Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Οδύσσεια του Νόλαν και η οδύσσεια των Σαχράουι Η κινηματογραφική διασκευή της “Οδύσσειας” από τον Κρίστοφερ Νόλαν έλαβε πέντε αστέρια από τις εφημερίδες Guardian, Independent και Telegraph, ενώ οι New York Times τη χαρακτήρισαν «μνημειώδη». Εκτός όμως από την ιστορία του Οδυσσέα υπάρχει και η ιστορία των “ανδρών του”, αλλά και των κατοίκων της Δυτικής Σαχάρας.

Για τους πρώτους μιλάει ο Έζρα Πάουντ όταν λέει «Τι τους δόθηκε αυτονώνε! Μελισσόκερο να κλείσουνε τα αυτιά./Φαρμάκι, μελισσόκερο να κλείσουνε τα αυτιά/κι ένα μνήμα αλατισμένο δίπλα στο χωράφι των βοδιών/νήσον αμνήμονα…»*. Για τους δεύτερους γράφει η Guardian μεταφέροντας την κραυγή του σκλαβωμένου λαού της Δυτικής Σαχάρας και την δική του πραγματική οδύσσεια: “Εμείς, ο λαός των Σαχράουι, των οποίων η γη χρησιμοποιήθηκε για να γυριστούν τμήματα της Οδύσσειας, ζούμε τη δική μας βάναυση οδύσσεια για περισσότερα από 50 χρόνια.” γράφουν.

Η πατρίδα μας υπέστη μια βάναυση στρατιωτική εισβολή από τον βορρά και τον νότο το 1975, όταν οι ισπανικές αποικιακές αρχές παρέδωσαν την περιοχή στο Μαρόκο και τη Μαυριτανία.

Σήμερα, οι μισοί από τον λαό μας μαραζώνουν σε στρατόπεδα προσφύγων στην έρημο της Αλγερίας, ενώ οι άλλοι μισοί ζει κάτω από ένα ασφυκτικό στρατιωτικοαστυνομικό κράτος, χωρισμένο από ένα στρατιωτικοποιημένο τείχος 2.700 χιλιομέτρων που χτίστηκε από το Μαρόκο και οχυρώθηκε με εκατομμύρια νάρκες ξηράς.

Τέτοιες πραγματικότητες και ιστορίες δεν θα φτάσουν στη μεγάλη οθόνη.

Σε έναν κόσμο που παρασύρεται από τη μαγεία του κινηματογράφου στη μυθοπλασία, φαίνεται πιο εύκολο να «ανασκάψεις» μια ιστορία 3.000 ετών για τα βάσανα, τον χωρισμό και την προδοσία παρά να δεις ότι σήμερα, αυτά ακριβώς τα θέματα αποτελούν καθημερινή πραγματικότητα για τους Σαχράουι..."

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους