Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Θα σας πω μια ιστορία. ⁣ Το 2002 έκανα το μεταπτυχιακό μου στην Φλωρεντία. Ο Παναθηναϊκός έπαιζε το Final Four στην Μπολόνια.

Εκείνη την εποχή είχε έρθει ο αδελφός μου διακοπές να με επισκεφτεί, μαζί με δύο φίλους μου.⁣ Αποφασίσαμε να πάμε να δούμε το Final 4. Ήμασταν συνολικά, μαζί με φίλους μου και Ιταλούς συμφοιτητές, 8 άτομα. ⁣ ⁣ Δεν είχαμε όμως λεφτά για τα εισιτήρια, ήταν ακριβά.

Πήγαμε στο ξενοδοχείο, όπου έμενε η αποστολή του Παναθηναϊκού μήπως και καταφέρναμε κάτι… ⁣ ⁣ Μέσα στο σαλόνι καθόταν μόνος του ο Παύλος Γιαννακόπουλος, χωρίς μπράβους, δεν είχε ποτέ μπράβους.⁣ ⁣ Τον πλησίασα: «Κύριε Γιαννακόπουλε, είμαστε φίλοι φοιτητές, ήρθαμε να δούμε τον Παναθηναϊκό, αλλά δεν…».⁣ ⁣ Πριν ολοκληρώσω τη φράση μου, φώναξε: «Γιώργο, σε παρακαλώ φέρε εδώ στα παιδιά 8 εισιτήρια, και για τον ημιτελικό και για τον τελικό». ⁣ ⁣ Μου τα δίνει, τον ευχαριστώ και με ρωτάει: «Δεν πιστεύω να είστε όλοι Παναθηναϊκοί, ε;» ⁣ «Όχι, του λέω, δύο Παναθηναϊκοί, ένας Ολυμπιακός, ένας ΑΕΚ, ένας ΠΑΟΚ, ένας τίποτα και δύο Φιορεντίνα!» ⁣ Γυρνάει, μου απλώνει το χέρι του για χειραψία και μου λέει: «Μπράβο, παλικάρια μου! 🙌⁣ ⁣ Να είστε πάντα έτσι αγαπημένοι και σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου που ήρθατε να δείτε τον Παναθηναϊκό». ⁣ ⁣ Αυτός ήταν ο Παύλος Γιαννακόπουλος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους