Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μερικές φορές, όταν στρέφεστε στον άνθρωπό σας και του λέτε ότι πονάτε, δεν ζητάτε να διορθώσει τα πάντα.

Δεν ζητάτε να βρει αμέσως τη σωστή απάντηση.

Δεν ζητάτε να εξαφανίσει το πρόβλημα.

Ζητάτε κάτι πολύ πιο βαθύ: «Μείνε εδώ μαζί μου όσο το περνάω.» Μπορεί να επιστρέφετε από μια δύσκολη ημέρα.

Να είστε κουρασμένοι. Απογοητευμένοι. Φοβισμένοι.

Να κουβαλάτε κάτι που δεν ξέρετε ακόμη πώς να διαχειριστείτε.

Και όταν αρχίζετε να μιλάτε, ο άλλος προσπαθεί να βοηθήσει.

Σας δίνει λύσεις.

Σας λέει τι πρέπει να κάνετε.

Τι δεν χρειάζεται να σκέφτεστε.

Πώς θα μπορούσατε να το δείτε διαφορετικά.

Γιατί “δεν είναι τόσο άσχημα”. Ίσως το κάνει από αγάπη.

Ίσως θέλει πραγματικά να σας ανακουφίσει.

Αλλά εσείς, αντί να νιώσετε πιο κοντά, νιώθετε ακόμη πιο μόνοι.

Γιατί αυτό που είχατε ανάγκη δεν ήταν μια απάντηση.

Ήταν παρουσία.

Χρειαζόσασταν να ακούσετε: «Καταλαβαίνω ότι αυτό σε δυσκολεύει.» «Είμαι εδώ.» «Δεν χρειάζεται να το περάσεις μόνος/η.» «Δεν έχω όλες τις απαντήσεις, αλλά δεν θα απομακρυνθώ από σένα.» Αυτές οι φράσεις δεν λύνουν πάντα το εξωτερικό πρόβλημα.

Αλλά αλλάζουν κάτι θεμελιώδες: το πώς βιώνει ο άνθρωπος τον πόνο του.

Γιατί ο πόνος που μοιράζεται μέσα σε έναν ασφαλή δεσμό δεν κουβαλιέται με τον ίδιο τρόπο.

Όμως πολύ συχνά δημιουργείται μια οδυνηρή παρεξήγηση.

Ο ένας ανοίγεται και ζητά συναισθηματική παρουσία.

Ο άλλος ακούει ότι πρέπει να βρει λύση.

Ο ένας θέλει να νιώσει ότι τον καταλαβαίνουν.

Ο άλλος αγχώνεται ότι πρέπει να “φτιάξει” την κατάσταση.

Ο ένας λέει: «Δεν με ακούς.» Ο άλλος απαντά: «Μα προσπαθώ να σε βοηθήσω.» Και έτσι και οι δύο απογοητεύονται.

Ο ένας επειδή δεν ένιωσε κρατημένος.

Ο άλλος επειδή νιώθει ότι η προσπάθειά του δεν αναγνωρίστηκε.

Πίσω από αυτή τη σύγκρουση υπάρχει συχνά ένας βαθύς φόβος.

Εκείνος που πονά φοβάται: «Θα μείνω μόνος/η μέσα σε αυτό.» Εκείνος που προσπαθεί να λύσει φοβάται: «Αν δεν μπορέσω να το διορθώσω, θα σε απογοητεύσω.» Και έτσι ο ένας ζητά περισσότερη συναισθηματική επαφή, ενώ ο άλλος βιάζεται να προσφέρει περισσότερες λύσεις.

Μόνο που καμία λύση δεν μπορεί να αντικαταστήσει το βίωμα: «Ο άνθρωπός μου είναι εδώ και δεν φοβάται το συναίσθημά μου.» Στη θεραπεία ζεύγους, αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο.

Γιατί συναισθηματική ανταπόκριση δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχετε όλες τις απαντήσεις.

Σημαίνει ότι μπορείτε να είστε προσβάσιμοι.

Να στραφείτε προς τον άλλον αντί να απομακρυνθείτε.

Να αντέξετε λίγο τον πόνο του χωρίς να τον ακυρώσετε.

Να τον ακούσετε χωρίς να βιαστείτε να διορθώσετε.

Να του δείξετε ότι το συναίσθημά του δεν είναι υπερβολικό, ενοχλητικό ή επικίνδυνο για τη σχέση.

Μερικές φορές η πιο θεραπευτική απάντηση δεν είναι: «Ξέρω τι πρέπει να κάνεις.» Είναι: «Είμαι εδώ.

Πες μου περισσότερα.» Στη μέθοδο ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ δεν δουλεύουμε μόνο το πώς θα λύνετε τα προβλήματα.

Δουλεύουμε το πώς θα γίνεστε ξανά ασφαλές καταφύγιο ο ένας για τον άλλον.

Να αναγνωρίζετε πότε ο σύντροφός σας ζητά λύση και πότε ζητά παρουσία.

Να μπορείτε να ακούτε το συναίσθημα χωρίς να νιώθετε ότι αποτυγχάνετε.

Να μπορείτε να προσφέρετε στήριξη χωρίς να εξαφανίζετε, να υποτιμάτε ή να βιάζετε τον πόνο.

Γιατί πολλές φορές ο άνθρωπός σας δεν σας ζητά να σώσετε την κατάσταση.

Σας ζητά να μη φύγετε συναισθηματικά από δίπλα του όσο τη ζει.

Αν είστε ζευγάρι που προσπαθεί να βοηθήσει, αλλά καταλήγει να νιώθει ότι ο ένας δεν ακούγεται και ο άλλος δεν είναι ποτέ αρκετός… στείλτε μου τη λέξη: ΣΤΗΡΙΞΗ και θα σας ενημερώσω προσωπικά για τη Συνεδρία Στρατηγικής Επιθυμητής Αλλαγής. Αντώνης Γκλιόγκος Σύμβουλος Συντροφικών Σχέσεων και Ζευγαριών | Αφηγηματικός Ψυχοθεραπευτής Θεραπευτής Ζεύγους και Οικογένειας | Δημιουργός της Μεθόδου ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους