Χθες γεννιόταν ο Μπένγιαμιν, σήμερα τα memories μου βγάζουν αυτο το meme, το οποίο πέρα από το αστείο σκιαγραφεί πιστεύω επακριβώς τον μεταμοντέρνο άνθρωπο...Η αισθητική απόλαυση είναι παντού σήμερα...
Χθες γεννιόταν ο Μπένγιαμιν, σήμερα τα memories μου βγάζουν αυτο το meme, το οποίο πέρα από το αστείο σκιαγραφεί πιστεύω επακριβώς τον μεταμοντέρνο άνθρωπο...Η αισθητική απόλαυση είναι παντού σήμερα, τα πάντα πρέπει να είναι απόλαυση και ψυχαγωγία ψηφιακά πάντα.
Σε λίγο καιρό τα βίντεο απότοκα της τεχνητής νοημοσύνης θα είναι εντελώς δύσκολο να τα εντοπίσεις, να ιχνηλατήσεις την κίβδηλή προέλευση τους.
Και όμως και σήμερα κάποιοι πιστεύουν πως μια γάτα μπορεί να καβαλήσει μια τίγρη και να πάνε βόλτα...ένα μωρό να γαυγίζει σε ένα σκύλο,μια ηλικιωμένη κυρία που συλλαμβάνεται ως ο πλέον καταζητούμενος κακοποιός.
Εικόνες αληθοφάνειας που φαλκιδεύουν την ίδια τη πραγματικότητα στο σημείο να επιβεβαίωνουν πλήρως τον Baudrilliard ο οποίος εγραφε πως κάποια στιγμή στην υπερπραγματικότητα όχι μονο η πραγματικότητα δεν μπορεί να γίνει διακριτή απο τη προσομοιώση της αλλά ,στο ανώτερο στάδιο της, το simulacra, δεν αναζητά ερείσματα στην πραγματικότητά προβάλλεται ως τέτοια.
Άνθρωποι που μεγαλώνουν σήμερα μόνο με βάση με βίντεο και εικόνες θα αδυνατούν να διαχωρίσουν την αλήθεια απο το ψέμα και βασικά η διάκριση μεταξύ τους θα εκλείψει ως μη έχουσα καμιά σημασία.
Αν στο σπήλαιο των σκιών ο αλυσοδεμένος άντρας αναζητούσε την αλήθεια πίσω απο το ψεύτικο περίγραμμα των πραγμάτων τώρα το σπήλαιο γίνεται όλος ο κόσμος με τη δική του θέληση και τίποτα δεν το κρατά να καταβυθίζεται σε ψεύτικα σύμπαντα όπου ο σκύλος μιλάει σαν άνθρωπος,το Ολοκαύτωμα δεν υπήρξε ποτέ, η ανθρώπινη ιστορία ήταν ένα θέατρο που μπορείς να αλλάζεις όχι μόνο τους πρωταγωνιστές αλλά την ίδια την υπόθεση λες και δεν είχε καμία σημασία.
Η σύγχρονη ζωή- σύμφωνα με τον Ντεπορ- βιώνεται σαν αναπαράσταση της στα χίλια δυο μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε ένα αέναο παρόν.Ο Frederic Jameson στον Μεταμοντέρνο καπιταλισμό εγραφε πως αυτός έχασε την αίσθηση της ιστορίας θρυμματιζόμενη σε μια αίσθηση αέναου παρόντος: οι οικουμενικές αξιες εξαϋλωνονται, όλα αλλάζουν και γίνονται ελαστικά προς τερψιν του κυρίαρχου συστήματος.
Όμως έχουμε φθάσει στο σημείο που τίποτα δεν θα έχει σημασία ή βάθος.Ένα ψεύτικος κόσμος καλωδιωμένος σε ναρκωτική φάση με τη πλήρη αποχαύνωση του.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους