«Τι υπέροχα κοσμήματα!» είπε μια Τουρκάλα τουρίστρια, κοιτάζοντάς με με έκπληξη. «Είστε πολύ πλούσιος;» Την κοίταξα, χαμογέλασα με εκείνο το χαμόγελο που αφήνει τον άλλον να αναρωτιέται αν μιλάς...
«Τι υπέροχα κοσμήματα!» είπε μια Τουρκάλα τουρίστρια, κοιτάζοντάς με με έκπληξη. «Είστε πολύ πλούσιος;» Την κοίταξα, χαμογέλασα με εκείνο το χαμόγελο που αφήνει τον άλλον να αναρωτιέται αν μιλάς σοβαρά ή αν τον πειράζεις. «Ναι.» Έμεινε για λίγο σιωπηλή. «Δηλαδή;» «Δηλαδή... είναι σαν να πήγες διακοπές επτά ημέρες στο Dubai και μετά άλλες επτά ημέρες στη Disneyland της Γαλλίας.» Έμεινε με το στόμα ανοιχτό. «Απίστευτο!» Ύστερα είπε σχεδόν αυθόρμητα: «Στην Τουρκία... δεν έχω συναντήσει κάποιον σαν εσένα.» Γέλασα. «Ξέρεις ποιο είναι το αστείο; Οι περισσότεροι νομίζουν ότι ο πλούτος κάνει θόρυβο.
Κάνει φασαρία, αναβοσβήνει, επιδεικνύεται.
Κι όμως, ο αληθινός πλούτος περνάει συνήθως αθόρυβα.
Δεν έχει ανάγκη να αποδείξει τίποτα.
Οι άνθρωποι μπερδεύουν την αξία με την τιμή.
Βλέπουν ένα κόσμημα και υπολογίζουν ευρώ.
Δεν σκέφτονται ποτέ την ιστορία, τον κόπο, τη διαδρομή ή την προσωπικότητα αυτού που το φοράει.
Και κάπως έτσι γεννιούνται οι μύθοι.
Ένας ξένος βλέπει μια εικόνα, τη μετατρέπει σε περιουσία και ύστερα σε θρύλο.
Η πραγματική ειρωνεία, όμως, είναι άλλη.
Ο άνθρωπος που αισθάνεται την ανάγκη να φωνάξει ότι είναι πλούσιος, συνήθως προσπαθεί να πείσει πρώτα τον εαυτό του.
Εκείνος που είναι πραγματικά άνετος με τη ζωή του, χαμογελάει όταν τον ρωτούν.
Γιατί ο πλούτος δεν είναι διαγωνισμός.
Και η μεγαλύτερη πολυτέλεια δεν αγοράζεται ούτε στο Dubai, ούτε στη Disneyland. Είναι η ελευθερία να μη χρειάζεται να αποδείξεις σε κανέναν ποιος είσαι.» #pavlis_kypraios
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους