Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🇦🇷 Η Αργεντινή είναι χωρίς αμφιβολία απ' τις πιο ποικιλόμορφες χώρες του κόσμου.

Έχουμε μητροπόλεις όπως το Μπουένος Άιρες (το 1/3 του πληθυσμού ζει εδώ), απέραντες πεδιάδες γνωστές ως Πάμπας, παγωμένους παγετώνες στην Παταγονία αλλά και την ψηλότερη κορυφή της ηπείρου, του δυτικού και του νότιου ημισφαίριου (Ακονκάγκουα). Και δεν πρέπει να μας κάνει καθόλου εντύπωση, είναι η 8η μεγαλύτερη χώρα του κόσμου όσον αφορά την έκταση (21 φορές η Ελλάδα). Αν δε, τη φέρουμε στην Ευρώπη, εκτείνεται από την Κρήτη μέχρι τα σύνορα της Νορβηγίας με τη Φινλανδία. Η Αργεντινή έχει πολύ ενδιαφέρουσα αργκό.

Την ονομάζουν lunfardo.

Συχνά αλλάζουν την σειρά των συλλαβών όπως κάνουμε κι εδώ (θυμάστε τα μυδιαχλα στο ποστ της Νορβηγίας;). 3 ενδιαφέρουσες λέξεις ξεχώρισα που δείχνουν και λίγο απ' την κουλτούρα τους. Quilombo.

Αν και μάλλον προέρχεται απ' την Βραζιλία χρησιμοποιείται έντονα και στην Αργεντινή και σημαίνει το μπάχαλο μεταφορικά και ο οίκος ανοχής κυριολεκτικά.

Sobremesa είναι η ώρα μετά το φαγητό, όπου οι καλεσμένοι μένουν στο τραπέζι και ξεκινούν τα σουσού με καφεδάκι (ή μάτε;). Και η αγαπημένη μου είναι fiaca, αυτή η αίσθηση της απροθυμίας, της τεμπελιάς ή της νωθρότητας.

Tengo fiaca, δεν έχω κουράγιο να κουνήσω, ακριβώς όπως ξυπνάω κάθε πρωί δλδ. Οι Αργεντινοί έχουν και μια εντυπωσιακά στενή σχέση με την ψυχοθεραπεία.

Η χώρα έχει καταγράψει έναν από τους υψηλότερους αριθμούς ψυχολόγων ανά κάτοικο παγκοσμίως, ενώ η ψυχανάλυση αποτελεί ξεχωριστό κομμάτι της κουλτούρας του Μπουένος Άιρες.

Θα σας βάλω ένα λινκ στα σχόλια με φακτς ειδικά για το Μπουένος Άιρες. Τα Asados τώρα ​​(οι ψηστικές που λέμε εδώ ή τα μπάρμπεκιου αν προτιμάτε) είναι ζωτικής σημασίας για την αργεντίνικη κουλτούρα.

Εκτός από το βοδινό κρέας στη σχάρα, είναι επίσης πιθανό να γευτείτε και χοιρινό και κοτόπουλο.

Στο τέλος πέφτει χειροκρότημα στον ψήστη.

Η ετήσια κατανάλωση βοδινού κρέατος σε ολόκληρη τη χώρα το 2020 ήταν 49,7 κιλά ανά άτομο και ενώ αυτό φαίνεται υπερβολικό νούμερο, αποτελεί ιστορικό χαμηλό για τη χώρα.

Η μεγαλύτερη κατανάλωση που καταγράφηκε ήταν το 1956, όπου η κατανάλωση ήταν ΔΙΠΛΑΣΙΑ.

Αργεντινή και δεν θα μιλήσουμε για μπαλά; Σαν να τρώμε γεμιστά χωρίς φέτα κάπου να μαστε και ανθρΩποι! Το ποδόσφαιρο στην Αργεντινή είναι θρησκεία.

Σε τέτοιο βαθμό όπου μετά το γκολ απ' το χέρι του θεού ή κάποιοι άπιστοι θα πουν απλά του Μαραντόνα, οι Αργεντίνοι εμπνεύστηκαν τόσο που δημιούργησαν μια θρησκεία στο όνομά του.

Η εκκλησία του Μαραντόνα βρίσκεται στην πόλη Ροζάριο και άνοιξε το 1998.

Έχουν και τις δικές τους 10 εντολές, όπως: «Ονομάστε τον πρώτο σας γιο Ντιέγκο» και «Η μπάλα δεν λερώνεται ποτέ». Αν το πάρει και φέτος μια εκκλησία του Μέσι είναι προ των πυλών! Και μιας και μιλάμε για εθνικά σύμβολα, υπάρχει φυσικά το τάνγκο.

Μόνο που εδώ χρειάζεται μια μικρή διόρθωση, το τάνγκο δεν ανήκει αποκλειστικά στην Αργεντινή.

Αναπτύχθηκε στις λαϊκές γειτονιές του Μπουένος Άιρες και του Μοντεβιδέο και αποτελεί κοινή αργεντίνικη και ουρουγουανή παράδοση.

Ήθελα να σας φτιάξω κι ενα κουίζ αλλά έχω 15 λεπτά να φτιάξω βαλίτσα, ΙΣΩΣ καταφέρω όμως να ανεβάσω ισπανοαργεντινικα κουιζακια την Κυριακη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους