Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ξεκίνησε σήμερα το εργαστήριο αποκατάστασης του καμινιού του Μανώλη Δεινάκη από το Ρόδακας, Μαργαρίτες Μυλοποτάμου και τις/τους συμμετέχουσες/οντες σε αυτό.

Στο τσικαλαριό του πέρασαν, δούλεψαν και έμαθαν αρκετοί Μαργαριτσανοί αγγειοπλάστες, πολλές από τις πέτρες του είναι καμένες από τα ψησίματα, τα τοιχώματά του γεμάτα βήσαλα και καμένο χώμα.

Ένας αιώνας που μέσα σε αυτόν δούλεψε, έψησε ατέλειωτες ώρες, και μετά σιγά-σιγά άλλαξε χρήση, πέρασε στη σιωπή και στην αφάνεια ώσπου η Ελένη Δεινάκη και ο Τάσος Παντίδης αποφάσισαν να το συντηρήσουν, ακολουθώντας όλη την κοπιαστική γραφειοκρατική διαδικασία.

Ένα μνημείο λοιπόν θα γίνει πάλι ορατό, θα επανακτήσει την ιστορική πια ταυτότητά του.

Δεν θα το καταπιεί ο χρόνος, η αργή και ταπεινωτική καταστροφή του, η λήθη... Μνημείο γιατί όμως κάτι τόσο ταπεινο; Γιατί μιλά για την αυτάρκεια και τη δύναμη, την τεράστια δύναμη των βιοπαλαιστών ανθρώπων μιας κοινότητας να υπάρχουν και όχι απλώς να επιβιώνουν αλλά και να βαστούν καλά τη ζωή τους και τη ζωή της κοινότητάς τους στα χέρια τους, μέσα σε πολύ δύσκολους καιρούς.

Είναι σημαντική εμπειρία η δυνατότητα να το επαναφέρουμε και στη δική μας ζωή, με την απαραίτητη συμβολή του δασκάλου μας Γιάννη Αλεφαντινού. Ευχαριστούμε Ελένη και @Tassos Pantidis, Olina Pantidi και Georgina

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους