Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το #AI μπορεί να είναι ταυτόχρονα η μεγαλύτερη τεχνολογική επανάσταση της εποχής μας και μια τεράστια χρηματιστηριακή φούσκα σε επιμέρους σημεία της αγοράς.

Το ένα δεν ακυρώνει το άλλο. Το Internet άλλαξε τον κόσμο.

Αυτό δεν έκανε λιγότερο παράλογες τις αποτιμήσεις του 1999.

Το ότι το ηλεκτρονικό εμπόριο, οι μηχανές αναζήτησης, τα κοινωνικά δίκτυα, το cloud και οι online υπηρεσίες έγιναν τελικά κομμάτι της καθημερινότητας δεν σημαίνει ότι κάθε εταιρεία που τότε έβαζε ένα .com στο όνομά της άξιζε δισεκατομμύρια.

Το ίδιο ισχύει και τώρα.

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι πραγματική.

Η παραγωγική της επίδραση θα είναι τεράστια.

Θα αλλάξει επαγγέλματα, επιχειρήσεις, υπηρεσίες, εκπαίδευση, διοίκηση, λογισμικό, ιατρική, νομική εργασία, δημοσιογραφία, ανάλυση δεδομένων, δημιουργία περιεχομένου, αυτοματισμούς και πιθανότατα πράγματα που ακόμη δεν μπορούμε να φανταστούμε καθαρά.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε startup με ένα chatbot έχει μέλλον.

Δεν σημαίνει ότι κάθε εταιρεία που υπόσχεται “agentic transformation” έχει προϊόν.

Δεν σημαίνει ότι κάθε δισεκατομμύριο που ξοδεύεται σε data centers θα επιστρέψει ως κέρδος.

Μπορεί η τεχνολογία να είναι ιστορική και ταυτόχρονα η αγορά να έχει φουσκώσει υπερβολικά γύρω της.

Αυτό δεν είναι αντίφαση.

Είναι σχεδόν ο κανόνας σε κάθε μεγάλη τεχνολογική αλλαγή.

Και παρατηρώ κάτι ενδιαφέρον.

Πολλοί άνθρωποι του χώρου της τεχνολογίας, άνθρωποι που θεωρητικά θα έπρεπε να καταλαβαίνουν πρώτοι τι συμβαίνει, εμφανίζονται σήμερα σχεδόν εχθρικοί απέναντι στο AI. Όχι απλώς επιφυλακτικοί, που είναι απολύτως θεμιτό. Εχθρικοί.

Σαν να θέλουν να αποδείξουν ότι όλο αυτό είναι απλώς μια μόδα, ένα παιχνίδι, μια υπερβολή, ένα εργαλείο για τεμπέληδες, ένα επικίνδυνο hype που σύντομα θα ξεφουσκώσει και θα επιστρέψουμε όλοι ήσυχοι στα γνωστά μας.

Μου θυμίζει λίγο τους #Λουδίτες της Βιομηχανικής Επανάστασης.

Όχι ως βρισιά αλλά ως ιστορικό μοτίβο. Οι Λουδίτες δεν ήταν κάποιοι ανόητοι που “δεν καταλάβαιναν την πρόοδο”. Ήταν άνθρωποι με υπαρκτό φόβο.

Εργαζόμενοι, τεχνίτες, άνθρωποι που έβλεπαν τις μηχανές να αλλάζουν τον τρόπο παραγωγής και να απειλούν τη θέση τους, την αξία της δεξιότητάς τους, την κοινωνική τους ασφάλεια.

Αντιδρούσαν γιατί καταλάβαιναν ότι η αλλαγή δεν θα τους ρωτούσε ευγενικά αν συμφωνούν.

Και σε ανθρώπινο επίπεδο, τους καταλαβαίνω.

Αλλά σε ιστορικό επίπεδο, δεν σταμάτησαν τίποτα.

Η βιομηχανική μέθοδος παραγωγής ήρθε.

Οι μηχανές μπήκαν στα εργοστάσια.

Οι διαδικασίες άλλαξαν.

Επαγγέλματα χάθηκαν, άλλα γεννήθηκαν, κοινωνίες μετασχηματίστηκαν, παραγωγικότητα εκτοξεύθηκε, ανισότητες αυξήθηκαν, μετά ήρθαν πολιτικοί αγώνες, θεσμοί, δικαιώματα, εκπαίδευση, νέα επαγγελματικά πεδία.

Η αλλαγή δεν ήταν ανώδυνη αλλά ήταν μη αναστρέψιμη.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και τώρα.

Μπορεί κάποιος να μη θέλει να χρησιμοποιήσει AI. Δικαίωμά του.

Μπορεί να το θεωρεί υπερεκτιμημένο.

Σε πολλά σημεία έχει δίκιο.

Μπορεί να ενοχλείται από την προχειρότητα, το hype, την αλαζονεία των εταιρειών, την κλοπή περιεχομένου, το hallucination, την κακή χρήση, την απειλή σε επαγγέλματα, τη συγκέντρωση ισχύος σε λίγες μεγάλες πλατφόρμες.

Όλα αυτά είναι σοβαρά ζητήματα.

Αλλά άλλο η σοβαρή κριτική και άλλο η άρνηση της πραγματικότητας. Το AI δεν θα εξαφανιστεί επειδή μερικοί developers το βρίσκουν ενοχλητικό.

Δεν θα σταματήσει επειδή κάποιοι το χρησιμοποιούν άσχημα.

Δεν θα ακυρωθεί επειδή υπάρχουν φούσκες στις αγορές.

Δεν θα γυρίσει ο κόσμος πίσω στο “γράψε τα όλα μόνος σου από την αρχή” επειδή αυτό μας φαίνεται πιο τίμιο, πιο καθαρό ή πιο παραδοσιακά επαγγελματικό.

Η ιστορία δεν λειτουργεί έτσι.

Η σωστή στάση δεν είναι ούτε τυφλή λατρεία ούτε φοβική άρνηση.

Η σωστή στάση είναι ψυχρή προσαρμογή.

Να δούμε τι κάνει πραγματικά καλά, πού αποτυγχάνει, να μάθουμε να το χρησιμοποιούμε χωρίς να του παραδίδουμε την κρίση μας, να χτίσουμε διαδικασίες, ελέγχους, όρια, επιβεβαίωση, διαφάνεια.

Να ξεχωρίσουμε το εργαλείο από το παραμύθι.

Να ξεχωρίσουμε την επανάσταση από τη φούσκα.

Γιατί θα υπάρξουν και τα δύο.

Θα υπάρξουν εταιρείες που θα εξαφανιστούν αφού πρώτα πούλησαν “AI future” χωρίς πραγματικό προϊόν.

Θα υπάρξουν επενδυτές που θα χάσουν χρήματα επειδή μπέρδεψαν την τεχνολογική κατεύθυνση με την αξία μιας συγκεκριμένης μετοχής.

Θα υπάρξουν οργανισμοί που θα αγοράσουν ακριβά εργαλεία και δεν θα αλλάξουν τίποτα ουσιαστικό στον τρόπο που δουλεύουν.

Αλλά θα υπάρξουν και άνθρωποι, επιχειρήσεις και κράτη που θα το χρησιμοποιήσουν σωστά και θα αποκτήσουν τεράστιο πλεονέκτημα.

Όπως έγινε με το Internet, με το ηλεκτρικό ρεύμα, με τις μηχανές και με κάθε μεγάλη τεχνολογική μεταβολή.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν “πιστεύουμε” στο AI. Δεν είναι θρησκεία.

Το ερώτημα είναι αν βλέπουμε καθαρά την κατεύθυνση της αλλαγής και αν έχουμε την ψυχραιμία να μη μπερδεύουμε διαφορετικά πράγματα. Το Internet άλλαξε τον κόσμο.

Αλλά αυτό δεν έκανε λιγότερο γελοίες κάποιες αποτιμήσεις της εποχής του .com. Το AI θα αλλάξει τον κόσμο.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε εταιρεία που φοράει τη λέξη AI σαν ταμπέλα στο κούτελο αξίζει όσα ζητάει η αγορά.

Και από την άλλη, το ότι κάποιες αποτιμήσεις είναι παράλογες δεν σημαίνει ότι η τεχνολογία είναι άχρηστη.

Απλώς σημαίνει ότι, για άλλη μία φορά, η ανθρωπότητα κάνει αυτό που κάνει πάντα.

Ανακαλύπτει κάτι μεγάλο, το υπερπουλάει, το φοβάται, το γελοιοποιεί, το κακοχρησιμοποιεί, το διορθώνει και τελικά το ενσωματώνει.

Όποιος το καταλάβει νωρίς, θα προσαρμοστεί.

Όποιος περιμένει να αποδειχθεί πρώτα απολύτως ασφαλές, απολύτως ώριμο, απολύτως δίκαιο και απολύτως απαλλαγμένο από υπερβολές, μάλλον θα ξυπνήσει μια μέρα και θα ανακαλύψει ότι η μηχανή έχει ήδη μπει στο εργοστάσιο. Και αυτή τη φορά, το εργοστάσιο είναι το ίδιο το μυαλό της οικονομίας. #JustMyTwoCents

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους