Original Post

Πλήρες Κείμενο:

— Ο Γιώργος δεν πλήρωσε ούτε ένα ευρώ για αυτό το στεγαστικό δάνειο! — Τα κλειδιά στο τραπέζι.

Γρήγορα. — Η Ελένη στέκεται στην πόρτα του δικού της διαμερίσματος, με σταυρωμένα χέρια.

Τρέμει από θυμό.

Στην είσοδο, περιτριγυρισμένη από τρεις τεράστιες καρό τσάντες, στέκεται η Αθηνά.

Η πεθερά της πρώην άντρα της.

Στα χέρια κρατά ένα αντίγραφο κλειδιών που η Ελένη πριν από τρία χρόνια, όταν ήταν ακόμα παντρεμένη με τον γιο της τον Γιώργο, της είχε δώσει απερίσκεπτα «για παν ενδεχόμενο». — Ούτε που το σκέφτομαι, Ελενάκι, — απαντά ήρεμα η Αθηνά, βγάζοντας τα παπούτσια της και τακτοποιώντας τα προσεκτικά στην παπουτσοθήκη. — Έχω κάθε δικαίωμα να βρίσκομαι εδώ.

Ο γιος μου έβαλε σε αυτό το διαμέρισμα τα καλύτερα χρόνια της ζωής του.

Και γενικά, ζεις πολύ καλά μετά το διαζύγιο.

Πρέπει να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη. — Ποια δικαιοσύνη; — Η Ελένη κάνει ένα βήμα μπροστά, νιώθοντας την οργή να ανεβαίνει. — Ο Γιώργος δεν πλήρωσε ούτε ένα ευρώ για αυτό το στεγαστικό δάνειο! Χωρίσαμε πριν από δύο χρόνια.

Το διαμέρισμα αγοράστηκε με λεφτά των γονιών μου πριν από τον γάμο μας, μόνο ένα μερίδιο είχε γραφτεί στο όνομά του, από το οποίο ο ίδιος παραιτήθηκε για τη διατροφή! Εσύ δεν έχεις καμία θέση εδώ. — Νομικά ίσως, — η πεθερά φτιάχνει τα μαλλιά της μπροστά από τον καθρέφτη στην είσοδο και κοιτάζει κριτικά το πρόσωπο της Ελένης. — Αλλά ηθικά, ο Γιώργος έμεινε στο μηδέν.

Νοικιάζει ένα δωμάτιο σε συγκατοίκηση, τα βγάζει πέρα με περιστασιακές δουλειές.

Κι εσύ; Κοίτα τον εαυτό σου.

Έκανες ανακαίνιση, άλλαξες αυτοκίνητο, έβαλες την κόρη σε ιδιωτικό παιδικό σταθμό.

Από πού βγάζεις λεφτά, Ελένη; Σίγουρα δεν τα πλήρωσες όλα στον πρώην άντρα σου.

Γι' αυτό ήρθα να μείνω.

Θα βοηθάω με την εγγονή, και παράλληλα θα ελέγχω τα έξοδα. — Η εγγονή σου είναι έξι χρονών, την είδες τελευταία φορά στα τρίτα της γενέθλια! — Η Ελένη αρπάζει το κινητό της. — Τώρα καλώ την αστυνομία.

Βρίσκεστε σε ξένη κατοικία χωρίς άδεια. — Κάλεσε, κάλεσε, — γελάει η Αθηνά, μπαίνοντας με σιγουριά στο σαλόνι και κάθεται στον καναπέ. — Στην αστυνομία θα πω ότι ήρθα στη φυσική μου εγγονή με πρόσκληση του πατέρα της. Ο Γιώργος θα το επιβεβαιώσει.

Θα κάνουμε σκάνδαλο σε όλη την πολυκατοικία; Παρακαλώ.

Δεν ντρέπεσαι μπροστά στους γείτονες; Εσύ, η τόσο σωστή, διευθύντρια στην εταιρεία σου. Η Ελένη κατεβάζει το τηλέφωνο.

Η πεθερά χτυπάει το ευαίσθητο σημείο — δεν θέλει να μπλέξει με μια σκανδαλιάρα γριά μπροστά στους γείτονες και προπαντός μπροστά στην εξάχρονη Νίκη, που τώρα βρίσκεται στο σπίτι της φίλης της.

Χρειάζεται πιο λεπτή κίνηση, αλλά τα νεύρα της έχουν ήδη σπάσει. — Έχετε ακριβώς τριάντα λεπτά για να μαζέψετε τις τσάντες σας και να φύγετε, — λέει η Ελένη ξεχωρίζοντας τις λέξεις. — Αλλιώς, αλλάζω τις κλειδαριές τώρα.

Ο κλειδαράς θα έρθει σε μισή ώρα. — Δεν θα έρθει, — η Αθηνά βγάζει από την τσέπη της μια πλεκτή πετσέτα και τη στρώνει στο τραπεζάκι του σαλονιού. — Μίλησα ήδη με τον διαχειριστή της πολυκατοικίας.

Του είπα ότι είμαι η μάνα σου, ήρθα για επίσκεψη, κι εσύ θες να αλλάξεις κλειδαριές επειδή έχεις προσωρινή διατάραξη λογικής.

Με στήριξε.

Οπότε κάτσε ήρεμα, Ελενάκι.

Έχουμε πολλή κουβέντα. Η Ελένη περνάει στο σαλόνι και κάθεται στην πολυθρόνα απέναντι από την πεθερά.

Τα χέρια της ακόμα τρέμουν, αλλά μέσα στο μυαλό της αρχίζει να ξεκαθαρίζει ένα σχέδιο.

Με αυτή τη γυναίκα δεν γίνεται να συνεννοηθεί καλά-καλά — καταλαβαίνει μόνο τη γλώσσα της δύναμης και του συμφέροντος. — Τι θέλετε στ' αλήθεια, Αθηνά; — ρωτάει η Ελένη ευθέως. — Δεν πιστεύω ότι κουβαληθήκατε από το προάστιό σας με τρεις τσάντες απλά για να αποκαταστήσετε μια μυθική δικαιοσύνη. — Θέλω ο γιος μου να ζει σαν άνθρωπος, — κόβει η πεθερά. — Του τα πήρες όλα. — Ο ίδιος τα έχασε όλα στα στοιχήματα! — φωνάζει η Ελένη, χάνοντας την υπομονή της. — Ξέρεις πολύ καλά γιατί χωρίσαμε.

Πήρε από το σπίτι τα χρυσαφικά μου, ενέχυσε τον υπολογιστή στο ενεχυροδανειστήριο και άδειασε τον λογαριασμό του παιδιού! — Έλα τώρα, μην υπερβάλλεις, — κουνάει το χέρι της η γριά. — Νέος ήταν, έκανε λάθος.

Έπρεπε να στηρίξεις τον άντρα σου, όχι να υποβάλεις αίτηση διαζυγίου και να ζητάς διατροφή.

Εξαιτίας της διατροφής που του επέβαλες, δεν τον παίρνουν σε κανονική δουλειά, αμέσως του κρατάνε τα μισά. — Είναι 32 χρονών, ποιος νέος; — Η Ελένη γελάει πικρά. — Και δεν πληρώνει διατροφή εδώ και έξι μήνες, το χρέος του είναι πάνω από 2.000 ευρώ.

Για τι πράγμα μιλάς; — Γι' αυτό ακριβώς είμαι εδώ, — η Αθηνά σκύβει προς τα εμπρός. — Ας συνεννοηθούμε.

Μεταγράφεις το μισό αυτού του διαμερίσματος πίσω στον Γιώργο.

Ή το πουλάς, αγοράζεις ένα μικρότερο, και τη διαφορά του τη δίνεις για να αγοράσει σπίτι.

Και αποσύρεις την αίτηση για διατροφή.

Αντάλλαγμα, φεύγω και δεν σε ξαναενοχλώ. Η Ελένη κοιτάζει την πεθερά της και δεν πιστεύει στα αυτιά της.

Το θράσος αυτής της γυναίκας δεν έχει όρια. — Έχεις τρελαθεί; — ρωτάει χαμηλόφωνα η Ελένη. — Να δώσω μερίδιο σε έναν άνθρωπο που έκλεψε το ίδιο του το παιδί; — Αλλιώς, θα σου κάνω τη ζωή δύσκολη, — απειλεί η Αθηνά. — Μπαίνω στο μικρό δωμάτιο.

Θα μένω εδώ, θα πηγαίνω την εγγονή στον παιδικό σταθμό, θα της λέω τι εγωίστρια μάνα έχει.

Θα καλέσω τις κοινωνικές υπηρεσίες, θα πω ότι παρατάς το παιδί, δουλεύεις νυχθημερόν.

Ας δούμε πώς θα τα καταφέρεις.

Εκείνη τη στιγμή, στην είσοδο ακούγεται θόρυβος από την πόρτα.

Επέστρεψε η φίλη της Ελένης, η Σοφία, που έφερε τη Νίκη. Διάβασε τη συνέχεια στο άρθρο Γράψε “ΣΥΝΕΧΕΙΑ” στα σχόλια 👇✨ το επόμενο μέρος έρχεται τώρα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους