"Η μητέρα μου είχε δίκιο: Όταν δεν σου έχει απομείνει τίποτα, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να βάλεις τα μεταξωτά σου εσώρουχα και να αρχίσεις να διαβάζεις Προυστ". Η Τζέιν Μπίρκιν έμεινε στην...

Πλήρες Κείμενο:

"Η μητέρα μου είχε δίκιο: Όταν δεν σου έχει απομείνει τίποτα, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να βάλεις τα μεταξωτά σου εσώρουχα και να αρχίσεις να διαβάζεις Προυστ". Η Τζέιν Μπίρκιν έμεινε στην Ιστορία ως το αρχετυπικό it girl και ακόμα περισσότερο ως η γυναίκα που σχεδίασε την πιο διάσημη Hermés του κόσμου, την τσάντα Birkin.

Ήταν όμως πολλά περισσότερα από τη μούσα ενός αξεσουάρ.

Ήταν ηθοποιός, τραγουδίστρια, style icon, σύντροφος, μητέρα, φίλη, ήταν όμως και μια περίπλοκη προσωπικότητα που επιθυμούσε διακαώς να την πάρουν στα σοβαρά.

Όταν την σκεφτόμαστε, ανατρέχουμε σε εικόνες από τα πρώτα χρόνια της πίσω στα 60s: ένα ωραίο κορίτσι, με τεράστια μάτια γεμάτα δίψα για ζωή και χείλη μισάνοιχτα σε ένα αδιόρατο χαμόγελο.

Θυμόμαστε τις παπαρατσικές λήψεις από τα χρόνια της δόξας της, όταν κρεμόταν μισόγυμνη από το μπράτσο του Σερζ Γκενσμπούρ, του άντρα που έχει καταγραφεί ως ο μεγάλος έρωτας της ζωής της και ο άνθρωπος που καθόρισε την πορεία της.

Από το μυαλό μας περνάνε επίσης φωτογραφίες της από τα χρόνια της ωριμότητας, στα 60 της, όταν ποζάριζε χαμογελαστή με την τσάντα που πήρε το όνομά της, μια γυναίκα που έζησε πολλά.

Η οικογένειά της ήταν μεγαλοαστική και δημιουργική.

Η μητέρα της, η Τζούντι Κάμπελ, ήταν γνωστή ηθοποιός του θεάτρου και μούσα του Νόελ Κάουαρντ.

Από εκείνη κληρονόμησε η Τζέιν τη ροπή προς τη θεατρικότητα.

Προκειμένου να διαφύγει από το αριστοκρατικό οικοτροφείο που την είχαν βάλει οι γονείς της κατάπιε χαλίκια και αποβλήθηκε για ιατρικούς λόγους.

Γέννημα θρέμμα του Λονδίνου, ξεκίνησε τη διαδρομή της στη μεγάλη οθόνη με μικρούς ρόλους στις ταινίες "Blow-up" του Μικελάντζελο Αντονιόνι και "Kaleidoskope" του Τζακ Σμάιτ (και οι δύο το 1966). Ήταν ήδη γνωστή ως fashionista, έκανε παρέα με τους Beatles και ζούσε με τον διάσημο συνθέτη Τζον Μπάρι, τον μοναδικό άντρα που παντρεύτηκε (στα 17 της, όταν εκείνος ήταν 32 ετών) και πατέρα της πρώτης κόρης της, της Κέιτ Μπάρι.

Tο 1968, όταν ο γάμος με τον Μπάρι είχε γράψει τίτλους τέλους και η Κέιτ ήταν μόλις ενός έτους, η Μπίρκιν αρπάχτηκε σαν σε σανίδα σωτηρίας από τον ρόλο που της πρότειναν σε μια γαλλική ταινία που θα γυριζόταν στο Παρίσι.

Ηταν το "Slogan" του Πιερ Γκριμπλά.

Εκείνη δεν γνώριζε ούτε μια λέξη στα γαλλικά και πολύ περισσότερο δεν φανταζόταν ότι αυτό που ξεκινούσε σαν περιπέτεια θα γινόταν η νέα ζωή της.

Στα γυρίσματα γνωρίστηκε με τον Σερζ Γκενσμπούρ.

Η πρώτη της εντύπωση για τον κατά 18 χρόνια μεγαλύτερό της συμπρωταγωνιστή ήταν αρνητική. "Είναι απαίσιος", είχε αποφανθεί.

Η γνώμη της άλλαξε μετά από μια τρελή βραδιά μαζί του στο Παρίσι. Ο Γκενσμπούρ την πήγε πρώτα για δείπνο στο θρυλικό club "Chez Regine’s", μετά για χορό στο κλαμπ "Rasputine" και στη συνέχεια σε ένα drug καμπαρέ, το "Madame Arthur’s". Τα ξημερώματα την οδήγησε στο ξενοδοχείο "Hilton", όπου ο ρεσεψιονίστ τον ρώτησε: "Το συνηθισμένο σας δωμάτιο, κύριε Γκενσμπούρ;". Όταν ανέβηκαν στο δωμάτιο, εκείνος έπεσε λιπόθυμος στο κρεβάτι.

Εκείνη ήταν υπερβολικά ενθουσιασμένη για να κοιμηθεί.

Ήταν η πρώτη τους νύχτα ως επίσημο ζευγάρι και ήταν ερωτευμένοι.

Έναν χρόνο αργότερα θα κυκλοφορούσαν το πρώτο άλμπουμ τους, "Jane Birkin / Serge Gainsbourg", σηματοδοτώντας την κοινή επαγγελματική και προσωπική τους πορεία.

Έζησαν μαζί μέχρι το 1980, απέκτησαν μια κόρη, τη Σαρλότ, και δεν παντρεύτηκαν ποτέ.

Μετά τη διάλυση της σχέσης το 1981, συνέχισε την καριέρα της ως τραγουδίστρια και ηθοποιός με άλμπουμ όπως το "Baby Alone in Babylone" το 1983 και το "Amour des Feintes" το 1990, αμφότερα σε στίχους και μουσική του Γκενσμπούρ.

Έγιναν ένα από τα πιο σκανδαλώδη ζευγάρια της εποχής με τη γεμάτη ερωτικούς αναστεναγμούς επιτυχία τους "Je t’aime... moi non plus". Το Βατικανό αφόρισε το τραγούδι, κάτι που πάντα βοηθάει ένα it girl. "Το να δηλώνεις ''ελεύθερος'' είναι μια σταθερή αξία στον χρόνο.

Έτσι δεν είναι; Το ενδιαφέρον, το αστείο με αυτό το κομμάτι είναι πως από την κυκλοφορία του κανένας δεν κατάφερε να γράψει τραγούδι τόσο αισθησιακό.

Εννοείται πως την εποχή που κυκλοφόρησε απαγορεύτηκε" είχε σημειώσει η Μπίρκιν αναφερόμενη στο εν λόγω κομμάτι για να συμπληρώσει ότι κατόπιν συζήτησης με τον επικεφαλής της τότε δισκογραφικής εταιρείας Phonogram, ο Γκενσμπούρ έγραψε δέκα ακόμη κομμάτια τα οποία περιλήφθηκαν σε δίσκο 33 στροφών από κοινού με το "Je t’ aime moi non plus", υπό τον τίτλο "Jane Birkin/Serge Gainsbourg". Τα περιοδικά έπεσαν πάνω της, αποκαλώντας την "Παγκοσμίως διάσημη σε τρία λεπτά". Το 1970, το BBC τής έκανε ένα ολόκληρο τηλεοπτικό αφιέρωμα: "Ανοίξτε οποιοδήποτε περιοδικό στο Παρίσι και θα τη δείτε κάπου... Είναι μια ιστορία επιτυχίας βγαλμένη από παραμύθι, που γίνεται ακόμα πιο εξωτική από το γεγονός ότι συνέβη σε άλλη χώρα". Το 1985, η Hermès ονόμασε προς τιμή της την περίφημη πλέον τσάντα Birkin, κάτι που αρκούσε για να ανακηρύξει οποιαδήποτε γυναίκα σε αιώνια βασίλισσα των it girls.

Αλλά εκείνη δεν επωφελήθηκε ποτέ οικονομικά από αυτό.

Την ικανοποίησαν η τιμή, η δωρεάν προμήθεια των συγκεκριμένων προϊόντων για όλη της τη ζωή και μια μικρή ετήσια δωρεά προς τα φιλανθρωπικά της ιδρύματα. Η Μπίρκιν λάτρεψε τον Γκενσμπούρ, αλλά περισσότερο λάτρεψε το Παρίσι.

Τόσο, που πολιτογραφήθηκε Γαλλίδα.

Εκεί πέρασε την υπόλοιπη ζωή της, εκεί άφησε την τελευταία της πνοή στις 16 Ιουλίου 2023, στα 76 της, όχι απολύτως πλήρης ημερών, σίγουρα όμως πλήρης εμπειριών. Τζέιν Μπίρκιν (14 Δεκεμβρίου 1946-16 Ιουλίου 2023)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους