Καλό ταξίδι στην αιωνιότητα στην Ελενίτσα της μεγάλης οθόνης, που αγαπήθηκε και στις αλλεπάλληλες μεταφορές στην μικρή οθόνη… Γιατί Αντωνάκη μου, «η δε γυνή κάποτε ξυπνάει…» Τώρα το λαμπερό βλέμμα...

Πλήρες Κείμενο:

Καλό ταξίδι στην αιωνιότητα στην Ελενίτσα της μεγάλης οθόνης, που αγαπήθηκε και στις αλλεπάλληλες μεταφορές στην μικρή οθόνη… Γιατί Αντωνάκη μου, «η δε γυνή κάποτε ξυπνάει…» Τώρα το λαμπερό βλέμμα της, δυο αστέρια λαμπερά αιωνίως *** Μάρω Κοντού (1934–2026) «Οι αστέρες, όταν μεταναστεύουν, πηγαίνουν στα αστέρια.» Η Μάρω Κοντού έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω της ένα από τα πιο φωτεινά αποτυπώματα στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

Γεννημένη στην Αθήνα το 1934, ξεκίνησε από τον χορό, σπούδασε στη σχολή της Κούλας Πράτσικα και τα πρώτα της καλλιτεχνικά βήματα έγιναν στο Εθνικό Θέατρο, πριν κατακτήσει τη μεγάλη οθόνη και τη θεατρική σκηνή.

Υπήρξε μια ηθοποιός σπάνιας κομψότητας, με ευγένεια, χιούμορ, μέτρο και ερμηνευτική ακρίβεια που την έκαναν να ξεχωρίζει σε κάθε της εμφάνιση.

Ανάμεσα στις ταινίες που σφράγισαν την πορεία της ξεχωρίζουν οι «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», όπου χάρισε την αξέχαστη Ελενίτσα δίπλα στον Γιώργο Κωνσταντίνου, «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη», «Η Σοφερίνα», καθώς και η συμμετοχή της στην «Αντιγόνη», αποδεικνύοντας ότι μπορούσε να υπηρετήσει με την ίδια άνεση τόσο την κωμωδία όσο και το δράμα.

Συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους δημιουργούς και ηθοποιούς της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου: τον Γιώργο Τζαβέλλα, που της εμπιστεύθηκε τον πιο εμβληματικό της ρόλο, τον Δημήτρη Χορν, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Γιώργο Κωνσταντίνου, τον Ανδρέα Μπάρκουλη, την Ειρήνη Παπά και πολλούς ακόμη κορυφαίους καλλιτέχνες της γενιάς της. *** Πληροφορίες από ertnews.gr⁠ Με την αναχώρησή της, κλείνει ακόμη ένα πολύτιμο κεφάλαιο του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου Όμως οι μεγάλοι καλλιτέχνες δεν χάνονται.

Συνεχίζουν να ζουν στις εικόνες, στις λέξεις, στις σκηνές που μας συγκίνησαν και στα χαμόγελα που μας χάρισαν. Βάσω Ιορδάνου Κοσμίδου Καλό σου ταξίδι, Μάρω Κοντού.

Οι αστέρες, όταν μεταναστεύουν, πηγαίνουν στα αστέρια. Εκεί όπου το φως δεν σβήνει ποτέ, αλλά γίνεται αιωνιότητα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους