Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δύο κορίτσια, δύο βιβλία και μια θάλασσα. Η κόρη μου κρατάει στα χέρια της την ιστορία της Λουκίας — το καινούργιο μου βιβλίο, ακόμη ανέκδοτο, ακόμη σε φωτοτυπίες, ακόμη σχεδόν μόνο δικό μου.

Η κολλητή της διαβάζει το πρώτο μου βιβλίο.

Είναι μόλις δεκαπέντε χρονών και οι δυο τους.

Από την Τζια, ανάμεσα σε βουτιές και ηλιοβασιλέματα, μου τηλεφωνούν εναλλάξ.

Συζητάμε την πλοκή, τους ήρωες, όσα ένιωσανι και όσα πιστεύουν πως θα συμβούν παρακάτω.

Κι εγώ τις ακούω και νιώθω τις ιστορίες μου να γίνονται, σιγά σιγά, δικές τους.

Η μία έχει ήδη φύγει από τα χέρια μου και κυκλοφορεί στον κόσμο.

Η άλλη δεν έχει ακόμη γεννηθεί επίσημα — κι όμως έχει ήδη βρει έναν άνθρωπο που θέλει να μείνει μαζί της ως την τελευταία σελίδα.

Δεν ξέρω αν υπάρχει πιο παράξενο και τρυφερό συναίσθημα για έναν συγγραφέα από το να βλέπει τις ιστορίες του να φεύγουν από κοντά του και να βρίσκουν μόνες τους ανθρώπους που τις αγαπούν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους