Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δουλεύω αυτόν τον καιρό πάνω σε μία έρευνα σχετική με το γεφύρι της Άρτας και μαθαίνω στοιχεία Μηχανικής και μυστικά των παλιών μαστόρων που είναι εντυπωσιακά.

Όπως έλεγε ο καθηγητής Θεοδόσης Τάσιος, το γεφύρι της Άρτας στεριώθηκε όταν οι μάστορες σταμάτησαν να πολεμούν το ποτάμι και έμαθαν να χτίζουν σε αρμονία με αυτό: χρησιμοποιώντας τον χρόνο του (το καλοκαίρι), το σχήμα του (τα τριγωνικά βάθρα) και υλικά (όπως το κουρασάνι) που γίνονται πιο δυνατά μέσα στο νερό.

Βασικά στοιχεία για να καταλάβουμε τη γεφυροποιία είναι: α. Το σύστημα της θεμελίωσης και β. Της Ανωδομής. α. Η θεμελίωση: Για να στερεώσουν τα «πόδια» (τα βάθρα) του γεφυριού, οι μάστορες έπρεπε να νικήσουν το τρεχούμενο νερό. ​Βήμα 1ο (Το Φράγμα): Δούλευαν μόνο στην «καρδιά» του καλοκαιριού (τέλη Ιουλίου με Αύγουστο), όταν το ποτάμι είχε ελάχιστο νερό.

Έφτιαχναν ένα προσωρινό, διπλό ξύλινο φράγμα γύρω από το σημείο που ήθελαν να χτίσουν. ​Βήμα 2ο (Η Λάσπη-Ασπίδα): Για να μην μπαίνει νερό μέσα στο εργοτάξιο, γέμιζαν το κενό του διπλού φράγματος με πηλό (άργιλο) κλεισμένο σε καλάθια.

Ο πηλός, μόλις βρεχόταν, φούσκωνε και σφράγιζε κάθε χαραμάδα σαν πλαστελίνη.

Μετά, άδειαζαν το νερό από μέσα και ο βυθός έμενε στεγνός. ​Βήμα 3ο (Οι Πάσσαλοι και η Σχάρα): Στον στεγνό πλέον βυθό, κάρφωναν βαθιά εκατοντάδες συμπαγείς κορμούς δέντρων (πασσάλους) μέχρι να βρουν σκληρό βράχο.

Τους έκοβαν στο ίδιο ύψος και πάνω τους κάρφωναν μια τεράστια ξύλινη πλατφόρμα (εσχάρα). ​Βήμα 4ο (Το Χτίσιμο με Κουρασάνι): Πάνω στην ξύλινη πλατφόρμα άρχιζαν να χτίζουν τις πρώτες πέτρες.

Για λάσπη χρησιμοποιούσαν το κουρασάνι (σβησμένο ασβέστη, άμμο και τριμμένο κεραμίδι). Αυτό το μαγικό μείγμα είχε την ιδιότητα να σκληραίνει ακόμη περισσότερο όταν ερχόταν σε επαφή με το νερό, δημιουργώντας έναν τεχνητό βράχο. ​Βήμα 5ο (Το Κλείδωμα): Έδεναν τις πέτρες μεταξύ τους με σιδερένια άγκιστρα και έχυναν λιωμένο μολύβι στα κενά για να μην σκουριάζει το σίδερο και να απορροφά τους κραδασμούς του ποταμού.

Το σύστημα της Ανωδομής του γεφυριού είναι το Ισόδομο Σύστημα.

Ας το πούμε απλά, οι τέλειες πέτρες: Τα βάθρα χτίστηκαν με το αρχαίο ελληνικό σύστημα, όπου όλες οι πέτρες ήταν τέλεια λιμαρισμένες και είχαν το ίδιο ύψος. ​Το μυστικό: Ήταν τόσο λαξευμένες και λείες, που το νερό γλιστρούσε πάνω τους χωρίς να δημιουργεί στροβιλισμούς που θα τις ξήλωναν. ​Η λεπτομέρεια: Οι πέτρες πατούσαν τέλεια μόνο στις άκρες τους (έχοντας ένα μικρό βαθούλωμα στο κέντρο), πράγμα που τις εμπόδιζε να ραγίσουν από το τεράστιο βάρος. ​2. Η Θλίψη (Το σώσιμο της πέτρας): Η πέτρα αντέχει απίστευτα πολύ όταν την πιέζεις (θλίψη), αλλά σπάει αμέσως αν την τεντώσεις.

Έτσι, το γεφύρι σχεδιάστηκε ώστε όλες οι δυνάμεις να γίνονται μόνο πίεση. ​Η Καμάρα: Όταν στρώθηκε η τελευταία πέτρα στην κορυφή (το κλειδί της καμάρας), οι πέτρες άρχισαν να σπρώχνουν με δύναμη η μία την άλλη.

Όσο περισσότερο βάρος περνάει από πάνω, τόσο πιο σφιχτά «κλειδώνουν» οι πέτρες μεταξύ τους. ​Το «Καμπούριασμα»: Ο δρόμος του γεφυριού είναι ανηφορικός και κατηφορικός (τοξωτός) ακριβώς για να μετατρέπει το βάρος των περαστικών σε πίεση προς τα πόδια της γέφυρας, αντί να λυγίζει τις πέτρες. ​Τα Βαριά Πόδια: Επειδή η καμάρα σπρώχνει προς τα έξω (θέλει να «ανοίξει»), τα βάθρα έγιναν απίστευτα βαριά για να κρατούν σταθερή την κατασκευή. ​Τα Παράθυρα (Θυρίδες): Τα μικρά τοξωτά ανοίγματα ανάμεσα στις καμάρες επέτρεπαν στο νερό να περνάει από μέσα στις μεγάλες πλημμύρες, ελαφρύνοντας παράλληλα το βάρος της γέφυρας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους