Σαν σήμερα ο τεράστιος George Romero έφευγε από τη ζωή... Πάντα πίστευα πως οι ταινίες του Romero δεν έχουν να κάνουν με κάποιες υποχθόνιες σκοτεινές δυνάμεις αλλά λειτουργούν πρωτίστως ως αλληγορίες...
Σαν σήμερα ο τεράστιος George Romero έφευγε από τη ζωή... Πάντα πίστευα πως οι ταινίες του Romero δεν έχουν να κάνουν με κάποιες υποχθόνιες σκοτεινές δυνάμεις αλλά λειτουργούν πρωτίστως ως αλληγορίες για την ανθρώπινη κατάσταση.Τα ζόμπι μπορεί να συμβολίζουν τους υπνωτισμένους απο το καταναλωτικό τρόπο ζωής, γίνονται ένα σχόλιο για το ρατσισμό,την ομοφοβία...Το βασικό είναι πως διατηρούν την ανθρώπινη μορφή τους-έστω και στη μακάβρια εκδοχή της-για αυτό και δείχνουν ακόμα πιο τρομακτικοί από αλλά όντα των ταινιών τρόμου: γιατί ακριβώς δεν είναι κάποιο υπερφυσικό πλάσμα που ερχόμενο απο την επικράτεια της νοσηρής φαντασίας επιβουλεύεται την ανθρώπινη ζωή αλλά κάτι που αντιθέτως προέρχεται ξεκάθαρα απο αυτή.
Ο ήρωας έρχεται απότομα αντιμέτωπος με ενα κατέστραμμενο κόσμο στον οποίο πρέπει να προσπαθήσει να επιβιώσει μέσα σε μύριους όσους κινδύνους.
Ταυτόχρονα όμως τα ίχνη της μεταβατικής κατάστασης προς την καταστροφή είναι πανταχού παρoντα.
Ο γενικευμενος πανικός που παρεισέφρησε σε όποια προσπάθεια ανάσχεσης της απειλής, η αναρχία που δεν έχει κάποιο πολιτικό περιεχόμενο αλλα στρέφει τον ένα απέναντι στον άλλο:μια εμφύλια κόλαση απέναντι στην επερχόμενη καταστροφή.
Ο ήρωας μένει μόνος του ως μια συμβολική απόδειξη των προηγουμένων και μέσα απο τα ερείπια προσπαθεί να στήσει κάτι καινούργιο απαλλαγμένο απο τα δεινά του παλιού.
Πέρα απο συντηρητικές ηθικολογίες αυτό που στηλιτεύεται είναι κυρίως η υπερβολή του παρελθόντος σύμφυτη με το κόσμο που κατέρρευσε: η ασεβεια προς το περιβάλλον, η ακόρεστη μανία για κέρδος, η τύφλωση αναφορικά με τις δυνατότητες της ανθρώπινης φύσης, οι συνέπειες του μίσους.
Η φράση του Τζων Μπιουκαν απο τα 39 σκαλοπάτια πως ένα κομμάτι γυαλί και μια κλωστή χωρίζει τον πολιτισμό απο τη βαρβαρότητα : το γεγονός πως το βασίλειο του Κρόνου μπορεί να επανέλθει ανα πάσα στιγμή αντηχεί σε ταινίες του είδους.
Μια προειδοποίηση για τη βάσκανο μοίρα του ανθρώπινου είδους που μόνο οι ίδιοι οι άνθρωποι μπορούν να την διαψεύσουν: να αποτρέξουν την αυτοκαταστροφή τους. Night of the Living Dead (1968)-George A. Romero
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους