Η λαϊκή εντολή δεν είναι εμπορεύσιμο υλικό, ούτε προσωπικό πολιτικό κεφάλαιο... Γράφει ο φίλος μου Christos Kapoutsis Το Σύνταγμα προστατεύει την ελευθερία της συνείδησης του βουλευτή δεν τον...
Η λαϊκή εντολή δεν είναι εμπορεύσιμο υλικό, ούτε προσωπικό πολιτικό κεφάλαιο... Γράφει ο φίλος μου Christos Kapoutsis Το Σύνταγμα προστατεύει την ελευθερία της συνείδησης του βουλευτή δεν τον απαλλάσσει, όμως, από την πολιτική και ηθική ευθύνη απέναντι στους πολίτες που τον εξέλεξαν.
Η πολιτική χωρίς ήθος και ο πολιτικός χωρίς συνέπεια προς την εντολή που έλαβε μπορεί να κινούνται εντός των ορίων της συνταγματικής νομιμότητας, αλλά υπονομεύουν την ηθική νομιμοποίηση της αντιπροσώπευσης. Η Δημοκρατία δεν στηρίζεται μόνο στους κανόνες του Συντάγματος.
Στηρίζεται εξίσου στην εμπιστοσύνη των πολιτών ότι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί τους σέβονται όχι μόνο το γράμμα του νόμου, αλλά και το πνεύμα της λαϊκής εντολής.
Όσοι μεταφέρουν τη βουλευτική τους έδρα από κόμμα σε κόμμα και μεταβάλλουν, κατά το δοκούν, την κομματική τους ταυτότητα και την ιδεολογική τους αναφορά, δεν καθιστούν διαβλητό το ίδιο το Σύνταγμα.
Διαβρώνουν, όμως, την αξιοπιστία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, ευτελίζουν τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ εκλογέα και εκλεγμένου και ενισχύουν τον κυνισμό απέναντι στην πολιτική.
Γιατί η λαϊκή εντολή δεν είναι εμπορεύσιμο αγαθό ούτε προσωπικό πολιτικό κεφάλαιο προς διαπραγμάτευση.
Και όσοι μεταπρατούν την επιλογή του λαού, ας θυμούνται ότι η συλλογική μνήμη της Δημοκρατίας είναι πιο ανθεκτική από τους πρόσκαιρους πολιτικούς συσχετισμούς. Δεν είναι τυχαίο ότι η λαϊκή σοφία προειδοποιεί: «Φωνή λαού, οργή Θεού».
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους