Η μέρα μας σήμερα ξεκίνησε με μια υπέροχη έκπληξη! Ένας φίλος της σελίδας μας, με αφορμή το ξύλινο που φτιάξαμε για τους 200 ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ, μας έστειλε αντίγραφα από τις αυθεντικές φωτογραφίες που...
Η μέρα μας σήμερα ξεκίνησε με μια υπέροχη έκπληξη! Ένας φίλος της σελίδας μας, με αφορμή το ξύλινο που φτιάξαμε για τους 200 ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ, μας έστειλε αντίγραφα από τις αυθεντικές φωτογραφίες που δόθηκαν στους δημοσιογράφους.
Και είναι ΑΚΟΜΑ πιο συγκλονιστικό να τις βλέπεις από κοντά, παρά μέσα από μια οθόνη... Κάθομαι και τις κοιτάζω μία προς μία.
Τις υψωμένες γροθιές, τον άσπρο καπνό που βγαίνει από το ντουφέκι, τα πεταμένα ρούχα κάτω... Όρθιοι. Περήφανοι. Αγέρωχοι.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ μπροστά στον θάνατο.
Δεν ξέρεις τι να πεις κάθε φορά.
Πολλά σκέφτεσαι, αλλά οι λέξεις μοιάζουν λίγες.
Είχα πάντα στο μυαλό μου τους 200 μέσα από το «Τελευταίο Σημείωμα» του Βούλγαρη.
Τις εικόνες των ηθοποιών, τις σκηνές της ταινίας.
Και κάπου εκεί ίσως περνάει από το μυαλό σου η σκέψη ότι κάποια πράγματα μπορεί να είναι λίγο πιο έντονα μέσα από την τέχνη.
Και έρχονται αυτές οι φωτογραφίες και καταλαβαίνεις κάτι συγκλονιστικό: η τέχνη μιμείται τη ζωή.
Γιατί η πραγματικότητα ήταν ακριβώς έτσι.
Ίσως και ακόμα πιο δυνατή.
Βλέπεις τις μορφές αυτών των ανθρώπων και τα πρόσωπα των ηθοποιών σβήνουν.
Στη θέση τους μπαίνουν τα πρόσωπα των πραγματικών πρωταγωνιστών.
Τα πρόσωπα και το μπόι τους... Το μπόι τους που ξεπερνά το ανθρώπινο ύψος.
Αλύγιστοι, ατρόμητοι, θαρραλέοι κομμουνιστές.
Άνθρωποι που σφυρηλατήθηκαν στις πιο κρίσιμες στιγμές της ταξικής πάλης.
Και σκέφτεσαι πως αυτοί οι άνθρωποι, όπως και τόσοι άλλοι σύντροφοι κομμουνιστές, είχαν τέτοια πίστη σε αυτό που υπερασπίζονταν.
Πίστη στην ιδεολογία τους, στο Κόμμα τους, στην πάλη για μια καλύτερη κοινωνία.
Τόση πίστη, ώστε να δώσουν ακόμη και τη ζωή τους γι’ αυτήν.
Και τότε καταλαβαίνεις πως οι 200 της Καισαριανής δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν.
Δεν είναι απλώς μια φωτογραφία ή μια σελίδα σε ένα βιβλίο Ιστορίας.
Είναι μια ζωντανή παρακαταθήκη.
Μια φλόγα που περνά από γενιά σε γενιά και μας θυμίζει πως τίποτα δεν χαρίστηκε, γιατί όλα κατακτήθηκαν με θυσίες.
Και αυτή η παρακαταθήκη δεν μας καλεί να στεκόμαστε θεατές.
Μας καλεί να παίρνουμε θέση, να ετοιμαζόμαστε, να γινόμαστε η δύναμη που κινεί τις εξελίξεις.
Να μην αφήσουμε την Ιστορία να γραφτεί από άλλους για εμάς.
Και όταν έρθει η κρίσιμη ώρα, όποια μορφή κι αν πάρει στη δική μας εποχή, να σταθούμε αντάξιοι εκείνων που μας άνοιξαν τον δρόμο. Να βγούμε μπροστά.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους