Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπόμνημα εις μερικά θαύματα και εις την εύρεσιν και ανακομιδήν του λειψάνου της αγίας και πανευφήμου μεγαλομάρτυρος Ευφημίας Το δε ιερό σώμα της μακαρίας, κατά το μεσονύκτιο, αφού το μετέφερε ο τύραννος στην περιοχή της πόλεως που οι περισσότεροι συνηθίζουν να αποκαλούν Βουκολέοντας5, το παραδίδει στα ορμητικά κύματα της θάλασσας μαζί με το κιβώτιο που το περιείχε.

Αυτό, λοιπόν, καθώς επέπλεε, το περισυνέλεξαν δύο ευσεβείς άνθρωποι, ψαράδες κατά το επάγγελμα, αδελφοί ως προς την φύση, θεοφιλείς στην προαίρεση, και αφού σήκωσαν πανιά έπλεαν ολοταχώς για την Προποντίδα.

Και δεν σταμάτησαν νωρίτερα, πριν φτάσουν στον Ελλήσποντο και προσορμίσουν το πλοίο στο λιμάνι της Αβύδου· διότι, καθώς νόμιζαν ότι το κιβώτιο περιείχε θησαυρό χρημάτων, και κινούμενοι εξάλλου από την θεία Πρόνοια έσπευδαν να απομακρυνθούν από την πόλη όσο περισσότερο μπορούσαν.

Όταν λοιπόν το άνοιξαν στην Άβυδο και είδαν το σώμα που ήταν πολυτιμότερο από κάθε θησαυρό, πλημμύρισαν από πολλή ευωδία και χάρη, στάθηκαν με θαυμασμό και απορούσαν τι να το κάνουν.

Υποψιάστηκαν, λοιπόν, ότι το σκήνωμα ήταν κάποιου Αγίου και ρίχτηκε στην θάλασσα από τους δυσσεβείς· ζητούσαν όμως να εξακριβωθεί η υπόνοιά τους μέσω κάποιας αποκαλύψεως.

Έτσι, καθώς (επ)αγρυπνούσαν και προσεύχονταν, κατά το μεσονύκτιο έλαμψε ολόγυρα φως της δόξας του Κυρίου· και καθώς άνοιξαν οι οφθαλμοί της καρδιάς τους, είδαν κάποια ανέκφραστη αίγλη, που δεν μπορούσε να την αντικρύσει κανείς, να περιλάμπει το ιερό σώμα και αγγελικές δυνάμεις να το περιστοιχίζουν, και σαν να περιφέρονταν γύρω του και να το διακονούσαν.

Αφού, λοιπόν, οι ψυχές τους γέμισαν από θαυμασμό και ευφροσύνη, ξεκίνησαν αμέσως και έπλεαν προς την Λήμνο· και καθώς έφτασαν μέσα σε μεγάλη θαλασσοταραχή στην άκρη του νησιού, η οποία είναι απότομη και γεμάτη βράχους, βρέθηκαν σε κίνδυνο.

Αλλά σίγουρα, δεν επρόκειτο να πάθουν κάποιο κακό, καθώς μετέφεραν μια σορό, πρόξενο μυρίων αγαθών.

Ένα τεράστιο κύμα, λοιπόν, κύρτωσε και αφού άρπαξε το σκάφος, το διασώζει μέσα στο λιμάνι χωρίς να πάθει κακό. 11. Αφού έφτασαν, λοιπόν, εκεί, τους αποκαλύπτεται ξεκάθαρα ότι το θείο νεκρό σώμα ανήκε στην πανεύφημο Ευφημία.

Διότι στον ύπνο τους κατά την διάρκεια της νύχτας, φάνηκε κάποια γυναίκα πολύ σεμνή και ένδοξη προερχομένη από το νησί σαν να ερχόταν προς αυτούς για να τους υποδεχθεί και να τους φιλοξενήσει· και αμέσως, μια άλλη όμοια με αυτήν, η οποία, αφού βγήκε από το πλοίο, συνάντησε εκείνη που ερχόταν και της απηύθυνε τα δέοντα· προσφώνησε ονομαστικά η μια την άλλη, και η νησιώτισσα είπε στην προερχομένη από το πλοίο «Χαίρε, πανεύφημε μεγαλομάρτυς του Χριστού, Ευφημία». Αυτή δε που κατέβηκε από το πλοίο ανταπέδωσε τον χαιρετισμό λέγοντας· «Χαίρε κι εσύ, μάρτυς του Χριστού Γλυκερία»6, που είσαι γλυκύτερη και από το μέλι.

Έπειτα, με τον ίδιο τρόπο επέστρεψε η καθεμιά στον τόπο της.

Αφού ξύπνησαν και ανακοίνωσαν τα οράματά τους ο ένας στον άλλον, και πληροφορήθηκαν ότι κάπου εκεί ήταν κατατεθειμένο σε δικό της ναΰδριο και το λείψανο της αγίας Γλυκερίας, κατάλαβαν ότι πράγματι το λείψανο (που μετέφεραν) ανήκε στην πανεύφημο.

Το αγκάλιασαν, λοιπόν, και το καταφιλούσαν· το προσκυνούσαν και έχυναν πάνω του δάκρυα χαράς μακάριζαν τους εαυτούς τους για τον πλούτο, ελεεινολογούσαν αυτούς που το έριξαν στην θάλασσα.

Από την υπερβολική ευφροσύνη δεν ήξεραν τι να κάνουν.

Προσπάθησαν να προχωρήσουν με το πλοίο, αλλά η μεγάλη (Αγία) δεν έδινε την συγκατάθεσή της.

Και πολλές φορές επιχείρησαν να πλεύσουν· αλλά εφόσον αδυνατούσαν να προχωρήσουν παραπέρα, ησύχαζαν και παρά την θέλησή τους.

Όταν κοιμήθηκαν, λοιπόν, εμφανίζεται η μάρτυς του Χριστού σε όνειρο και λέει· «Γιατί μου προξενείτε ταλαιπωρίες, άνθρωποι, περιφέροντάς με εδώ κι εκεί; Δεν μου είναι επιθυμητό να αναχωρήσω από εδώ». Αφού, λοιπόν, διαμέσου όλων των γεγονότων πληροφορήθηκαν το θέλημα της Αγίας, εγκατέλειψαν το εγχείρημα και διαλογίζονταν σκέψη αντάξια φιλοθέων ψυχών.

Δηλαδή, αφιέρωσαν ολόκληρη την περιουσία τους στην μεγαλομάρτυρα, ανήγειραν ναό προς τιμήν της, και επιπλέον αφιέρωσαν και τους ίδιους τους εαυτούς τους γενόμενοι νεωκόροι και διακονητές (του ναού) της Αγίας.

Και αφού αρνήθηκαν τον κόσμο και εκάρησαν κατά το σχήμα των μοναχών, παρέμεναν στο εξής, για όλη την διάρκεια της ζωής τους στον ναό της Αγίας.

Τα δε ονόματά τους ήταν Σέργιος και Σαργωνάς.

Κι ενώ τα θεία θαύματά της έρρεαν σαν το πλούσιο ρεύμα του ποταμού και πότιζαν όλο το νησί, αυτός που είχε αναλάβει το πηδάλιο της Εκκλησίας, άνδρας άγιος, αφού λίγο πριν είχε ιδρύσει περικαλλή ναό, ήθελε και ευχόταν να καταθέσει ως θησαυρό μέσα σ’ αυτόν το σώμα της μάρτυρος.

Παρόλο όμως που ικέτευσε την μάρτυρα με ολονύκτιες ψαλμωδίες και προσευχές να παραδώσει τον εαυτό της για να μετακομιστεί, εκείνη δεν υπάκουσε.

Διότι η γενναία μελετούσε τον ανεπιτήδευτο και απέριττο τρόπο, και εξάλλου προγνώριζε και την επαναφορά της στην Βασιλεύουσα, και δεν ήθελε να προχωρήσει ενδότερα της νήσου και έτσι να καταστεί πιο δύσκολη η νέα της αναχώρηση.

Παραμένοντας δε σ’ εκείνο το μέρος περικάλυπτε ολόκληρο το νησί και το γέμιζε με τις δωρεές της χάρης της, ώστε σ’ εκείνη την περίοδο προς χάριν του νησιού να μεταστρέψει την έννοια της παροιμίας προς το αγαθό, και να ονομάζονται «Λήμνια καλά» όσα ευεργετήματα σχετίζονταν με αυτήν.

Έτσι, διά της μάρτυρος περικύκλωνε το νησί θάλασσα ευλογιών. 5. Το ανάκτορο του Βουκολέοντος βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, στην ακτή της θάλασσας του Μαρμαρά, νότια του Μεγάλου Παλατιού και ανατολικά του ναού των Αγίων Σεργίου και Βάκχου. 6. Γεννήθηκε στην Τραϊανούπολη τον 2ο μ.Χ. αι., όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αντωνίνος ο Ευσεβής (138-161 μ.Χ.). Ο πατέρας της ονομαζόταν Μακάριος και είχε διατελέσει ύπατος.

Σε μικρή ηλικία ασπάστηκε το Χριστιανισμό και η ίδια ανέπτυξε έντονη κατηχητική δράση.

Η εορτή της στις 13 Μαΐου. Η Αγία Ευφημία τιμάται στις 11 Ιουλίου.

Απόσπασμα από το βιβλίο του δρος Σωτηρίου Ι. Μπαλατσούκα, αναπληρωτή καθηγητή, «Βυζαντινά αγιολογικά κείμενα, Παλαιολόγειοι χρόνοι: Βίοι, θαύματα, εγκώμια αγίων», τόμος γ’, Τρίκαλα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους