Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Αγία Μαρίνα η Μεγαλομάρτυς (17 Ιουλίου): Μια 15χρονη κοπέλα που νίκησε το διάβολο! Ο βίος της. * Γέννηση και ανατροφή.

Η παρθενομάρτυς Μαρίνα γεννήθηκε στη πόλη Αντιόχεια της Πισιδίας, γύρω στο έτος 270, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός ή ο Κλαύδιος Καίσαρας.

Οι γονείς της άνηκαν στην ανώτερη τάξη της περιοχής της Πισιδίας, ο πατέρας ήταν διακεκριμένος και σεβαστός από τους εθνικούς ιερέας των ειδώλων, λεγόταν δε Αιδέσιος.

Αμέσως μετά τη γέννηση της Μαρίνας, έφυγε από την παρούσα ζωή η μητέρα της.

Έτσι ο πατέρας αναγκάστηκε να αναθέσει την ανατροφή της θυγατέρας του σε μία άλλη γυναίκα, η οποία την ανέλαβε για να την θηλάσει (ας μην ξεχνάμε ότι τότε δεν υπήρχαν βρεφικά γάλατα και εάν μια νέα μητέρα έφευγε από τη ζωή, το θηλασμό του βρέφους αναλάμβανε μια άλλη μητέρα). * Ασπάζεται την χριστιανική πίστη.

Η γυναίκα στην οποία ο Αιδέσιος είχε εμπιστευτεί την ανατροφή της κόρης του ήταν χριστιανή.

Έτσι και η μικρή Μαρίνα γαλουχήθηκε νωρίς στη νέα πίστη του Χριστού.

Και σε ηλικία 12 ετών έλαβε το Βάπτισμα.

Με αμείωτο ενδιαφέρον ποθούσε να μάθει καθετί πού είχε σχέση με τον Ιησού Χριστό.

O πατέρας της Αιδέσιος όταν πληροφορήθηκε ότι ήταν χριστιανή, τυφλωμένος από το φανατισμό της ειδωλολατρικής θρησκείας του, μίσησε το ίδιο το σπλάχνο του και αποκλήρωσε τη μοναχοκόρη του. * Το άνομο σχέδιο του επάρχου. Η Μαρίνα είχε γίνει πλέον 15 ετών. Ο Θεός δεν την είχε προικίσει μόνο με πλούσια ψυχικά χαρίσματα, αλλά και με σωματικό κάλλος εντυπωσιακό.

Ο έπαρχος όμως Ολύβριος θέλησε και προσπάθησε να την πάρει για γυναίκα του επειδή ένιωσε μέσα του έρωτα γι’ αυτήν.

Χωρίς καθυστέρηση λοιπόν της ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να αναλάβει την προστασία της και σύντομα να την κάνει γυναίκα του.

Η νεαρή χριστιανή παρέμεινε σιωπηλή, ενώ μέσα της προσευχόταν θερμά, ζητώντας από τον Θεό να τη στηρίξει και να τη φωτίσει ώστε να φερθεί καθώς αρμόζει στις αφιερωμένες σ’ Εκείνον ψυχές.

Στην επιμονή του Ολυβρίου να λάβει απάντηση στην πρότασή του, εκείνη απάντησε πώς είναι αδύνατο να την αποδεχτεί.

Η έκπληξη του επάρχου ήταν μεγάλη.

Στην ερώτησή του γιατί ήταν αδύνατο, έλαβε τη σεμνή αλλά γεμάτη αποφασιστικότητα και παρρησία απάντηση: Διότι είμαι χριστιανή! Και μόνο το άκουσμα της λέξης «χριστιανή» ήταν αρκετό να κάνει τον έπαρχο εκτός εαυτού. * Αρχίζουν τα μαρτύρια της Αγίας.

Για ένα μικρό διάστημα ο έπαρχος προσπάθησε, να πείσει τη νέα τούτη χριστιανή να αλλάξει γνώμη και να δεχθεί τον γάμο, τάζοντάς της τιμές, καλοπέραση και δόξα πλάι του.

Εκείνη όμως, ενισχυόμενη από τον Κύριο, στον όποιο δεν έπαυσε να προσεύχεται μυστικά, επέμενε στην ομολογία της πίστεως στον Ιησού Χριστό.

Τότε την έστησε μπροστά σε δικαστήριο, το οποίο ζήτησε επίσημα κατά το ρωμαϊκό δίκαιο να μάθει αν όντως ήταν χριστιανή. Η Μαρίνα ομολόγησε και εδώ με γενναιότητα και παρρησία τη χριστιανική της ιδιότητα, γεγονός πού κατέπληξε τους παρισταμένους, οι οποίοι έβλεπαν τόσο ηρωισμό και θάρρος σε μια νεαρή γυναίκα! Εξαιτίας της ομολογίας της καταδικάστηκε στην ποινή της μαστίγωσης.

Η καρτερικότητά της όμως και η αντοχή ήταν τέτοιες πού άφησε κατάπληκτους έπαρχο, αξιωματούχους και λαό.

Έχοντας υψωμένο το βλέμμα της στον ουρανό, δεν έπαυσε να προσεύχεται, να επικαλείται τη βοήθεια του Κυρίου και τη στήριξή του για να υπομείνει με ανδρεία τις μαστιγώσεις.

Ο έπαρχος έδωσε εντολή να σταματήσουν οι στρατιώτες τη μαστίγωση και να την οδηγήσουν στη φυλακή, ελπίζοντας ενδόμυχα ότι ίσως μετά απ’ αυτό να συνετισθεί η Μαρίνα και ν’ αλλάξει στάση.

Ύστερα από λίγες ημέρες με εντολή του επάρχου οδηγήθηκε εκ νέου στο δικαστήριο, όπου και πάλι ομολόγησε πίστη στο Χριστό και αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα.

Αφού την κρέμασαν, καταξέσχισαντα πλευρά της με σιδερένια νύχια.

Τα βασανιστήρια ήταν τόσο σκληρά, πού όλο το κάλλος του νεανικού της σώματος εξαφανίστηκε.

Στη συνέχεια ρίχνεται και πάλι στη φυλακή και αφήνεται χωρίς τροφή και φροντίδα. * Πειράζεται από το μισόκαλο διάβολο.

Ο φθονερός διάβολος θέλησε να δοκιμάσει να κάμψει ο ίδιος την Αγία.

Έτσι λοιπόν πήρε ο ίδιος τη μορφή μεγάλου και φοβερού δράκοντος (φιδιού) και πρόβαλε ξαφνικά μπροστά στη Μαρίνα.

Από το στόμα του πετούσε φλόγες, ενώ τα αγριωπά μάτια του λαμπύριζαν απειλητικά και η γλώσσα του ήταν κατακόκκινη.

Καθώς σερνόταν, σύρριξε εκνευριστικά και προκαλούσε τρόμο και σύγχυση, επιδιώκοντας να φοβίσει τη μάρτυρα και να την αποσπάσει από την προσευχή της.

Διαπιστώνοντας όμως ότι εκείνη η μακάρια καλλιπάρθενος δεν διέκοπτε την προσευχή της, κατευθύνθηκε εναντίον της και άνοιξε το στόμα του απειλητικά, δείχνοντας ότι θέλει να την καταπιεί.

Και ναι μεν η μεγαλομάρτυς αρχικά έγινε έντρομη από το φόβο της, χωρίς καθυστέρηση όμως επικαλέστηκε το σωτήριο όνομα του Σωτήρος Χριστού.

Και, ώ του θαύματος, ο δράκοντας διερράγη και έγινε άφαντος, η δε Μαρίνα χαίροντας έψαλε ύμνους και νικητήρια στον Θεό.

Ο διάβολος μετασχηματίσθηκε σε άνθρωπο κατάμαυρο, με τρομερή και κακάσχημη εμφάνιση, σαν μαύρου σκυλιού. Η Μαρίνα όμως, στερεωμένη όσο ποτέ στην πίστη, τον άρπαξε από τα μαλλιά και μ’ ένα σφυρί πού ήταν κάπου εκεί ξεχασμένο, τον χτύπησε δυνατά στο κεφάλι και στη ράχη και τον ταπείνωσε εντελώς.

Και ενώ η μεγαλομάρτυς άρχισε και πάλι να προσεύχεται και να υμνεί τον Κύριο, ο διάβολος, σκοτεινός και άσχημος όρμησε εναντίον της και κραυγάζοντας την απειλούσε ότι θα τη σκοτώσει αν δεν σταματούσε να προσεύχεται.

Και η αγία Μαρίνα, παίρνοντας από την προσευχή της νέο θάρρος κατά του μετασχηματισμένου σε άνθρωπο διαβόλου, τον άρπαξε από τα μαλλιά της κεφαλής του και τον μαστίγωσε. * Βλέπει ουράνιες οπτασίες.

Μετά από αυτό δυνατό φως καταύγασε το σκοτεινό χώρο της φυλακής της, πού έβγαινε από ένα Σταυρό, του οποίου η κορυφή υψωνόταν στον ουρανό.

Πάνω από το Σταυρό πετούσε κυκλικά ένα περιστέρι . Ο συναξαριστής της αγίας Μαρίνας δίνει και την εξήγηση των συμβολισμών του οράματος: Όλα αυτά σήμαιναν το μυστήριο της Αγίας Τριάδος, το φώς, τη δόξα του Πατέρα. Ο Σταυρός, τον εσταυρωμένο Χριστό.

Και το περιστέρι, το Άγιο Πνεύμα.

Το περιστέρι κατέβηκε κάποια στιγμή, πλησίασε την καλλιπάρθενο Μαρίνα και της είπε: «Χαίρε, Μαρίνα, η λογική περιστερά του Θεού, διότι νίκησες τον πονηρό δαίμονα και ντρόπιασες τον εχθρό.

Χαίρε πιστή και αγαθή δούλη του Κυρίου σου, τον οποίο πόθησες με όλη την καρδιά σου και μίσησες κάθε πρόσκαιρη απόλαυση.

Χαίρε και αγάλλου, γιατί έφτασε η μέρα να λάβεις το στεφάνι της νίκης και να μπεις, όπως το αξίζεις, στολισμένη, μαζί με τις φρόνιμες παρθένες στο νυμφώνα του Χριστού και βασιλιά σου». Ενώ η αγία Μαρίνα άκουγε τα λόγια αυτά συντελέστηκε στο σώμα της άλλο θαύμα: Όλες οι πληγές του επουλώθηκαν και η νεαρή μάρτυς απέκτησε και πάλι το κάλλος το όποιο θαύμαζαν όλοι. * Σκληρότερα μαρτύρια και το μακάριο τέλος.

Ο έπαρχος Ολύβριος βλέποντας την υγιής προσπάθησε με κολακείες να την μεταπείσει όμως μάταια.

Το μένος του επάρχου έφτασε στο αποκορύφωμά του.

Γεμάτος λοιπόν θυμό δίνει εντολή να γυμνώσουν τη μάρτυρα, να την κρεμάσουν στο ξύλο και να καίνε με λαμπάδες το σώμα της.

Στη συνέχεια, γέμισαν ένα μεγάλο λέβητα με νερό, κατέβασαν την καλλιπάρθενο μεγαλομάρτυρα από το ξύλο, την έδεσαν γερά και τη βούτηξαν με το κεφάλι προς τα κάτω μέσα στο νερό για να πεθάνει από πνιγμό.

Η μάρτυς και πάλι προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο και Θεό της, οπότε «παρευθύς σεισμός μέγας ἐγένετο καί ἐφάνη πάλιν ἡ πρώτη περιστερά ἐπάνω του ὕδατος, βαστάζουσα εἰς τό στόμα στέφανον.

Αὐτήν τήν ὥρα ἐφάνη καί ὁ πύρινος στύλος, ἐπάνω δέ τούτου Σταυρός». Η μάρτυς βγήκε από το νερό σώα, τα δεσμά της είχαν λυθεί και στεκόταν και πάλι σε στάση προσευχής, δοξάζουσα τον Θεό.

Το δε περιστέρι κάθισε πάνω στο κεφάλι της, κρατώντας στο στόμα του το στεφάνι και είπε προς τη Μαρίνα: «Εἰρήνη σέ σένα, δούλη τοῦ Θεοῦ.

Ἔχε θάρρος καί λάβε ἀπό τή δεξιά τοῦ Ὑψίστου αὐτό τό οὐράνιο στεφάνι». Λέγοντας αυτά η θεϊκή περιστερά, πέταξε και κάθισε πάνω σ’ εκείνο το Σταυρό και απευθυνόμενη προς τη μεγαλομάρτυρα είπε δυνατά, έτσι πού ν’ ακούνε όλοι: «Έλα, Μαρίνα, στις άνω μονές του Παραδείσου, για ν’ απολαύσεις το στεφάνι της αφθαρσίας στα αγαπητά σκηνώματα του Κυρίου, να χαίρεσαι μαζί με τους αγίους και να αναπαύεσαι αιώνια». Η φωνή αυτή πού ακούστηκε από πολλούς, συγκλόνισε άντρες και γυναίκες, αρκετοί δε απ’ αυτούς ομολόγησαν πώς ήταν έτοιμοι να πιστέψουν και να δώσουν ακόμα και τη ζωή τους για το Χριστό.

Ο έπαρχος πρόσταξε να θανατώσουν όσους είχαν πριν λίγο ομολογήσει πίστη στο Χριστό. Ο Ολύβριος, για να προλάβει μεγαλύτερο κακό για τους ειδωλολάτρες, διέλυσε το δικαστήριο και προσποιήθηκε ότι δίνει εντολή να μεταφέρουν την αγία Μαρίνα και πάλι στη φυλακή.

Στην ουσία όμως, έδωσε μυστικά προσταγή στον επικεφαλής της φρουράς να πάρουν την καλλιπάρθενο μεγαλομάρτυρα και να την αποκεφαλίσουν στον τόπο της καταδίκης.

Εκεί η αγία, αφού προσευχήθηκε για τελευταία φορά πάνω στη γη, έσκυψε και το ξίφος του δημίου «ἐκκόψαν τήν κεφαλήν της, περιέβαλεν αὐτήν μέ τόν ἀδαμάντινον στέφανον τοῦ μαρτυρίου». * Τα ιερά λείψανά της.

Μετά τον διά του ξίφους θάνατο της οι χριστιανοί παρέλαβαν κρυφά το τίμιο λείψανο και το ενταφίασαν με τιμές πού αρμόζουν στους μάρτυρες της πίστεως.

Άγνωστο πότε ακριβώς μετακομίστηκαν στην Κωνσταντινούπολη, εφόσον είναι αληθινή η πληροφορία ότι το έτος 1230 σταυροφόροι της Δύσεως μετέφεραν τα λείψανα αυτά από την πρωτεύουσα του Βυζαντίου στη Βενετία, γεγονός πού οι Ρωμαιοκαθολικοί γιορτάζουν στις 17 Ιουλίου (ημέρα μνήμης της μεγαλομάρτυρος και για μας τους Ορθοδόξους). Η καλλιπάρθενος αγία Μαρίνα θεωρείται προστάτης των παιδιών και μάλιστα ειδική για τη θεραπεία όσων απ’ αυτά είναι άρρωστα και καχεκτικά ή έχουν ειδικές ανάγκες. * Λειτουργικά κείμενα. Ἀπολυτίκιον Ἀνδρείαν καὶ φρόνησιν, σὺ κεκτημένη σεμνή, ἀνδρείως κατεπάτησας ὄφιν ἀρχέκακον, Μαρίνα πανεύφημε, ἤσχυνας Ὀλυμβρίου τᾶς πικρᾶς τιμωρίας, εὐφρανας Ἀσωμάτων τᾶς χορείας ἀθλοῦσα, διὸ ἀπαύστως πρέσβευε Χριστῷ, εἰς τὸ σωθήναι ἠμᾶς. Έτερον Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα) Ἦχος πλ. α’. Τόν συνάναρχον Λόγον.

Μνηστευθεῖσα τῷ Λόγῳ Μαρίνα ἔνδοξε, τῶν ἐπιγείων τὴν σχέσιν πᾶσαν κατέλιπες, καὶ ἐνήθλησας λαμπρῶς ὡς καλλιπάρθενος· τὸν γὰρ ἀόρατον ἐχθρὸν κατεπάτησας στερρῶς ὀφθέντα σοὶ Ἀθληφόρε.

Καὶ νῦν πηγάζεις τῷ κόσμῳ τῶν ἰαμάτων τὰ δωρήματα. Έτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ἡ ἀμνάς σου Ἰησοῦ, κράζει μεγάλη τῇ φωνῇ. Σὲ Νυμφίε μου ποθῶ, καὶ σὲ ζητοῦσα ἀθλῶ, καὶ συσταυροῦμαι καὶ συνθάπτομαι τῷ βαπτισμῷ σου· καὶ πάσχω διὰ σέ, ὡς βασιλεύσω σὺν σοί, καὶ θνήσκω ὑπὲρ σοῦ, ἵνα καὶ ζήσω ἐν σοί· ἀλλ᾽ ὡς θυσίαν ἄμωμον προσδέχου τὴν μετὰ πόθου τυθεῖσάν σοι.

Αὐτῆς πρεσβείαις, ὡς ἐλεήμων, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Κοντάκιον Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.

Παρθενίας κάλλεσι, πεποικιλμένη παρθένε, ἀκηράτοις στέμμασιν, ἐστεφανώθης Mαρίνα, αἵμασι, τοῦ μαρτυρίου δε φοινιχθεῖσα, θαύμασι καταλαμπρύνθης τῶν ἰαμάτων, καὶ τῆς νίκης τὰ βραβεῖα, ἐδέξω Μάρτυς χειρὶ τοῦ Κτίστου σου. Μεγαλυνάριον Την Λαμπάδα πάντες Τη φαεινήν, και της παρθενίας, τον ασύλλητον θυσαυρόν, τη νύμφη Κυρίου, και Άσπιλον Αμνάδα, Μαρίναν την αγίαν, ύμνοις τιμήσωμεν. Ὁ Οἶκος Τῷ νυμφίῳ Χριστῷ, ἔρωτι τῆς καρδίας σου ἀπὸ βρέφους σεμνὴ πυρποληθεῖσα, ἔδραμες, δορκὰς ὡς διψῶσα πηγαῖς ἀειρύτοις, Παρθενομάρτυς, καὶ τῇ ἀθλήσει σεαυτήν συντηρήσασα, ἐν τῷ ἀφθάρτῳ ὄντως τοῦ Κτίστου σου, νύμφη εὐκλεής, θαλάμῳ ἔφθασας ἐστολισμένη, πεποικιλμένη, στεφανηφόρος, νικητὴς λαμπαδηφόρος, εὐθαλής, ἀφθάρτου νυμφῶνος τυχοῦσα, καὶ δεξαμένη ὡς χρυσίον, βραβεῖα νίκης τῆς σῆς ἀθλήσεως. * Μεγάλα Θαύματα της Αγίας Μαρίνας. Η Αγία Μαρίνα είναι μια από τις πιο αγαπητές αγίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, γνωστή για τα πολλά θαύματα που αποδίδονται στη μεσολάβησή της. * Το Θαύμα της Θεραπείας της Λιθίασης.

Ένα από τα πιο γνωστά θαύματα της Αγίας Μαρίνας είναι η θεραπεία της λιθίασης (πέτρες στα νεφρά και στη χοληδόχο κύστη). Σύμφωνα με την παράδοση, ένας άνδρας που υπέφερε επί χρόνια από λιθίαση είχε δοκιμάσει όλες τις γνωστές θεραπείες χωρίς αποτέλεσμα.

Απελπισμένος, αποφάσισε να προσευχηθεί στην Αγία Μαρίνα, ζητώντας τη βοήθειά της.

Μια νύχτα, ενώ προσευχόταν θερμά μπροστά στην εικόνα της Αγίας Μαρίνας, αποκοιμήθηκε και είδε ένα όραμα.

Στο όραμα αυτό, η Αγία Μαρίνα εμφανίστηκε και του είπε να πάει στο αγίασμα που βρισκόταν κοντά στον ναό της και να πιει νερό από αυτό.

Ο άνδρας ξύπνησε αμέσως και, γεμάτος πίστη, πήγε στο αγίασμα και ήπιε νερό.

Μέσα σε λίγες ώρες, ένιωσε έντονο πόνο, αλλά αμέσως μετά οι πέτρες άρχισαν να αποβάλλονται από το σώμα του χωρίς την παραμικρή επιπλοκή.

Ο άνδρας θεραπεύθηκε πλήρως και διέδωσε το θαύμα σε όλη την περιοχή, αυξάνοντας την πίστη των ανθρώπων στην Αγία Μαρίνα. * Το Θαύμα της Αποτροπής της Επιδημίας Ένα άλλο μεγάλο θαύμα της Αγίας Μαρίνας συνέβη κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας που έπληξε ένα χωριό.

Η επιδημία είχε προκαλέσει τον θάνατο πολλών ανθρώπων και η κοινότητα ήταν σε κατάσταση πανικού.

Οι κάτοικοι του χωριού, γνωρίζοντας την ισχυρή μεσολάβηση της Αγίας Μαρίνας, αποφάσισαν να την επικαλεστούν για βοήθεια.

Μετά από μια λιτανεία και έντονες προσευχές, οι κάτοικοι οργάνωσαν μια αγρυπνία στον ναό της Αγίας Μαρίνας, ζητώντας τη βοήθειά της για να σταματήσει η επιδημία.

Κατά τη διάρκεια της αγρυπνίας, πολλοί από τους παρευρισκόμενους είδαν ένα φως να βγαίνει από την εικόνα της Αγίας και να απλώνεται σε όλο το χωριό.

Το φως αυτό, σύμφωνα με την παράδοση, απομάκρυνε την επιδημία, και από εκείνη τη στιγμή δεν καταγράφηκαν άλλοι θάνατοι από την ασθένεια.

Το χωριό σώθηκε και οι κάτοικοι απέδωσαν το θαύμα στην Αγία Μαρίνα, ευχαριστώντας την με θερμές προσευχές και αφιερώματα.

Αυτά τα δύο θαύματα είναι ενδεικτικά της μεγάλης πίστης των ανθρώπων στην Αγία Μαρίνα και της ισχυρής μεσολάβησής της σε περιόδους δοκιμασίας.

Οι πιστοί συνεχίζουν να την επικαλούνται για βοήθεια και θεραπεία, και οι ναοί της παραμένουν κέντρα προσκυνήματος και ευλάβειας. * Η έγκυος και το μωρό: Το θαύμα της Αγίας Μαρίνας που κανένας γιατρός δε μπορεί να εξηγήσει, με μια έγκυο γυναίκα και κινδύνεψε να χάσει την ζωή της. Πλησίαζαν Χριστούγεννα η σύζυγος μου ήταν έγκυος 4 μηνών στο τέταρτο παιδί μας της »έσπασαν τα νερά», το έμβρυο σαν από θαύμα έβαλε το σώμα του για να σταματήσει τη ροή του αμνιακού υγρού.

Οι γιατροί συμβούλεψαν να διακόψουν την κύηση γιατί δεν επρόκειτο να τα βγάλει πέρα εμείς αρνηθήκαμε και έτσι μας είπαν πλήρη ακινησία.

Πέρασε ένας μήνας μαρτυρικός, τόσο για την ακίνητη γυναίκα μου, που ήταν καρφωμένη στο κρεβάτι, όσο και για μένα που όλοι η φροντίδα του σπιτιού έπεσε πάνω μου, μαγείρεμα, τάισμα, πλύσιμο, καθάρισμα κ.α Στα μέσα Ιανουαρίου η γυναίκα μου είχε κι άλλη ροή αμνιακού υγρού.

Οι γιατροί συνέστησαν εισαγωγή στο νοσοκομείο.

Την έβαλαν σε ένα κρεβάτι ακίνητη, της τοποθέτησαν ένα παλμογράφο στην κοιλιά και ακούγαμε την καρδιά του μωρού.

Στις 5 Φεβρουαρίου το μωρό άρχισε να δυσανασχετεί, έπρεπε να βγει.

Αφού υπέγραψα κάποια έγραφα (δεν θυμάμαι ούτε τι έγραφαν) έβαλαν την γυναίκα μου στο χειρουργείο.

Μετά από μία ώρα, μέσα σε ένα διαφανές κουτί που ήταν πάνω σε φορείο, πέρασαν μπροστά μου την κόρη μου.-Ακολουθήστε με… ήταν η εντολή της νοσοκόμας.

Πήγαμε στο θάλαμο προώρων.

Το μωρό ήταν από κύηση 6 μηνών, ζύγιζε 1000gr και είχε εσωτερική αιμορραγία.Η γιατρός που το ανάλαβε μου είπε ότι δεν έχει ζωή, η κατάσταση του είναι «μη αναστρέψιμος» γι’ αυτό δεν το έβαλαν σε θερμοκοιτίδα, αλλά σε ένα μαξιλάρι επάνω και το σκέπασαν με μια μεμβράνη διαφανή, σαν και αυτή, που τυλίγουμε τα τρόφιμα.

Λέω στην γιατρό: -Θα χάσω το παιδί, αλλά θέλω να κερδίσω την ψυχή του, να το βαφτίσουμε. -Βάφτισέ το εσύ μου λέει.

Είπα 3 φορές, «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, βαπτίζετε η δούλη του Θεού Μαρίνα» Και την σταύρωσα με ένα ξύλινο μικρό Σταυρό που είχα από το Άγιο Όρος και μετά τον τοποθέτησα κάτω από το μαξιλάρι της.

Έφυγα στενοχωρημένος, στην ουσία ήμουν διαλυμένος, τότε σκέφτηκα αφού το μωρό μου δεν έχει βοήθεια από τους γιατρούς να ζητήσω από το Θεό.

Πήρα τηλέφωνο στην Αθωνιάδα, που ήταν ιεροσπουδαστής ο γιος μου, να παρακαλέσει τον σχολάρχη να κάνει παράκληση στην Παναγία, για να σωθεί η Μαρίνα.

Ο σχολάρχης ( ήταν τότε ο π. Νικηφόρος ο Μικρογιαννανίτης) δέχτηκε με τα χαράς.

Έστειλε ένα μαθητή του να πάει στην Ι.Μ. Ιβήρων να φέρει άρτο.

Όταν οι Ιβηρήτες μοναχοί ρώτησαν το μαθητή, τί τον θέλουν τον άρτο, ο μαθητής τους είπε τι συνέβαινε, αποφάσισαν και αυτοί να κάνουν παράκληση στην Πορταΐτισσα για την Μαρίνα μου.

Ύστερα πήγα να δω την γυναίκα μου, την έφεραν ύστερα από 4 ώρες στο θάλαμο.

Κομμάτια ήταν και αυτή, από την κούραση η φωνή της ακουγόταν ξεψυχισμένα, «το παιδί», ψέλλισε.

Είναι καλά ξεκουράσου τώρα, της είπα.

Μια σκέψη πέρασε από το μυαλό μου, το παιδί, πάνω στην σύγχυση μου δεν θυμόμουν την μορφή του, τι να της έλεγα.

Πήγα ξανά στον θάλαμο τον νεογνών, με τρόμο είδα το μαξιλαράκι που ήταν το παιδί μου αδειανό, τα γόνατα μου άρχισαν να τρέμουν δεν το πρόλαβα το καημένο είπα μέσα μου.

Εκείνη την στιγμή έρχεται η γιατρός που το είχε αναλάβει και μου λέει: –Έλα να δεις την κόρη σου.

Ξαφνικά σταμάτησε η αιμορραγία και το παιδί ως εκ θαύματος ανέκτησε.

Το θαύμα δεν σταματά εδώ, η Μαρίνα γεννήθηκε πρόωρη, με εγκεφαλική παράλυση (τετραπληγία) η Παναγιά δεν μας άφησε έτσι, με τον δικό της τρόπο μας τα έφερε βολικά και μας δέχτηκαν στο ΕΛΠΑΠ για φυσικοθεραπείες.

Σήμερα η Μαρίνα είναι 13 ετών πηγαίνει γυμνάσιο είναι άριστη μαθήτρια, πανέμορφη αρτιμελής και όλοι στην οικογένεια δοξάζουμε και ευλαβούμαστε ιδιαίτερα την Παναγία!!! Γεώργιος Μιχελόπουλος Αλεξάνδρεια Ημαθίας Συνεχίζοντας, ο κ.Μιχελόπουλος γράφει συμπληρωματικά: -Πρέπει να τονίσω ένα σημείο.Όταν αποκαταστάθηκε η υγεία της κόρης μου το ανέφερα όλο το συμβάν στο π. Νικηφόρο που χάρις στις προσευχές του πήγαν όλα καλά, από ταπεινωσύνη έσκυψε το κεφάλι ( ο π. Νικηφόρος είναι σήμερα μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής). * Το θαύμα τής Αγίας Μαρίνας στην Αμερική.

Εικοσιένα χρόνια πριν, το 2000, ο 6χρονος τότε Ανδρέας Βασιλείου από τη Λεμεσό της Κύπρου, που έπασχε από λευχαιμία, έχρηζε άμεσης μεταμόσχευσης μυελού των οστών και έπρεπε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα (μόλις 4 εβδομάδων) να βρεθεί ο κατάλληλος συμβατός δότης για τη μεταμόσχευση.

Η οικογένεια του Βάσου Βασιλείου, πατέρα του Ανδρέα, βρέθηκε σε πολύ δεινή θέση.

Το μόσχευμα βρέθηκε και γρήγορα το παιδί ήταν στα χέρια κορυφαίων επιστημόνων στην Αμερική, προκειμένου να γίνει η πολύ λεπτή και σοβαρή χειρουργική επέμβαση.

Πριν πάνε στην Αμερική η οικογένεια τηλεφώνησε στον ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίας Μαρίνας της Άνδρου στον π. Κυπριανό προκειμένου να ζητήσουν να προσευχηθεί για τον Ανδρέα τους.

Εντελώς αυθόρμητα ο ηγούμενος π. Κυπριανός είπε ότι θα προσευχηθεί στην Αγία και τους τόνισε να μην ανησυχούν, αφού στο χειρουργείο θα ήταν η Αγία Μαρίνα η ίδια!!! Λίγο πριν αρχίσει η χειρουργική επέμβαση στο νοσοκομείο MD ANDERSON του Χιούστον του Τέξας στις ΗΠΑ μια γυναίκα παρουσιάστηκε στον επικεφαλής κορυφαίο Αμερικανό γιατρό Ka Goua Tsan (Κινεζικής καταγωγής) και του συστήθηκε ως η προσωπική γιατρός του μικρού Ανδρέα και μάλιστα ζήτησε να παρακολουθήσει την εγχείρηση με μεγάλη επιμονή.

Εκείνος πάντως της είπε πως δεν επιτρέπεται να βρίσκεται στο χειρουργείο ξένος ιατρός και πως αποτελούσε πρακτική της ιατρικής του ομάδας να μην μετέχουν άλλοι στις λεπτές αυτές εγχειρήσεις.

Η επιμονή όμως της γυναίκας έκαμψε την αρχική αδιαλλαξία του χειρούργου.

Της ζήτησε να αφήσει τα στοιχεία της στη γραμματεία και να εισέλθει στη συνέχεια στο χειρουργείο μαζί του.

Έτσι και έγινε.

Η άγνωστη ιατρός εισήλθε στο χειρουργείο και όχι απλώς παρακολουθούσε αλλά συμμετείχε ενεργά στην εγχείρηση του μικρού Ανδρέα.

Οι γνώσεις της γυναίκας γύρω από την ιατρική φαινόταν πολύ υψηλές και παραδόξως η ομάδα δέχτηκε την γιατρό από την Ελλάδα αν και αποτελεί μόνιμη τακτική του νοσοκομείου να μην μετέχουν άλλοι γιατροί σε τόσες λεπτές εγχειρήσεις.

Κατά παράδοξο τρόπο κανείς δεν ζήτησε άλλα εχέγγυα, την παρακάλεσαν μόνο να δηλώσει τα στοιχεία ταυτότητός της στην είσοδο του χειρουργείου.

Κατά την διάρκεια της εγχείρησης η ”Ελληνίδα γιατρός” όχι μόνο παρακολουθούσε αλλά μετείχε ενεργά στην εγχείρηση του μικρού.

Μάλιστα με επιστημονικό τρόπο εξήγησε στην ιατρική ομάδα πως έπρεπε να προχωρήσει η επέμβαση, προτείνοντας μάλιστα κάτι ριζοσπαστικό όπως τη χρήση αρχέγονων εμβρυακών κυττάρων από τον ομφαλό.

Η εγχείρηση χάρις στις υποδείξεις πήγε πολύ καλά.

Η ”Ελληνίδα γιατρός” παρέμεινε λίγη ώρα στο χειρουργείο και μετά ξαφνικά αποχώρησε χωρίς να καταλάβει κανείς το πως. Οι Αμερικανοί γιατροί ενθουσιασμένοι από τις υποδείξεις της μυστηριώδους γυναίκας μετά το τέλος της εγχείρησης θέλησαν να την γνωρίσουν πήγαν στην οικογένεια Βασιλείου και τους είπαν ότι ήταν κεφαλαιώδους σημασίας γι’ αυτούς να γνωρίσουν την ”κορυφαία γιατρό που είχαν φέρει από την Ελλάδα ή την Κύπρο”. Και πρόσθεσε ο επικεφαλής γιατρός: «Δεν μπορώ όμως να καταλάβω, πώς είχατε μια τέτοια γιατρό για το παιδί σας και ήλθατε σε μένα;». Οι γονείς έκπληκτοι δήλωσαν ότι δεν είχαν φέρει καμία γιατρό μαζί τους.

Το νοσοκομείο έγινε άνω – κάτω για να βρεθεί η ξένη γιατρός.

Αιτία οι λόγοι ασφαλείας που δεν επιτρέπουν την είσοδο αγνώστων σε τόσο σοβαρά χειρουργεία.

Επειδή εκείνη είχε εξαφανιστεί απευθύνθηκαν στη γραμματεία του χειρουργείου προκειμένου να βρουν τα στοιχεία της.

Έκπληκτοι διαπίστωσαν ότι η άγνωστη γυναίκα γιατρός είχε υπογράψει με το όνομα: Marina from Andros (Μαρίνα από την Άνδρο) !!! Οι γονείς αναλύθηκαν σε δάκρυα ενώ οι γιατροί έμειναν άναυδοι για πολλή ώρα συνειδητοποιώντας ότι η συνχειρουργός τους ήταν μια γυναίκα με σάρκα και οστά αλλά από το παρελθόν. Μια Ορθόδοξη Αγία που είχε πεθάνει (με μαρτυρικό θάνατο για την πίστη του Χριστού) πριν πολλούς αιώνες (το έτος 270 μ.Χ.). Θυμήθηκαν αυτό που τους είχε πει ο Γέροντας της Μονής: “Πηγαίνετε στην Αμερική και εύχομαι η Αγία Μαρίνα να είναι μέσα στο χειρουργείο”. Το γεγονός γιορτάζεται δεόντως στο μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας στην Άνδρο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους