδια θάλασσα ξυπνώ!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους