Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΣΟΒΑΡΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ. Πόσοι ακόμη πρέπει να κινδυνεύσουν για να καταλάβουμε ότι η πρόσβαση είναι μέρος του έργου; Χθες μια φοιτήτρια παρασύρθηκε στον δρόμο προς το ΙΤΕ.

Δυστυχώς, δεν ήταν ένα τυχαίο περιστατικό.

Είναι το αποτέλεσμα ενός τρόπου σχεδιασμού που επί δεκαετίες αγνοεί το αυτονόητο.

Ότι δηλ οι άνθρωποι πρέπει να μπορούν να φτάνουν με ασφάλεια στον προορισμό τους.Αλλά και οι οδικές συνδέσεις να είναι ασφαλείς και αξιοπρεπείς.

Από το λιμάνι, για να βγεις στον ΒΟΑΚ, ταλαιπωρείσαι.

Από την πόλη προς τα ανατολικά περνάς από μια «τρύπα», και από εκεί στείλαμε και όλο το νότο της πόλη.Μπαίνοντας στο Ηράκλειο, από δυτικά,συναντάς μια τεράστια τριγωνική νησίδα που δυσκολεύει ακόμη και μια ασφαλή είσοδο. Τα Πανεπιστήμια μας, το ΕΛΜΕΠΑ( εδώ κι αν χρειάζεται βραβείο πρόσβασης),το ΙΤΕ, το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, δημόσιες υπηρεσίες και εκπαιδευτικά ιδρύματα εξυπηρετούν καθημερινά χιλιάδες ανθρώπους.

Κι όμως, η πρόσβαση σε αυτά παραμένει προβληματική.

Για τον πεζό δε,πολλές φορές επικίνδυνη. Τον ΕΦΚΑ ας πούμε πρέπει να είσαι ζογκλέρ,όπως και να τον προσεγγίσεις.

Φτιάξαμε αεροδρόμια χωρίς να σχεδιάσουμε σωστά πώς θα φτάνει ο κόσμος σε αυτά. Στα Χανιά τώρα θα το εντάξουμε, στη Σητεία φτάνεις ποτέ.Τώρα κατασκευάζουμε το νέο αεροδρόμιο στο Καστέλλι, περιμένοντας εκατομμύρια επισκέπτες, αλλά εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι όλα θα λυθούν με έναν δρόμο.

Χωρίς μέσο σταθερής τροχιάς.

Χωρίς ολοκληρωμένο σχεδιασμό πρόσβασης. Στην Κρήτη χτίζουμε υποδομές και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δεν λειτουργούν όπως πρέπει.

Δεν είναι η πρώτη φορά που κινδυνεύει άνθρωπος στον δρόμο προς το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, το Πανεπιστήμιο ή το ΙΤΕ.

Έχουμε θρηνήσει ζωές.

Και κάθε νέο τροχαίο μάς υπενθυμίζει ότι δεν φταίει πάντα ο οδηγός ή ο πεζός.

Φταίει και ένας σχεδιασμός που υποτιμά την ασφάλεια.

Η πρόσβαση δεν είναι πολυτέλεια.

Είναι δικαίωμα.

Και όταν κάθε νέο έργο ξεκινά χωρίς να έχει λυθεί το θέμα της ασφαλούς πρόσβασης, τότε δεν σχεδιάζουμε το μέλλον.

Απλώς μεταφέρουμε τα προβλήματα και τα επόμενα τροχαία στις επόμενες γενιές.ΕΤΣΙ φτάσαμε να βολευόμαστε με τα μικρά και να ανεχόμαστε, βαυκαλισμένοι από επίπλαστες ευημερίες,ένα ν άθλιο δρόμο που χρειάστηκαν να μας βάλουν Κολωνάκια , ποιός ξέρει για πόσα χρόνια,για να μη σκοτωνόμαστε..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους