Άγιος Αιμιλιανός ο Μάρτυρας (18/07) Ο Άγιος Αιμιλιανός γεννήθηκε στο Δορύστολο της Θράκης (σημερινή Σιλίστρα, μία πόλη-λιμάνι στη βορειοανατολική Βουλγαρία), τότε που αυτοκράτορας ήταν ο Ιουλιανός ο...

Πλήρες Κείμενο:

Άγιος Αιμιλιανός ο Μάρτυρας (18/07) Ο Άγιος Αιμιλιανός γεννήθηκε στο Δορύστολο της Θράκης (σημερινή Σιλίστρα, μία πόλη-λιμάνι στη βορειοανατολική Βουλγαρία), τότε που αυτοκράτορας ήταν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης (361-363 μ.Χ.). Όταν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης ανέλαβε την αυτοκρατορική εξουσία (361 μ.Χ.), περιφρονώντας ό,τι καλό είχε παραλάβει από τον Άγιο Κωνσταντίνο τον Μέγα καθώς & από τη χριστιανική του παιδεία, ανέτρεψε τη δημόσια τάξη με την τυραννία του & καθύβρισε τον Θεό καταγινόμενος με όλα τα μέσα να επαναφέρει τη λατρεία των ειδώλων.

Κάποιες πηγές παρουσιάζουν τον Αιμιλιανό να είναι δούλος σε ένα σκληρό & φανατικό ειδωλολάτρη ενώ άλλες πηγές τον αναφέρουν ως τον γιο του τοπικού αξιωματικού ονόματι Σαββατιανού, που όταν έμαθε ότι ο Αιμιλιανός πίστευε στο Χριστό, εξοργίστηκε τόσο πολύ, ώστε τον έβρισε με τα πιο χυδαία λόγια & έπειτα τον μαστίγωσε ανελέητα.

Γεμάτος οργή ο Σαββατιανός, επεσήμανε στον Αιμιλιανό πως αν συνεχίσει να είναι χριστιανός, θα πάθαινε πολύ χειρότερα μαρτύρια.

Οι απειλές όμως & οι τιμωρίες δεν ήταν ικανές να κλονίσουν την πίστη του μάρτυρα, που αντί να κάμψουν το φρόνημα του Αιμιλιανού, φούντωσαν περισσότερο τη φλόγα της αγάπης του στο Χριστό.

Από την άλλη, ο Ιουλιανός ο Παραβάτης απέστειλε αξιωματούχους πιστούς στην πλάνη των ειδώλων, σε διάφορες επαρχίες, για να εξαναγκάσουν το λαό να συμμορφωθεί.

Κάποιος τοποτηρητής της Θράκης ονόματι Καπιτωλίνος, μετέβη για το σκοπό αυτό στην πατρίδα του Αιμιλιανού, στο Δορύστολο.

Μόλις εγκαταστάθηκε εκεί, συγκάλεσε δικαστήριο & απηύθυνε απειλές θανάτωσης όχι μόνο στους χριστιανούς, άλλα & σε εκείνους που θα απέφευγαν να τους καταγγείλουν.

Έντρομοι οι παρευρισκόμενοι φώναξαν ότι δεν υπήρχαν χριστιανοί στην πόλη τους & ότι όλοι οι κάτοικοι θυσίαζαν στους θεούς του αυτοκράτορα.

Ικανοποιημένος & περιχαρής ο Καπιτωλίνος, τους συνεχάρη & αποδέχτηκε την πρόσκληση να συμμετάσχει στο συμπόσιο που διοργανώθηκε προς τιμήν του.

Ενώ όλοι διασκέδαζαν θορυβωδώς, ο Αιμιλιανός, μη υποφέροντας άλλο την προσβολή απέναντι στον αληθινό Θεό μπήκε στον ειδωλολατρικό ναό εφοδιασμένος με ένα σφυρί.

Συνέτριψε όλα τα αγάλματα που ήταν μέσα στο χώρο, ανέτρεψε τους λυχνοστάτες & τους βωμούς πάνω στους οποίους είχαν αποτεθεί οι προσφορές & έχυσε στη γη το κρασί που προοριζόταν για τις σπονδές.

Εξοργισμένοι οι ειδωλολάτρες ιερείς ειδοποίησαν τον Καπιτωλίνο· αυτός έγινε έξαλλος & διέταξε να γίνουν ανακρίσεις για να βρεθεί οπωσδήποτε ο ένοχος.

Οι στρατιώτες, μη βρίσκοντας κανέναν & φοβούμενοι να παρουσιασθούν στον τύραννο με άδεια χέρια, έπιασαν ένα χωρικό που γύριζε από το χωράφι του & τον έσυραν στο πραιτώριο (στην οικία του πολιτικού διοικητή Καπιτωλίνου) κτυπώντας τον με βέργες.

Μπροστά στο θέαμα αυτό & μη υποφέροντας να τιμωρείται στη θέση του ένας αθώος, ο Αιμιλιανός πήγε να παραδοθεί, δηλώνοντας μεγαλοφώνως ότι εκείνος ήταν ο δράστης.

Οι στρατιώτες αμέσως τον συνέλαβαν & τον οδήγησαν στον Καπιτωλίνο.

Ο δικαστής του ζήτησε να πει ποιος είναι & να αποκαλύψει ποιος τον παρακίνησε να προβεί σε τέτοια ενέργεια. Ο Αιμιλιανός απάντησε ότι ήταν υπερήφανος για την πράξη αυτή, την όποια θεωρούσε την πλέον ευγενή & ευσεβή της ζωής του.

Όταν πληροφορήθηκε το γεγονός αυτό το αφεντικό που εργαζόταν ο Αιμιλιανός, έτρεξε αμέσως στο κρατητήριο, έβρισε τον Αιμιλιανό για την πράξη του & ύστερα τον διέταξε να αρνηθεί χωρίς αντίρρηση το Χριστό. Ο Αιμιλιανός χαμογελώντας, του απάντησε με σιγουριά: «Μπορείς να διατάξεις ό,τι θέλεις, θα σε υπακούσω, αλλά η πίστη μου είναι εκτός των δικαιωμάτων σου.

Ως προς αυτήν, έναν & μόνο Κύριο αναγνωρίζω, τον Ιησού Χριστό.

Αυτός είναι ο μέγας & παντοτινός μου Κύριος, που εξουσιάζει το σώμα & την ψυχή μου & ποτέ δε θα Τον αρνηθώ». Ο ειδωλολάτρης άρχοντας φούντωσε με μίσος & χαστούκισε τον Αιμιλιανό & διέταξε να τον βασανίσουν. Ο Καπιτωλίνος συμφώνησε & πρόσταξε να ξαπλώσουν στη γη τον Αιμιλιανό, να τον γυμνώσουν & να τον μαστιγώσουν άγρια· καθώς ο Άγιος συνέχισε να εμπαίζει την ειδωλολατρία, ταον γύρισαν από την άλλη & τον κτυπούσαν στο στήθος.

Κατά την ανάκριση, ο Καπιτωλίνος πληροφορήθηκε ότι ο Αιμιλιανός ήταν γιος του επάρχου της πόλεως, Σαββατιανού, αλλά ο Καπιτωλίνος δήλωσε ότι η ευγενική καταγωγή του δεν αποτελούσε καμία δικαιολογία & δεν θα τον γλύτωνε από την τιμωρία. Ο Άγιος αρνήθηκε να αθωωθεί λόγω καταγωγής ή να χρησιμοποιηθεί προς υπεράσπιση του οποιοδήποτε ελαφρυντικό· απεναντίας, ζήτησε να τιμωρηθεί όσο το δυνατόν πιο αυστηρά για να μη στερηθεί τον ένδοξο στέφανο της αιώνιας χαράς του Κυρίου. Ο Καπιτωλίνος εξοργισμένος τον καταδίκασε τότε να θανατωθεί στην πυρά.

Οι στρατιώτες πήραν αμέσως τον Άγιο & τον οδήγησαν έξω από την πόλη, στις όχθες του Δούναβη, όπου είχε ήδη ετοιμαστεί η πυρά.

Όταν τον έριξαν ζωντανό μέσα στη φωτιά, οι φλόγες απομακρύνθηκαν από το σώμα του & στράφηκαν κατά των δημίων που απανθρακώθηκαν, ενώ ο Αιμιλιανός έψελνε αίνους στον Θεό, όπως οι Άγιοι Παίδες στην κάμινο της Βαβυλώνας.

Έκανε το σημείο του σταυρού &, αφού εναπόθεσε τη ψυχή του στον Θεό, εκοιμήθη ειρηνικά για να γίνει δεκτός στη χορεία των ανδρείων αθλητών της ευσέβειας κερδίζοντας επάξια το φωτεινό στέφανο της δόξης του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Η ημερομηνία ήταν 18 Ιουλίου 362 μ.Χ. Η σύζυγος του ειδωλολάτρη δικαστή Καπιτωλίνου, που ήταν κρυπτοχριστιανή, ζήτησε από τον σύζυγό της να πάρει το σκήνωμα του Αγίου μάρτυρος, το οποίο παρέδωσε σε ευσεβείς χριστιανούς για να το κηδεύσουν μεγαλοπρεπώς στην Γιζίδινα, λίγο έξω από το Δορύστολο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους