Για τους δεξιούς αριστερός, για τους αριστερούς φασίστας Η ανάληψη της μεταβατικής πρωθυπουργίας από τον Αδόλφο Σουάρεθ ήταν μια έκπληξη για όλους. Ο Χουάν Κάρλος τον εμπιστεύθηκε, ίσως γιατί...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άλλωστε είχαν συζητήσει αμέτρητες ώρες για το θέμα.

Ο περιοδικός τύπος της εποχής αντέδρασε αρνητικά με επικεφαλίδες όπως «Τι λάθος! Τι Τεράστιο λάθος». Το λάθος αν κρίνουμε από το αποτέλεσμα ήταν δικό τους.

Ποιος ήταν όμως εκείνος ο νέος πολιτικός που του εμπιστεύθηκε ο Ισπανός μονάρχης την τύχη της χώρας; Ήταν εκείνος που κατάφερε ως τοπικός κυβερνήτης να μετατρέψει την περιοχή της Άβιλα και της Σεγκόβια σε έναν ιδανικό τουριστικό προορισμό λύνοντας τα προβλήματα της ύδρευσης και της παρακμής.

Ήταν εκείνος όπου ως διευθυντής της κρατικής τηλεόρασης την απομάκρυνε από τον συντηρητισμό εισάγοντας εκσυγχρονιστικά προγράμματα.

Παρότι έπρεπε να μπορεί να δράσει εντός του καθεστώτος ουδέποτε έγινε θαυμαστής του, άλλωστε είχε πει το αμίμητο «Ο Φράνκο είναι σαν τον ήλιο, αν τον πλησιάσεις πολύ καίγεσαι αν απομακρυνθείς παγώνεις». Αυτός ο νεαρός δικηγόρος ανέλαβε τις τύχες του ισπανικού λαού το μακρινό ΄76. Τι είχε να αντιμετωπίσει; Τους επιγόνους του Φράνκο που είχαν τα ηνία, τον στρατό και την αστυνομία που ήταν προσκείμενοι στο καθεστώς , ευτυχώς όχι όλοι, την ακροδεξιά και ακροαριστερή τρομοκρατία, τις εθνικιστικές τρομοκρατικές ομάδες όπως η Ε.Τ.Α και άλλες μικρότερες και έναν λαό που βρισκόταν σε αναβρασμό.

Κάποιοι από την αριστερά τον κατηγορούν ακόμη και σήμερα ότι δεν τόλμησε να στήσει λαϊκά δικαστήρια για τους φρανκικούς, παραβλέποντας ότι θα ξεκινούσε νέος εμφύλιος πόλεμος.

Ξεχνούσαν βολικά ότι εκείνος νομιμοποίησε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας.

Για αυτή του την πράξη τον κατηγορούσαν και απειλούσαν την οικογένειά του άλλωστε, ενώ εκείνος αρκούνταν να λέει: «Οι Δεξιοί με κατηγορούν για αριστερό και οι Αριστεροί για φασίστα» Ξεχνάνε επίσης ότι εκείνος συνέταξε το Σύνταγμα του 1978 το οποίο περιείχε την καινοτομία των περιφερειών.

Ξεχνούν ότι στάθηκε όρθιος μπροστά στα πολυβόλα της Γκουάρδια Θιβίλ το 1981 και απέτρεψε το πραξικόπημα στην ουσία μόνος του. Ο Σουάρεθ είχε βαθιά πολιτική κεντρώα σκέψη εξ ου και η δημιουργία των παρατάξεων της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου και του μετέπειτα Δημοκρατικού και Κοινωνικού Κέντρου.

Όμως ούτε οι Ισπανοί μπόρεσαν να ξεφύγουν από τις σειρήνες του λαϊκισμού δίνοντας την νίκη το 1982 στον Φελίπε Γκονζάλεθ και το Σοσιαλιστικό κόμμα όπου κυριαρχούσαν τα συνθήματα Ο Λαός στην Εξουσία, Έξω οι Βάσεις του Θανάτου… Μήπως σας θυμίζει κάτι άραγε; *Του Σπύρου Χρηστάκη Ιστορικού

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους