Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτή είναι η Λουνα ή Κανέλλα. Μπορεί να είχε και άλλα ονόματα και να μην τα έχω μάθει.

ΉΤΑΝ η Λούνα, βασικά.. Ξεκίνησε το ταξίδι της προς τον σκυλοπαράδεισο χθες.. Το παλέψαμε 1 μήνα κι αυτή εκεί να περιμένει, να αλλάξει κάτι.. να γίνει καλά, γιατί είχε όλη τη ζωή μπροστά της.

Να ήταν το πολύ 2 ετών.

Αδεσποτάκι της Μαραθόπολης Μεσσηνίας.

Σε ένα μέρος που για τους τουρίστες μπορεί να φαντάζει Παράδεισος, αλλά για τα ζώα και τους εθελοντές είναι ΕΦΙΑΛΤΗΣ.

Και όχι μόνο η Μαραθόπολη, αλλά η ευρύτερη περιοχή. Η Λούνα χτυπήθηκε από αυτοκίνητο που έτρεχε στον τουριστικό δρόμο της Μαραθόπολης στις 16/06/2026 το βράδυ.

Πολλοί είδαν, κανένας δεν μίλησε κι ούτε θα μιλήσει.

Λένε ότι φοβούνται μην μπλέξουν, ακριβώς όπως αυτοί που βλέπουν κακοποίηση ανθρώπου και δεν μιλάνε…για να μην μπλέξουν και μετά θρηνούμε.

Θρηνούμε ανθρώπους, ζώα και απλά μένουμε εκεί και παρατηρούμε χωρίς να μιλάμε… για να μην μπλέξουμε! Όταν, όμως κάτι συμβαίνει στο σπίτι μας, θυμώνουμε γιατί κανένας δεν μίλησε και οι αρχές , οι γιατροί, η πολιτεία γενικά δεν έκαναν τη δουλειά τους ως όφειλαν.

Μόνο όταν μπαίνει στο σπίτι μας το κακό όμως, αλλιώς γιατί να μπλέξουμε, ε; Κάναμε καταγγελία για τον τραυματισμό και την εγκατάλειψη της Λούνας στις 27/06/2026.

Ναι, αργήσαμε αλλά η Λούνα δεν ήταν καθόλου καλά.

Το πρώτο χειρουργείο της κόστισε €800, τα οποία πλήρωσε πολίτης που δε θέλει καν να ξέρουμε το όνομα του.

Για να γίνει καλά η Λούνα… Δεν μπορούσε να σταθεί, να φάει , να κάνει τα βασικά που θα την κρατούσαν στη ζωή.

Βρήκαμε μόνοι μας υλικό από τις κάμερες των καταστημάτων που φαίνεται ξεκάθαρα το αυτοκίνητο του υπαιτίου.

Παρακαλούσαμε την αστυνομία να κάνει έρευνα και να πάρει το υλικό, να βρει αποδεικτικά που περίμεναν εκεί ,ώστε να υποστηρίξουν της δικαίωση της Λούνας …και της κάθε Λούνας… Φτάσαμε μέχρι το Υπουργείο, την Εισαγγελία, την Περιφέρεια Πελοποννήσου ζητώντας αυτά που δικαιούμαστε και εμείς σαν πολίτες αλλά και το ίδιο το πλασματάκι.

Όταν η αστυνομία τελικά πήγε να βρει το υλικό από τις κάμερες είχε χαθεί.

Απλά ρωτούσαν γενικά αόριστα κι αφού … κουράστηκαν στα 10 ολόκληρα λεπτά «ερευνών» , κάθισαν σε ένα από τα λίγα μαγαζιά της περιοχής που δεν είχε κάμερα να ….ξεκουραστούν. Ο Δήμος; Άφαντος! Το ίδιο αίτημα είχαμε στείλει και στο Δήμο, επειδή η Λούνα είχε τσιπ του Δήμου.

Δεν μας απάντησαν καν! Τίποτα! ΜΗΔΕΝ! Η Λούνα την τελευταία εβδομάδα είχε οξεία νεφρική ανεπάρκεια.

Ακόμη δεν είχε φάει κι ούτε είχε σηκωθεί.

Εμείς τη βλέπαμε υποτονική , αλλά δε θέλαμε να χάσουμε την ελπίδα μας.

Ήταν με ορούς και αντιβιώσεις πάνω από 2 εβδομάδες.

Εμείς παράλληλα πήγαμε για κάταθεση, δώσαμε το υλικό από τις κάμερες που είχαμε αποθηκεύσει στα κινητά μας.

Πάντα η ίδια απάντηση, δεν είναι εύκολο να επιβεβαιωθεί ο υπαίτιος.

Πρέπει κάποιος να μιλήσει.

Και κανένας δε θέλει να ...μπλέξει, αναφέροντας έστω το χρώμα του αυτοκινήτου που χτύπησε τη Λούνα με μεγάλη ταχύτητα.

Γιατί πολλοί είδαν , φαντάσου ότι ξέρουμε και ποιοι είδαν! Τους είδαμε στις κάμερες... Αυτοί που είδαν το περιστατικό και άκουσαν το ουρλιαχτό της Λούνας.

Αυτοί που βγήκαν έξω, κι αυτοί που πήραν τηλέφωνο εθελοντές και όχι τις αρμόδιες αρχές.

Αυτοί που κοιτάζουν από περιέργεια και μεταθέτουν την ευθύνη σε πολίτες με ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ και αίσθημα ΕΥΘΥΝΗΣ για το κοινό καλό και την προστασία των αδύναμων.

Και τι θυμήθηκα τώρα! Στην κατάθεση μου, μου ζήτησαν από το Αστυνομικό Τμήμα να υπαγορεύσω έναν πρόλογο και όπως αναφέρω τη λέξη «ενσυναίσθηση», μου είπαν ότι δεν καταλαβαίνουν αυτή τη λέξη γιατί... δεν υπάρχει…τη βγάζει λανθασμένη ο υπολογιστής… Δεν ξέρω πλέον αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω.

Δε ξέρω αν μπορώ… Νιώθω ότι έχει παραλύσει το μέσα μου.

Το καταλαβαίνεις; Η Λούνα χθες έφυγε με τη βοήθεια μας, είχε ξεκινήσει η σηψαιμία κι εμείς την κρατούσαμε με όλη μας τη δύναμη.

Έπρεπε να την αφήσουμε να ξεκουραστεί… Της κρατούσαμε το ποδαρακι κι όταν αγγίζαμε τη μυτούλα της λίγο πριν το τέλος, έβγαζε αργά τη γλωσσίτσα της για να μας αποχαιρετήσει δίνοντας μας τα φιλάκια που πάντα μας έδινε όταν μας συναντούσε έξω και ερχόταν κατά πάνω μας τρέχοντας μέσα στη χαρά! Η Λούνα θάφτηκε με μια μπαλίτσα, ένα κοκκαλάκι και λευκά λουλουδάκια, δίπλα στο ποτάμι σε ένα λοφάκι να μας βλεπει όλους από εκεί. Η Λούνα μας δίδαξε πολλά , μας έμαθε να κυνηγάμε τα δικαιώματα ειδικά αυτών που δεν μπορούν να μιλήσουν, χωρίς φόβο, αλλά με πολύ πάθος.

Και πείσμα. Η Λούνα θα δικαιωθεί.

Και η κάθε Λούνα! ΤΟ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ! ΝΑ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ! Καλό Ταξίδι στο φως Λουνάκι μας! Στο θηλυκό και δυνατό φως της Πανσελήνου που κάποια στιγμή ό,τι δεν πρέπει να υπάρχει, θα το κάψει! 🤍🙏🕊 (ΥΓ. Ευχομαι η συγκεκριμένη δημοσίευση να κοινοποιηθεί τόσο πολυ, ώστε να φτάσει το μήνυμα μας εκεί που πρέπει να φτάσει και να μαθουμε ολοι μας τη σημαινει ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ 🙏)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους