Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΕΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Ο ΟΜΗΡΟΣ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΥΡΙΟ Christopher Nolan. Ο Όμηρος είναι αδάμας, ο Nolan είναι ο άνθρακας. Ο Nolan προσέγγισε το καλύτερο κλασικό έργο όλων των εποχών, την Οδύσσεια, και προσπάθησε να το «εκσυγχρονίσει». Ενώ θεωρώ ημιμαθή τον Νόλαν, δεν θεωρώ ανέντιμη την προσπάθειά του.

Μάλλον διαφήμισε το έπος του Ομήρου.

Ούτε έχει το ευρύ πνεύμα του Όμηρου που έδωσε μορφή στη συλλογική μνήμη ενός πολιτισμού. Ο Όμηρος έγραψε για τη σύγκρουση του ανθρώπου με τη μοίρα, αναζήτησε τη χαμένη ταυτότητα, και τον νόστο της επιστροφής, στοχάστηκε για την αυτογνωσία· όλα αυτά τα διαχρονικά στοιχεία αμφιβάλλω αν τα περιέλαβε όλα ο χολιγουντιανός Νόλαν του μάρκετινγκ.

Παρόλα αυτά ο Christopher Nolan καταφέρνει με την πολυδιαφημισμένη ταινία του να ενεργοποιήσει τον θεατή, να αμφισβητεί, να προβληματίζεται, να ανατρέχει στον χρόνο, να ανοίγει τα κεφάλαια Μνήμη και Ταυτότητα.

Πρακτικά, ο Νόλαν συνδύασε το έπος Οδύσσεια με τον εμπορικό κινηματογράφο, και μας λέει σήμερα ότι το σινεμά έχει ανάγκη την ιστορία και το έπος γιατί αυτά διεγείρουν τον ενδιαφέρον και τη φαντασία των θεατών.

Για αυτόν και μόνο τον λόγο δεν φοβάμαι ότι ο Νόλαν κάνει ζημιά, το αντίθετο.

Αν σε κάποιες σκηνές υπερβάλλει, αυτό δεν ζημιώνει τον Όμηρο, γιατί μιλάμε για μυθοπλασία. Ο Όμηρος μπορεί να μην χρειάζεται προστασία αλλά τα έργα του χρειάζονται μια δυνατή αφορμή να ξαναδιαβαστούν στο πρωτότυπο.

Δεκάδες εκατομμύρια θεατών θα δουν την ταινία.

Όμως μόνο το 1% θα έχει ποτέ ακούσει για το έπος Οδύσσεια του Ομήρου.

Από όσους θα δουν την ταινία οι πλείστοι θα αναζητήσουν να διαβάσουν το έργο σε πρωτότυπο, σε μια καλή μετάφρασή του (υπάρχουν πάμπολλες αξιόπιστες σε πολλές γλώσσες). Άρα θα δημιουργηθεί μια τεράστια σειρά με νέους αναγνώστες.

Ας μην ξεχνάμε ότι και άλλοι ελληνικοί μύθοι εμφανίζονται σε μυθιστορήματα, σειρές, ακόμα και σε παιχνίδια (Ηρακλής, οι θεοί του Ολύμπου κλπ). Αν υπάρξουν και άλλες ταινίες, με ελληνικά έπη και μύθους τότε ο σύγχρονος κινηματογράφος θα τα υπηρετεί. Ο Όμηρος δεν κινδυνεύει ούτε από μια σύγχρονη ιδεολογική ανάγνωση· τα έργα του είναι ανθεκτικά με διαχρονικές αξίες πχ φιλοπατρία, γενναιότητα, τιμή σε θεούς, γονείς Ο Nolan, ως ιδιοφυΐα του κινηματογραφικού μέσου, είναι τελικά υπηρέτης του Ομήρου Τα μεγάλα έργα δεν ανήκουν σε μία εποχή αλλά στις ρέουσες εποχές του ανθρώπου. * Κάτι ανάλογο μπορούμε να πούμε για το πρόσφατο ανέβασμα του έργου «Λυσιστράτη» του Σταμάτη Κραουνάκη (όπερα με Λιμπρέτο, Μουσική Σκηνοθεσία) που έκανε την απόλυτη ανατροπή! Δεν κινδυνεύει κανένας Αριστοφάνης. Το αντίθετο, διαφημίζεται… όσοι αδιάβαστοι τρέχουν να διαβάσουν το πρωτότυπο της Λυσιστράτης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους