● Μια από τις προηγούμενες ημέρες, 7 Μάη 2026, στα δικαστήρια της Αθήνας, συνέβη το εξής: Η Ασημίνα Παπαθεοδώρου - Βαλυράκη, στη δίκη για τη δολοφονία του άντρα της Σήφη Βαλυράκη, δίκη που ξεκίνησε...

Πλήρες Κείμενο:

● Μια από τις προηγούμενες ημέρες, 7 Μάη 2026, στα δικαστήρια της Αθήνας, συνέβη το εξής: Η Ασημίνα Παπαθεοδώρου - Βαλυράκη, στη δίκη για τη δολοφονία του άντρα της Σήφη Βαλυράκη, δίκη που ξεκίνησε 30 Σεπτέμβρη 2025, (σήμερα έχουμε 16 Ιούλη 2026 και η δίκη ΔΕΝ έχει ολοκληρωθεί), εμφανίστηκε με μία περίεργη αμφίεση (την βλέπετε στη φωτογραφία με τους δικηγόρους Νίκο Κωνσταντόπουλο και Ζωή Κωνσταντοπούλου). Τα πιο παρατηρητικά μάτια το πρόσεξαν αμέσως: Το σακάκι που φορούσε δεν ήταν γυναικείο, τα κουμπιά ήταν ανάποδα, επίσης και το παντελόνι ήταν φανερά ανδρικό, και το πουκάμισο, και η γραβάτα! –Μα τι έπαθε ξαφνικά αυτή η γυναίκα; Mια σημαντική ζωγράφος, μια σπουδαία άνθρωπος με υψηλό γούστο και προσεγμένες επιλογές σε όλα τα πολύτιμα της ζωής της, ξαφνικά ξέχασε πώς να ντύνεται; Μήπως έχασε τα μυαλά της; Μήπως σάλεψαν τα λογικά της; Όχι! Δεν συνέβη τίποτα τέτοιο! Η Ασημίνα φορούσε τα ρούχα , ένα κοστούμι, του Σήφη Βαλυράκη.

Ήταν μια κατάθεση, δήλωση, έκφραση, απόδειξη, πείτε το όπως θέλετε, απόλυτης, υπέρτατης αγάπης: Αυτό που θα μπορούσε με λίγες λέξεις να ειπωθεί: “Εμείς οι δυό δεν θα χωρίσομε ποτέ! Είμαστε ένα σώμα, ένα ρούχο, μια ψυχή” Είναι το απόλυτο που μπορούν να ζήσουν δύο άνθρωποι! Όμως η ίδια η Ασημίνα, η εμφάνιση της εκείνη τη μέρα, ήταν και μία φωνή, μια κραυγή, ένα αίτημα, μια διαμαρτυρία στο δικαστήριο: “Εγώ, ο Σήφης Βαλυράκης είμαι εδώ! Και ζητώ Δικαιοσύνη! Απαιτώ Δικαιοσύνη!”… Αυτό νομίζω έλεγε η εμφάνιση της Ασημίνας εκείνη τη μέρα: “Εγώ κύριοι δικαστές, ο Σήφης Βαλυράκης είμαι εδώ! Και ζητώ Δικαιοσύνη! Απαιτώ Δικαιοσύνη από την πατρίδα και την πολιτεία μου!”… ● Πάμε πίσω: Πεντέμισι χρόνια πριν.

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2021, εποχή πανδημίας, αργά το απόγευμα, κλεισμένοι οι πιο πολλοί στα σπίτια μας, διαβάζουμε, βλέπουμε, ακούμε την είδηση: Ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Ιωσήφ Βαλυράκης βρέθηκε νεκρός στην θαλάσσια περιοχή της Ερέτριας όπου είχε πάει για ψάρεμα με το φουσκωτό σκάφος του.

Διαβάζω και εγώ την είδηση και παγώνω! Κόβεται το αίμα μου που λέμε… Αν είναι δυνατόν!... Ο Σήφης Βαλυράκης νεκρός! Oι πρώτες πληροφορίες που δημοσιεύονται κάνουν λόγο για ατύχημα αλλά είναι εντελώς ασαφείς. Ο Σήφης πνίγηκε! Πως πνίγηκε; Έχασε την ισορροπία του, έπεσε από το σκάφος και πνίγηκε; Mα πως είναι δυνατόν; O άνθρωπος που πέρασε κολυμπώντας από τις ακτές της Κέρκυρας στην Αλβανία στην απόδραση του από τις φυλακές επί χούντας, θα μας πουν τώρα ότι δεν ήξερε κολύμπι και τον πήρε κυματισμός; Βέβαια τότε ήταν νεαρός, και τώρα 77 ετών, όμως τον έβλεπες και θα μπορούσε να βάλει κάτω δέκα 25άρηδες και να αντιπαλέψει όλα τα κύματα της θάλασσας!, Κάτι λοιπόν δεν μου πάει καλά στα όσα διαβάζω! Να έπαθε καρδιακή ανακοπή; Εντάξει, ο καθένας μας και εσείς και εγώ ανά πάσα στιγμή μπορεί να πάθουμε ανακοπή και να πεθάνουμε! Ναι! Αλλά δεν θα βρεθούμε και σφαγμένοι… Και μάλιστα άγρια κατακρεουργημένοι… Κάτι λοιπόν δεν μου πάει καλά στα όσα διαβάζω!.. Ανάβω το ένα τσιγάρο μετά το άλλο…Στο μυαλό μου στριφογυρίζουν διάφορα στιγμιότυπα: Το τροχαίο του Αλέξανδρου Παναγούλη στη Βουλιαγμένης την πρωτομαγιά του 76, το τροχαίο του Στέφανου Σαράφη στον Άλιμο, το τρίκυκλο του Γκοτζαμάνη και η δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, ο μυστηριώδης πνιγμός του Νικηφόρου Μανδηλαρά στη Ρόδο, η μυστηριώδης εξαφάνιση του νεαρού ανθυπολοχαγού Γεωργίου Παναγούλη… Τόσα και τόσα… Μα πως γίνεται σ’ αυτή τη χώρα που ζω να συμβαίνουν τόσα περίεργα τροχαία, τόσοι περίεργοι πνιγμοί, τόσα περίεργα, ανεξιχνίαστα, αδιερεύνητα; Φαίνεται κακό όνειρο βλέπω και κακός ανάραχος με κρατεί… ● Τις επόμενες μέρες (28 Γενάρη 2021) γίνεται η κηδεία του Σήφη Βαλυράκη. Η Ασημίνα του συντετριμμένη αλλά όρθια! Το ίδιο και τα παιδιά τους ο Γιάννης και ο Αλέξανδρος, ο αδερφός του Ανδρέας Βαλυράκης, ο κουνιάδος του Θανάσης Παπαθεοδώρου, οι όποιοι σύντροφοι του από το ιστορικό ΠΑΚ και ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, και οι όποιοι πραγματικά φίλοι του Σήφη, Στη ζωή όλοι μας έχουμε φίλους, έναν, δύο, πέντε ή εκατό.

Η φιλία δεν είναι αφηρημένη έννοια, είμαι μια υπαρκτή κατάσταση που μπορεί να υπερβαίνει ιδεολογικοπολιτικά, θρησκειολογικά, εθνοτικά και όποια άλλα σύνορα. ● Η Ασημίνα από την πρώτη στιγμή αμφισβητεί την εκδοχή του “τυχαίου θανάτου” του Σήφη. Ο Βαλυράκης βρέθηκε κατακρεουργημένος! Το λιμενικό και άλλες κρατικές υπηρεσίες προσπαθούν να κλείσουν τσάκα-τσάκα την υπόθεση! (Να την μπαζώσουν σαν τα Τέμπη δυό χρόνια μετά)… Δεν τα καταφέρνουν! ● Θα πάμε όμως πάλι λίγο πίσω στον χρόνο: Πότε εγώ γνώρισα από κοντά τον Σήφη Βαλυράκη: Ήταν τέλη 1988 ή αρχές 1999 . Στο Ρέθυμνο. Ο Σήφης ήταν τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης και νομίζω πολύ καλή επιλογή του Ανδρέα Παπανδρέου.

Όλα αυτά θα τα πούμε σε επόμενη ανάρτηση… (Στη φωτογραφία αριστερά είναι Σήφης Βαλυράκης με τον Ανδρέα Παπανδρέου). Σημειώνω επίσης σήμερα ότι είναι εξαιρετικά θετικό ότι από την πρώτη στιγμή δικηγόρος μας στην υπόθεση Βαλυράκη είναι ένας άνθρωπος από το Ρέθυμνο. Ο Μανώλης Φωτάκης, -Ακούω τώρα κάτι και κρατήστε βέβαια όλη τη μελωδία του αγαπημένου Ψαραντώνη και τους κυματισμούς της αλλά πιο πολύ κρατήστε την τελευταία μαντινάδα: “Πάντα ψηλά στέκει η κορφή, ας είν και χιονισμένη! Τον βράχο δέρνει η θάλασσα, μα πάντα βράχος μένει!...” https://www.youtube.com/watch?v=HEzE4woJPy0 … -Δ.Τζ.

||||

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους