Αντιγράφω από την εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς» ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΕΝΑ «ΚΩΛΟΣΠΙΤΟ» Για την «Ελπίδα» κράταγα μικρό καλάθι, παρότι μου ήταν συμπαθές το εγχείρημα, όπως κάθε εγχείρημα που...
Αντιγράφω από την εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς» ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΕΝΑ «ΚΩΛΟΣΠΙΤΟ» Για την «Ελπίδα» κράταγα μικρό καλάθι, παρότι μου ήταν συμπαθές το εγχείρημα, όπως κάθε εγχείρημα που προσπαθεί να κάνει ορατό τον κόσμο που του παρήγγειλαν να ζει με σκυμμένο κεφάλι.
Και στην επικεφαλής καταλάβαινα ότι έχει φορτωθεί μια προσδοκία υπέρτερη από αυτή που μπορεί να σηκώσει ένας άνθρωπος που αίφνης βρέθηκε να παλεύει με τα θεριά.
Την αδεξιότητά της, όπως και αυτή των συνεργατών της, την πίστωνα στην απειρία των εμπλεκομένων και, ενίοτε, την έβρισκα και χαριτωμένη.
Στην πορεία διαπίστωνα ότι, ενώ από το Κίνημα απουσιάζουν οι πολίτες, μεσουρανούν οι αυλικοί.
Όταν διατυπώθηκαν επιφυλάξεις, που κάποιες κατέληξαν σε αποχωρήσεις, οι μέχρι εχθές συνοδοιπόροι έγιναν ιδιοτελείς επίβουλοι της… καρέκλας και της ανεξαρτησίας μας! Όταν σε φθονούν οι συνεργάτες σου, όμως, η κύρια ευθύνη δεν είναι δική τους, αλλά δική σου.
Διάλεξες λάθος ανθρώπους, που στην πρώτη στραβή τους ξεφορτώθηκες στην πρώτη στροφή.
Όταν έσκασε το ζήτημα του πλειστηριασμού πάγωσα.
Πολλοί συμμετέχουν τυπικά σε εταιρίες συγγενικών και φιλικών τους προσώπων για πρακτικούς λόγους.
Αντί μιας «συγγνώμης» όμως άκουσα δικολαβίστικες εξηγήσεις και συγκρίσεις με τους επαγγελματίες της πολιτικής που απέκτησαν πολλά περισσότερα ακίνητα στην επαγγελματική τους ζωή.
Να μετρηθούμε, δηλαδή, για το ποιος σούφρωσε τα περισσότερα; Μια ειλικρινής «συγγνώμη» για την αφέλεια και την άγνοια θα αρκούσε και θα πήγαινε παρακάτω η ιστορία.
Η «συγγνώμη» αυτή δεν ειπώθηκε. Η «Μαρία των Τεμπών» έγινε «Μαρία της doValue» και δεν τη βλέπω να πηγαίνει μακριά.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους