Πιστεύω βαθιά όχι από κομματικό φανατισμό αλλά για λόγους ιστορικής αλήθειας, ότι το μόνο πολιτικό κόμμα στην Κύπρο που μπορεί να μιλά με ιδιαίτερη αξιοπιστία στις επετειακές εκδηλώσεις του Συνδέσμου...
Πιστεύω βαθιά όχι από κομματικό φανατισμό αλλά για λόγους ιστορικής αλήθειας, ότι το μόνο πολιτικό κόμμα στην Κύπρο που μπορεί να μιλά με ιδιαίτερη αξιοπιστία στις επετειακές εκδηλώσεις του Συνδέσμου Αντιστασιακών, αλλά και γενικότερα στον δημόσιο διάλογο, σε ΜΜΕ, για την αντίσταση απέναντι στην ΕΟΚΑ Β΄ την περίοδο 1971–1974 και, κυρίως, για την αντίσταση στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, είναι η ΕΔΕΚ.
Αυτό δεν σημαίνει ότι άνθρωποι από άλλους πολιτικούς χώρους ή ανένταχτοι δημοκράτες , σε Πάφο Λεμεσό , Λευκωσία και αλλού δεν αντιστάθηκαν με θάρρος και αυταπάρνηση.
Αντίθετα, υπήρξαν ηρωικές πράξεις, και πολλοί έδωσαν τον δικό τους αγώνα οργανωμένα υπερασπιζόμενοι τη δημοκρατική νομιμότητα.
Η ιδιαιτερότητα της ΕΔΕΚ, κατά την άποψή μου, όμως, είναι ότι ως οργανωμένο πολιτικό κίνημα είναι το μόνο, πού αντιτάχθηκε , οργανωμένα στή ΕΟΚΑ Β στή χούντα Παπαδόπουλου , Ιωαννίδη και ειδικά στο πραξικόπημα, πληρώνοντας, γενικά πολύ, βαρύ τίμημα.. Αυτή η ιστορική συνέχεια και η συλλογική της στάση προσδίδουν ιδιαίτερο βάρος και αξιοπιστία στον λόγο της όταν της δίνεται η ευκαιρία για να αναφέρεται στην αντιστασιακή δράση εκείνης της περιόδου.
Η ιστορική μνήμη ωστόσο, ανήκει σε όλους όσοι αγωνίστηκαν για τη δημοκρατία.
Ωστόσο, θεωρώ ότι η ΕΔΕΚ διαθέτει μια ξεχωριστή πολιτική και ηθική νομιμοποίηση να εκφράζει αυτή τη μνήμη, ακριβώς επειδή η αντίσταση απέναντι στην εκτροπή αποτέλεσε οργανικό στοιχείο της συλλογικής της πορείας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους