Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γραφει: Ο ΝΙΚΟΣ ΤΣΟΛΗΣ Αύριο η Καλούτσια και η πόλη μας γιορτάζει την Αγία Μαρίνα η Εκκλησία της οποίας στέκεται αγέρωχη στο πέρασμα των χρόνων και απο το πρωί γίνεται τόπος προσκυνήματος . Πάνε όμως πολλά χρόνια που η Καλούτσια από τόπος συνάντησης πολλών Γιαννιωτών και των περιχώρων , υποβαθμίστηκε από πολλά και διάφορα γεγονότα με πιο βασικό την μετεγκατάσταση του πρακτορείου και πριν από λίγα χρόνια με το κλείσιμο της Εθνικής Τράπεζας αλλά και της Αγροτικής που ύστερα έγινε Πειραιώς . Η ιστορική συνοικία της πόλης για πολλές δεκαετίες έσφιζε από ζωή , ευτυχώς που έφυγαν εκείνες οι σανίδες που κρέμονταν στο τζαμί σαν κοφτερές λεπίδες επικίνδυνα πάνω από τα κεφάλια των περαστικών , αφού ολοκληρώθηκαν οι εργασίες για την ανάδειξη του μνημείου και αύριο θα γίνουν και τα επίσημα εγκαίνια .Τα μαγαζιά ομως στην Καλούτσια συνεχίζουν να κλείνουν το ένα μετά το άλλο και η παρακμή της πιο ιστορικής περιοχής φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού . Παλιά η Καλούτσια είχε εκτός από τα πέντε Χάνια με τα ισάριθμα εστιατόρια πολλά σιδεράδικα , παντοπωλεία , μανάβικα , ζαχαροπλαστεία , αμυδρά θυμάμαι το πρακτορείο του υπεραστικού ΚΤΕΛ δίπλα από το σπίτι του γιατρού Γκρέστα (πατέρας του γνωστού και εξαίρετου ορθοπαιδικού Τάσου Γκρέστα ) απέναντι από το περίπτερο του Καμαρίνα εκεί που ξεκίνησε να γίνεται ένα παρκάκι και έμεινε ημιτελές , πιο κάτω ακριβώς στην διασταύρωση ήταν το περίπτερο του Μπούση , το υπαίθριο κοκορετσάδικο του κυρ Γιώργου τα απογεύματα με γεμάτες τις σούβλες με σπλινάντερο και κοκορέτσι, και κάτω από τον πλάτανο οι ψαράδες που ερχόταν από το νησί και καθάριζαν την πραμάτεια τους που αγόραζαν αθρόα οι πολίτες !.. Κυπρίνια, γλύνια, δρομίτσες ενώ ανάρπαστες γινόταν οι τσίμες που δεν υπάρχουν πλέον στην Παμβώτιδα . Εμείς σαν παιδιά που είμασταν και "έβραζε το αίμα μας" τις περισσότερες φορές κατεβαίναμε στην Καλούτσια από τα Λακώμματα μέσα απο έναν μεγάλο χτιστό υπόνομο και παίρναμε τις φούσκες που είχαν τα κυπρίνια στο στομάχι , και τις σπάγαμε για να ακούμε τον κρότο !.. Με την πάροδο των χρόνων τα χάνια έκλεισαν και έμειναν τρία εστιατόρια που από τα χαράματα σερβίριζαν στους πελάτες τους ζεστό πατσιά (κοιλιές , πόδι και μοσχαροκεφαλή) , μαγειρίτσα , φασολάδα , συκωτάκια τηγανητά και άλλα νόστιμα φαγητά γιατί τότε ήταν αγνά και τα υλικά που μαγειρεύονταν.

Από τα πιο παλιά μαγαζιά που θυμάμαι ήταν το μπακάλικο του Πορφύρη ένα ζαχαροπλαστείο στην πίσω πλευρά του Τζαμιού (του Κωσταδημα νομίζω) και λίγο αργότερα το Ζαχαροπλαστείο του Μπουντούρη στην γωνία μπροστά από το Τζαμί με τα απίστευτα κορνέ , το μανάβικο του κυρ Γιώργου Πλιάκου και το φαρμακείο του Ζάγκλη (ξεχώριζε ένας ωραίος άνθρωπος ο νοσοκόμος Λευτέρης Μάγκας με την Βέσπα του) που πιτσιρικάδες πηγαίναμε τακτικά να αγοράσουμε για τους μεγαλύτερους κανένα Αλγκόν το πιο διαδεδομένο παυσίπονο εκείνα τα χρόνια . Και κάπως έτσι πέρασαν και τα χρόνια , με την Καλούτσια από ένα μικρό εμπορικό κέντρο της πόλης να έχει υποβαθμιστεί σημαντικά !.. Χρόνια Πολλά με υγεία🌹

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους