Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε μια διαρκή έξοδο βουλευτών και στελεχών από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ακούμε ανακοινώσεις, διαβάζουμε επιστολές αποχώρησης και σχεδόν όλες κινούνται γύρω από το ίδιο επιχείρημα: ότι...
Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε μια διαρκή έξοδο βουλευτών και στελεχών από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ακούμε ανακοινώσεις, διαβάζουμε επιστολές αποχώρησης και σχεδόν όλες κινούνται γύρω από το ίδιο επιχείρημα: ότι δεν πρέπει να βαθύνει ο διχασμός στον χώρο της Αριστεράς.
Εδώ όμως γεννιέται ένα βασικό ερώτημα.
Τι ακριβώς εννοούν όταν μιλούν για διχασμό; Δυσκολεύομαι να καταλάβω πώς η προσπάθεια ενός κόμματος να συνεχίσει την ιστορική πολιτική του διαδρομή μπορεί να θεωρείται παράγοντας διάσπασης.
Είναι απολύτως θεμιτό ένα κόμμα να επιδιώκει να παραμείνει ενεργό και να διεκδικήσει εκ νέου την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Από την άλλη, ακούσαμε τον Αλέξη Τσίπρα να μιλά για το τέλος ενός ιστορικού κύκλου του ΣΥΡΙΖΑ ενώ στελέχη που βρίσκονται πιο κοντά στο νέο του εγχείρημα, υποστηρίζουν ότι το κόμμα έχει πλέον εξαντλήσει τον ρόλο του και ότι ο πολιτικός του λόγος είναι τοξικός.
Αν λοιπόν αυτή είναι η πραγματική τους εκτίμηση, γιατί δεν τοποθετούνται με απόλυτη καθαρότητα; Ποιος είναι ο στόχος των ανεξαρτητοποιήσεων; Να αποδυναμωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ; Να οδηγηθεί σε εκλογική συρρίκνωση; Ή ακόμη και να μη συμμετάσχει στις επόμενες εκλογές, επειδή θεωρούν ότι κάθε ψήφος που θα πάρει θα αφαιρέσει πολιτικό χώρο από το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα; Γιατί, όσο αυτά δεν λέγονται ανοιχτά, μένει η αίσθηση ότι εξελίσσεται ένας πολιτικός σχεδιασμός που κανείς δεν εξηγεί ευθέως. Και αυτό τελικά δημιουργεί περισσότερη σύγχυση από όση υποτίθεται ότι προσπαθεί να αποτρέψει. #ΣΥΡΙΖΑ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους