Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άφησε τα κλειδιά στο τραπέζι. — Άφησε τα κλειδιά στο τραπέζι.

Γρήγορα, — η Δήμητρα στεκόταν στην πόρτα του σπιτιού της, με σταυρωμένα χέρια.

Την έπιανε τρέλα από το θυμό.

Στο χολ, περιτριγυρισμένη από τρεις τεράστιες καρό τσάντες, στεκόταν η Αντωνία Καραμανλή.

Πρώην πεθερά.

Στα χέρια της κρατούσε ένα αντίγραφο κλειδιών που η Δήμητρα, τρία χρόνια πριν, όταν ήταν ακόμα παντρεμένη με το γιο της τον Ηλία, είχε απερίσκεπτα δώσει «για κάθε ενδεχόμενο». — Ούτε να το σκέφτομαι, Δημητρούλα, — απάντησε ήρεμα η Αντωνία, βγάζοντας τα παπούτσια της και τακτοποιώντας τα προσεκτικά στη θήκη παπουτσιών. — Έχω κάθε δικαίωμα να βρίσκομαι εδώ.

Ο γιος μου έβαλε σε αυτό το σπίτι τα καλύτερα χρόνια της ζωής του.

Και γενικά, εσύ ζεις πολύ καλά μετά το διαζύγιο.

Πρέπει να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη. — Ποια δικαιοσύνη; — η Δήμητρα έκανε ένα βήμα μπροστά, νιώθοντας το αίμα να βράζει. — Ο Ηλίας δεν πλήρωσε ούτε ένα ευρώ για αυτό το στεγαστικό δάνειο! Χωρίσαμε πριν δύο χρόνια.

Το διαμέρισμα αγοράστηκε με λεφτά των γονιών μου πριν από τον γάμο, μόνο ένα μερίδιο είχε γραφτεί στο όνομά του, από το οποίο παραιτήθηκε για να καλύψει τη διατροφή! Εσείς είστε κανένας εδώ. — Νομικά, ίσως, — η πεθερά τακτοποίησε τα μαλλιά της μπροστά στον καθρέφτη στο χολ και κοίταξε κριτικά το πρόσωπο της Δήμητρας. — Αλλά ηθικά, ο Ηλίας έμεινε στο δρόμο.

Νοικιάζει ένα δωμάτιο σε πολυκατοικία, ζει με περιστασιακές δουλειές. Εσύ; Κοίτα τον εαυτό σου.

Έκανες ανακαίνιση, άλλαξες αυτοκίνητο, έβαλες την κόρη σου σε ιδιωτικό παιδικό σταθμό.

Από πού βγαίνουν τα λεφτά, Δημητρα; Σίγουρα δεν τα έδωσες όλα στον πρώην σου.

Γι’ αυτό ήρθα να μείνω.

Θα βοηθάω με την εγγονή, και ταυτόχρονα θα ελέγχω τα έξοδα. — Η εγγονή είναι έξι χρονών, την είδατε τελευταία φορά στα τρίτα της γενέθλια! — η Δήμητρα άρπαξε το κινητό. — Τώρα καλώ την αστυνομία.

Βρίσκεστε σε ξένο σπίτι χωρίς άδεια. — Κάλεσε, κάλεσε, — γέλασε η Αντωνία, προχωρώντας με σιγουριά στο σαλόνι και καθίζοντας στον καναπέ. — Θα πω στην αστυνομία ότι ήρθα στην εγγονή μου με πρόσκληση του πατέρα της. Ο Ηλίας θα το επιβεβαιώσει.

Θα κάνουμε σκάνδαλο σε όλη την πολυκατοικία; Κανένα πρόβλημα.

Δεν ντρέπεσαι μπροστά στους γείτονες; Εσύ που είσαι τόσο σωστή, διευθύντρια στην εταιρεία σου. Η Δήμητρα κατέβασε το κινητό.

Η πεθερά χτύπησε στο ευαίσθητο σημείο — δεν ήθελε να μπλέξει με μια τσακωμένη γριά μπροστά στους γείτονες και ειδικά μπροστά στη μικρή Μαρία, που ήταν τώρα στη φίλη της.

Χρειαζόταν να κινηθεί πιο έξυπνα, αλλά τα νεύρα της την είχαν εγκαταλείψει. — Έχετε ακριβώς τριάντα λεπτά να μαζέψετε τις βαλίτσες σας και να φύγετε, — είπε αργά και καθαρά η Δήμητρα. — Αλλιώς αλλάζω κλειδαριές τώρα αμέσως.

Ο μάστορας θα έρθει σε μισή ώρα. — Δεν θα έρθει, — η Αντωνία έβγαλε από την τσέπη μια πλεκτή πετσέτα και την άπλωσε στο τραπεζάκι του σαλονιού. — Μίλησα ήδη με τον διαχειριστή της πολυκατοικίας.

Του είπα ότι είμαι η μητέρα σου, ήρθα για επίσκεψη, και εσύ θες να αλλάξεις κλειδαριές επειδή έχεις προσωρινή θόλωση του μυαλού.

Με στήριξε.

Οπότε κάτσε ήσυχα, Δημητρούλα.

Έχουμε πολλά να συζητήσουμε. Η Δήμητρα μπήκε στο δωμάτιο και κάθισε στην πολυθρόνα απέναντι από την πεθερά.

Τα χέρια της ακόμα έτρεμαν, αλλά στο μυαλό της άρχισε να σχηματίζεται ένα σχέδιο.

Με αυτή τη γυναίκα δεν γινόταν συνεννόηση με καλό τρόπο — καταλάβαινε μόνο τη γλώσσα της δύναμης και του συμφέροντος. — Τι θέλετε πραγματικά, κυρία Αντωνία; — ρώτησε κατευθείαν η Δήμητρα. Διάβασε τη συνέχεια εδώ Γράψε “ΣΥΝΕΧΕΙΑ” στα σχόλια 👇✨ το επόμενο μέρος έρχεται τώρα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους