Κάθε βράδυ ψάλλουμε το «Φῶς Ἱλαρόν»… Γνωρίζουμε όμως ποιος το συνέγραψε; Κάθε βράδυ, σε κάθε Ακολουθία του Εσπερινού, η Εκκλησία μας υψώνει μία από τις αρχαιότερες, ωραιότερες και πλέον κατανυκτικές...

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε βράδυ ψάλλουμε το «Φῶς Ἱλαρόν»… Γνωρίζουμε όμως ποιος το συνέγραψε; Κάθε βράδυ, σε κάθε Ακολουθία του Εσπερινού, η Εκκλησία μας υψώνει μία από τις αρχαιότερες, ωραιότερες και πλέον κατανυκτικές υμνωδίες της λατρείας της: το «Φῶς Ἱλαρόν». Άλλοτε αναγιγνώσκεται και άλλοτε ψάλλεται, σύμφωνα με την τυπική διάταξη της ημέρας, αποτελώντας αναπόσπαστο στοιχείο της εσπερινής προσευχής των πιστών.

Πόσοι όμως γνωρίζουμε ποιος συνέθεσε ή ποιος πρώτος έψαλε αυτόν τον συγκλονιστικό ύμνο; Η ιερά Παράδοση της Εκκλησίας αποδίδει τη σύνθεσή του στον Άγιο Αθηνογένη, Επίσκοπο Πηδαχθόης, του οποίου η ιερά μνήμη τιμάται σήμερα.

Έναν άγιο ιεράρχη και μάρτυρα, που σφράγισε όχι μόνο με το αίμα του αλλά και με την υμνογραφική του προσφορά την ιστορία της Εκκλησίας. ⸻ Άγιος Αθηνογένης, Επίσκοπος Πηδαχθόης, και οι Δέκα Μαθητές του Ο Άγιος Αθηνογένης καταγόταν από τη Σεβάστεια της Καππαδοκίας.

Η θεολογική του κατάρτιση, η ακλόνητη πίστη του, η ποιμαντική του σοφία και η έμπρακτη φιλανθρωπία του τον ανέδειξαν Επίσκοπο Πηδαχθόης.

Ως ποιμένας υπήρξε αληθινός φωστήρας της Εκκλησίας, οδηγώντας το ποίμνιό του στην αλήθεια του Ευαγγελίου.

Με ιδιαίτερη φροντίδα εκπαίδευσε δέκα μαθητές, ώστε να συνεχισθεί το ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας.

Κατά τους σκληρούς διωγμούς του αυτοκράτορα Διοκλητιανού συνελήφθη μαζί με τους μαθητές του: Ριγίνο, Μαξιμίνο, Πατρόφιλο, Αθηνογένη, Αντίοχο, Άμμωνα, Θεόφραστο, Κλεόνικο, Πέτρο και Ησύχιο.

Ο ηγεμόνας Φηλίμαρχος προσπάθησε με απειλές και βασανιστήρια να τους αναγκάσει να αρνηθούν τον Χριστό.

Εκείνοι όμως παρέμειναν αμετακίνητοι στην ομολογία της πίστεως και όλοι μαζί έλαβαν το στεφάνι του μαρτυρίου διά αποκεφαλισμού. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους ως λαμπρό παράδειγμα ακλόνητης πίστεως και ολοκληρωτικής αφοσιώσεως στον Κύριο.

Ιδιαίτερη θέση κατέχει στην εκκλησιαστική παράδοση το γεγονός ότι στον Άγιο Αθηνογένη αποδίδεται ο περίφημος ύμνος του Εσπερινού: «Φῶς ἱλαρὸν ἁγίας δόξης, ἀθανάτου Πατρός, οὐρανίου, ἁγίου, μάκαρος, Ἰησοῦ Χριστέ…» Ένας ύμνος που ψάλλεται αδιάκοπα εδώ και δεκαεπτά περίπου αιώνες, εκφράζοντας τη χαρά της Εκκλησίας καθώς δύει ο αισθητός ήλιος και ανατέλλει μέσα στις καρδιές των πιστών το ανέσπερο Φως του Χριστού.

Το «Φῶς Ἱλαρόν» αποτελεί μία από τις αρχαιότερες σωζόμενες χριστιανικές υμνωδίες και μία ζωντανή μαρτυρία της πίστεως των πρώτων χριστιανικών αιώνων.

Κάθε φορά που το ψάλλουμε στον Εσπερινό, ενωνόμαστε όχι μόνο με τη λατρεία της Εκκλησίας όλων των εποχών, αλλά και με την ομολογία του Αγίου Αθηνογένη, ο οποίος ύμνησε τον Χριστό με τα χείλη του και τελικά Τον ομολόγησε με το ίδιο του το αίμα.

Ο πανέμορφος ύμνος της Εκκλησίας μας: Φῶς ἱλαρὸν ἁγίας δόξης ἀθανάτου Πατρός, οὐρανίου, ἁγίου, μάκαρος, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλθόντες ἐπὶ τὴν ἡλίου δύσιν, ἰδόντες φῶς ἐσπερινόν, ὑμνοῦμεν Πατέρα, Υἱόν, καὶ ἅγιον Πνεῦμα, Θεόν.

Ἄξιόν σε ἐν πᾶσι καιροῖς ὑμνεῖσθαι φωναῖς αἰσίαις, Υἱὲ Θεοῦ, ζωὴν ὁ διδούς· διὸ ὁ κόσμος σὲ δοξάζει.

Απόδοση στην Νεοελληνική: Kύριε Ιησού Χριστέ, που είσαι το γλυκό φως τής αγίας δόξας του αθάνατου, του ουράνιου, του άγιου, του μακάριου Πατέρα σου, τώρα πού φτάσαμε στη δύση του ήλιου και είδαμε το εσπερινό φως, υμνούμε τον Πατέρα, εσένα τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, τον ένα Θεό.

Πρέπει σε κάθε ώρα και στιγμή να σε υμνούμε με καθαρές ψυχές και χαρούμενες φωνές, Υιέ Θεού γιατί εσύ δίνεις τη ζωή και γι' αυτό ο κόσμος σε δοξάζει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους