Σαν σήμερα, 17 Ιουλίου 1918, το τιμωρό χέρι του επαναστατημένου Ρωσικού λαού δίνει τέλος στην αιματοβαμμένη δυναστεία των Ρομανόφ-υπεύθυνη για αμέτρητα εγκλήματα κατά των φτωχών αγροτών και εργατών...

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα, 17 Ιουλίου 1918, το τιμωρό χέρι του επαναστατημένου Ρωσικού λαού δίνει τέλος στην αιματοβαμμένη δυναστεία των Ρομανόφ-υπεύθυνη για αμέτρητα εγκλήματα κατά των φτωχών αγροτών και εργατών- και του Τσάρου Νικόλαου Β’ (χασάπη της επανάστασης του 1905). Ο Νικόλαος Β βρισκόταν υπο κράτηση μαζι με την οικογένεια του. 16 Ιουλίου 1918, ο αντεπαναστατικός στρατός της Τσεχοσλοβακίας πλησίασε το Αικατερίνμπουργκ, όπου κρατούνταν η Βασιλική οικογένεια.

Το ενδεχόμενο απελευθέρωσης του σφαγέα Νικόλαου απο τους εισβολείς (για τις υπόλοιπες Βασιλικές οικογένειες ήταν και ο...νόμιμος ηγέτης της Ρωσίας) και της ανασυγκρότησης της δυναστείας για να ηγηθεί σε μια νέα προδοτική εκστρατεία ενάντια στον αγωνιζόμενο Ρωσικό λαό, θα ήταν συντριπτικό πλήγμα στην επανάσταση των εργατών και αγροτών στην Ρωσία.

Θα οδηγούσε σε νέα σφαγή τους, όπως ακριβώς ο χασάπης Νικόλαος είχε κάνει το 1905 και όλα τα προηγούμενα χρόνια. 17 Ιουλίου 1918,όπως ακριβώς είχαν κάνει και οι αστοί στην Γαλλική επανάσταση, με τον Λουδοβίκο και την Αντουανέτα πάνω απο 120 χρόνια πριν, το 1792 και το 1793, οι Μπολσεβίκοι φύλακες της Τσαρικής οικογένειας προχώρησαν στην εκτέλεσή της.

Με την επικράτηση της αντεπανάστασης στην ΕΣΣΔ και την Ανατολική Ευρώπη αρχές δεκαετίας του ’90, εντάθηκε η ξεδιάντροπη προσπάθεια της αστικής ιστοριογραφίας (υποστηριζόμενη από τη Ρωσική ορθόδοξη εκκλησία) να "αποκαταστήσει"το υποτιθέμενο κύρος του Τσαρισμού,να παρουσιάσει τον Νικόλαο ως...θύμα κλπ.

Σε αυτήν την προσπάθεια πρωτοστάτησαν οι κυβερνήσεις του Γιέλτσιν και του Πούτιν.

Το 2000, η Ρωσική ορθόδοξη εκκλησία έφτασε στο σημείο να… αγιοποιήσει τα μέλη της οικογένειας του Τσάρου.

Όσο βέβαια κι’ αν οι δυνάμεις της αντίδρασης επιχειρούν να αποκαταστήσουν τους Ρομανόφ η ιστορία παραμένει αμείλικτος κριτής των εγκλημάτων του Τσαρισμού.

Βαρβαρότητα, καταπίεση, φτώχεια, εκμετάλλευση, σκοταδισμός για τις μάζες και αμύθητος πλούτος, μεγαλομανία και αναρίθμητα προνόμια για τον Τσάρο, την οικογένεια και το περιβάλλον του.

Αυτή ήταν η Τσαρική Ρωσία-την οποία τώρα ξεπλένουν ο Πούτιν και το Ρωσικό Ιμπεριαλιστικό αστικό κράτος-το πιο αδίστακτο στις μεθόδους καταπίεσης καθεστώς εκείνης της εποχής, το οποίο γκρέμισε η μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους