"Μάρω Κοντού" (1934-2026): Μια από τις σπουδαιότερες ηθοποιούς του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, η οποία επιβλήθηκε στο κοινό και αγαπήθηκε από αυτό, μολονότι η "λάμψη" της ήταν πολύ πιο...

Πλήρες Κείμενο:

"Μάρω Κοντού" (1934-2026): Μια από τις σπουδαιότερες ηθοποιούς του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, η οποία επιβλήθηκε στο κοινό και αγαπήθηκε από αυτό, μολονότι η "λάμψη" της ήταν πολύ πιο ισορροπημένη και σεμνή από τις υπόλοιπες λαμπρές πρωταγωνίστριες της εποχής της.

Έχοντας κάνει την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση (μαζί με την Μαίρη Χρονοπούλου) στο "Χαρούμενο ξεκίνημα" του Ντίνου Δημόπουλου και της Φίνος Φιλμ, ήδη από το 1954, εμφανίστηκε σε λίγες σχετικά ταινίες αυτής της εταιρείας, όπως και σε λίγες γενικά ταινίες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, καθώς η πλούσια καριέρα της εντοπίζεται κυρίως σε άλλες εταιρείες, ενώ το δυναμικό της ξεκίνημα σημειώνεται στα 1960, με μαζικές συμμετοχές σε αρκετά έργα, από τα οποία ξεχωρίζουν αναμφισβήτητα ο ρόλος της ως ταλαιπωρημένη και κακοπαθημένη σύζυγος του κυρίου Ορέστη Καλλιγαρίδη στα "Κίτρινα γάντια" του Αλέκου Σακελλάριου, όπως και οι ρόλοι της στα εμβληματικά φιλμ νουάρ "Έγκλημα στο Κολωνάκι" του Τζανή Αλιφέρη και "Έγκλημα στα παρασκήνια" του Ντίνου Κατσουρίδη, με την ίδια να πείθει ως μοιραία γυναίκα του υπόκοσμου και γενικά της σκοτεινής πλευράς της Αθήνας, ενώ είχε εμφανιστεί (δυο χρόνια πιο πριν) και στον παρομοίως ατμοσφαιρικό "Άνθρωπο του τρένου" του Ντίνου Δημόπουλου.

Το 1960, επίσης και εκτός των άλλων, συμμετέχει και στην κωμωδία "Ένας Δον Ζουάν για κλάματα" του Δημήτρη Δαδήρα, εγκαινιάζοντας έτσι την κατοπινή κινηματογραφική της συνεργασία με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα.

Το 1961, ωστόσο, είναι ακόμα σημαντικότερη χρονιά για την Μάρω Κοντού, με δύο μόλις ταινίες, αλλά κομβικές για την κινηματογραφική της καριέρα: Την "Αντιγόνη" του Γιώργου Τζαβέλλα (με την ίδια στο ρόλο της "Ισμήνης", δηλαδή της αδερφής της "Αντιγόνης") και "Αλίμονο στους νέους" του Αλέκου Σακελλάριου (με την ίδια στο ρόλο της Ρίτας, που ήταν και το μήλον της έριδος των γηραιών τε και νεαρών ανδρών του έργου). Προχωρώντας η δεκαετία του 1960, η Μάρω Κοντού συμπρωταγωνιστεί σε ενδιαφέρουσες ταινίες στο πλευρό του Γιώργου Φούντα, επίσης υποδύεται την απογοητευμένη και εκδικητική σύζυγο του Ντίνου Ηλιόπουλου στην κωμωδία "Ο φίλος μου, ο Λευτεράκης" του Αλέκου Σακελλάριου, ερμηνεύει το ρόλο της γοητευτικής Ρένας (που είχε παίξει η Ίλυα Λιβυκού) στο ρημέηκ της ταινίας "Δελησταύρου και Υιός" του Αλέκου Σακελλάριου, δηλαδή στο "Υιέ! Υιέ μου!" του Γρηγόρη Γρηγορίου, αλλά δίπλα στον Γιώργο Κωνσταντίνου είναι που η Μάρω Κοντού ξεχωρίζει αρχικώς ως η καταπιεστική σύζυγός του στην κωμωδία "Η σωφερίνα" (1964) του Αλέκου Σακελλάριου και πάνω από όλα ως η καταπιεσμένη σύζυγός του κυρίου Κοκοβίκου (Γιώργος Κωνσταντίνου) και στην καλύτερη ίσως ταινία της καριέρας και των δύο, που δεν είναι άλλη από το έργο του Γιώργου Τζαβέλλα: "Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα" (1965). Κατόπιν, από το 1966 ως το 1972, η Μάρω Κοντού πρωταγωνιστεί σε αρκετές γνωστές ταινίες, όπως ο "Αχόρταγος" του Δημήτρη Δαδήρα, η δημοφιλέστατη "Ιταλίδα από την Κυψέλη" του Ντίνου Δημόπουλου, η ξεχασμένη "Οικογένεια Χωραφά" του Κώστα Ασημακόπουλου, η κωμωδία "Αχ και να ήμουν άνδρας" του Στέφανου Φωτιάδη (σε διπλό ρόλο), αλλά πάνω από όλα ξεχωρίζει για τη χημεία της με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και σε ταινίες του κινηματογραφικού οργανισμού "Καραγιάννης-Καρατζόπουλος": "Ο γεροντοκόρος" του Ορέστη Λάσκου, "Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι" και ο "Καπετάν Φάντης Μπαστούνι" του Αλέκου Σακελλάριου, ο βραβευμένος "Μπλοφατζής" του Βασίλη Γεωργιάδη, αλλά κυρίως σε κωμωδίες του Κώστα Καραγιάννη: "Ο τζαναμπέτης", "Κρίμα το μπόι σου", "Ο φαφλατάς", "Πίσω μου σε έχω, Σατανά" και "Της ζήλειας τα καμώματα", ενώ την ίδια εποχή συμπρωταγωνιστεί και σε λιγότερο γνωστές (ή λιγότερο σημαντικές) κωμωδίες της ίδιας εταιρείας και στο πλάι του Γιώργου Πάντζα, του Νίκου Σταυρίδη, του Γιάννη Γκιωνάκη, αλλά και του Κώστα Βουτσά.

Μετά από το 1972, η Μάρω Κοντού αφοσιώνεται σε άλλες καλλιτεχνικές (θεατρικές ή και τηλεοπτικές) δραστηριότητες, αλλά και σε πολιτική-βουλευτική δράση, κάνοντας πάντως και κάποιες ακόμα (έστω και περιστασιακές κινηματογραφικές εμφανίσεις), όπως π.χ. ως η ταλαιπωρημένη σύζυγος του Θανάση Βέγγου στο εμβληματικό "Μεγάλο κανόνι" του Πάνου Γλυκοφρύδη, ως Υπουργός Παιδείας στον ξεχασμένο "Φαλακρό μαθητή" του Ντίνου Κατσουρίδη, ως συμπρωταγωνίστρια του Κωνσταντάρα στην τελευταία ηρωική κωμωδία του: "Ο Λαμπρούκος Μπαλαντέρ" του Κώστα Καραγιάννη και κυρίως στο "Αν" του Χριστόφορου Παπακαλιάτη και στο ρόλο της ηλικιωμένης πλέον Ελένης Κοκοβίκου (47 χρόνια μετά από την ταινία "Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα").

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους