Ένα από τα πράγματα που απολαμβάνω όταν βρίσκομαι ανάμεσα σε απλούς, παλιούς ανθρώπους του τόπου μας, ειδικά στα φημισμένα χωρία Πάνω και Κάτω Ακουρδάλεια, όπου γνωρίζω τον κόσμο καλά, είναι η...

Πλήρες Κείμενο:

Ένα από τα πράγματα που απολαμβάνω όταν βρίσκομαι ανάμεσα σε απλούς, παλιούς ανθρώπους του τόπου μας, ειδικά στα φημισμένα χωρία Πάνω και Κάτω Ακουρδάλεια, όπου γνωρίζω τον κόσμο καλά, είναι η ικανότητα των ανθρώπων εκεί να αστειεύονται, να χωρατεύουν ο ένας τον άλλο αλλά και τους εαυτούς τους.

Να πειράζουν ο ένας τον άλλο χωρίς παρεξήγηση, να αυτοσαρκάζονται, να λένε τα πιο μεγαλειώδη ψέματα, υπερβάλλοντας επί σκοπού, να δηλώνουν θεατρικά σχεδόν και με πάση σοβαρότητα το ένα, ενώ ξέρουν, και όλοι ξέρουν , ότι εννοούν το άλλο.

Και να γελούν, ρε παιδί μου.

Να γελούν πραγματικά με τη ψυχή τους.

Για όλα αυτά, νομίζω, χρειάζεται μια ιδιαίτερη μορφή κοινωνικής και συναισθηματικής ευφυΐας.

Η ικανότητα να καταλαβαίνεις ότι ένα πείραγμα δεν είναι επίθεση, ότι μια υπερβολή δεν είναι ψέμα και ότι δεν χρειάζεται να παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά.

Μια ικανότητα που δεν έχει σχέση ούτε με τη μόρφωση ούτε απαραίτητα με την εξυπνάδα.

Νιώθω ότι τη χάνουμε σιγά σιγά αυτή την ικανότητα σαν λαός. Nα μή πώ οτι υπάρχουν κ εκείνοι που τη θεωρούν αδυναμία. Και είναι κρίμα. Andreas Soudjis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους