Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ «ΜΖ», ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ.

H μηχανή στις φώτο που ακολουθούν το κείμενο είναι ιδιοκτησία μου, αλλά έχει ιδιαίτερη ιστορική σημασία για τα πολιτικά και τα κοινά δρώμενα του χώρου στα πρώτα χρόνια μεταπολίτευσης. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΜΟΥ Ήρθε στην Αλβανία το Σεπτέμβρη του 1990.

Την αγόρασα όταν ήμουν για ένα μήνα «Αλβανός τουρίστας» στην Ελλάδα.

Η παραγωγή της μηχανής είναι της δεκαετίας του 1960.

Είναι ανατολικογερμανικής παραγωγής, «ΜΖ» και εξάβολτη. Η ΑΓΟΡΑ.

Αγοράστηκε στο Πέραμα Ιωαννίνων από κάποιον Ντόβα.

Την τελευταία στιγμή ανέβασε την τιμή με δέκα χιλιάδες δρ, τις οποίες δεν είχα.

Συμπλήρωσε το ποσό ο καλός μου φίλος Στέφανος Ντόβας, δημοσιογράφος, τον οποίο είχα γνωρίσει σε μια διμερή συνάντηση στην Κακαβιά Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ.

Ως «τουρίστας» βρέθηκα στην Αθήνα σε ξαδέρφια που και εγώ είχα φιλοξενήσει στην Αλβανία.

Λόγω της ιδιότητάς μου, με περίμεναν μαζεμένο, επιφυλακτικό και αμίλητο.

Τους ξάφνιασε η ελευθερία λόγου μου και η απόδοση με ρεαλισμό της πραγματικότητας στην Αλβανία, κυρίως σε σχέση με την χήρα του Ε. Χότζα.

Μεταξύ των ξαδέρφων μου ήταν και άνθρωπος του περιβάλλοντος του μεγάλου Παπανδρέου που προκαλούσε τη συζήτηση γύρω από τη χήρα Χότζα και την κατάσταση στην Αλβανία.

Δεν μπορούσε να πιστέψει σ΄αυτά που άκουγε, όταν οι πληροφορίες από άλλους «τουρίστες» από μας, έλεγαν εντελώς άλλα.

Επέλεξαν έναν περίεργο τρόπο δοκιμής για την φιλελεύθερη συμπεριφορά μου.

Με πήγαν στα μπουζούκια στη Νέα Μάκρη, στο πρώτο τραπέζι και μου είπαν αν θα μπορούσα να βγω στην πίστα.

Και περίμεναν.

Πρώτος και μόνος με χειροκροτήματα και πληρωμένα λουλούδια. (!) ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΔΟΚΙΜΗ.

Σαν αμοιβή ήταν τα χρήματα τα οποία αξιοποίησα για την αγορά της μεταχειρισμένης αυτής μηχανής.

Μαζί με την χρηματική αμοιβή, ήρθε και η πρόταση να μείνω στην Αθήνα με εξασφαλισμένα μισθό, κατοικία και τρόφιμα.

Η εργασία αφορούσε την ενημέρωση και ανάλυση των γεγονότων στην Αλβανία στο περιβάλλον του Α. Παπανδρέου.

Τους είπα θα γυρίσω Αλβανία να πάρω την οικογένεια και θα επιστρέψω Αθήνα.

Αλλά δεν έγινε. Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΜΗΧΑΝΗΣ.

Είναι το μόνο επίσημο μέσο που είχαμε στην ίδρυση και τη λειτουργία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ τους πρώτους μήνες.

Με την μηχανή αυτή και μόνο κάναμε την προεκλογική εκστρατεία, όχι μόνο για τις έδρες της ΟΜΟΝΟΙΑΣ στο Αργυρόκαστρο, αλλά και στους Αγίους Σαράντα για να βγάλουμε βουλευτές της ΟΜΟΝΟΙΑΣ στο δεύτερο γύρο, τον Ζαρμπαλά και τον Μήτσιο. ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ Κατεβαίνοντας μια μαρτήσια νύχτα με φεγγάρι το 1991 από το Κρυονέρι της Πάνω Δρόπολης, στη δεύτερη στράτα μέχρι τα Βρυσσερά, πίσω μου κώλυσε ένας τύπος, ο οποίος για να αποχτήσει φαίνεται την εμπιστοσύνη μου, ή γιατί πίστεψε ότι ανήκουμε στην ίδια κορύτα, μου ομολόγησε για την αλβανική αποστολή του, μαζί με δύο άλλους, στο Σεβαστιανό, με στόχο την εξουδετέρωσή του, αλλά όπως είπε δεν τα κατάφεραν. (Ο Σεβαστιανός το γνώριζε και απόρησε πώς προσκόλλησε στην ΟΜΟΝΟΙΑ και την Ι. Μητρόπολη Αργυροκάστρου !) Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ Τη συγκεκριμένη μηχανή χρησιμοποιούσα για τις μεταφορές μου ως βουλευτής.

Στις 8 Νοεμβρίου 1991, το κόκκινο Fiat με πινακίδες Τιράνων που είχαμε από πίσω στην προεκλογική εκστρατεία και παντού όπου μετά βρισκόμασταν στο χώρο μας, (μιλάω τουλάχιστον προσωπικά) μας ακολούθησε προκλητικά από Αργυρόκαστρο.

Πήγαινα με τη σύζυγό μου, την Ελβίρα, στη Δρόβιανη, όπου έμενε στους παππούδες του ο γιός μας.

Την προκλητικότητά του αντιλήφθηκε τουλάχιστον από τη Γορίτσα η Ελβίρα.

Στο ανήφορο της Μουζίνας και ενώ ανταλλασσόμασταν με ένα στρατιωτικό φορτηγό, το κόκκινο Fiat μπήκε ανάμεσα και μας εμβόλισε να πέσουμε στο γκρεμό.

Από θαύμα.

Λόγω ενστικτώδους αντίδρασης μου, η μηχανή βρέθηκε σωριασμένη κάθετα στην άσφαλτο με μένα κάτω της.

Ο αστυνομικός που υπηρετούσε στη Μουζίνα ήρθε να δει τι γίνεται.

Δεν μας είπε πώς το πληροφορήθηκε και έκανε όρκο ότι δε θα μαρτυρούσε καμιά λεπτομέρεια για το κόκκινο Fiat. Η ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΔΕΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ «ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ»! Σε λίγες μέρες, όταν κατάφερα να πάω Τίρανα, βρέθηκα στην Πρεσβεία της Ελλάδας. Ο Ν. Κανέλος, ο διπλωμάτης που ασχολούνταν με την πρόσωπα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, με πλησίασε και μου είπε ότι η Πρεσβεία δεν είχε στείλει τηλεγράφημα για το συμβάν στην Αθήνα, ενώ γνώριζε ότι επρόκειτο για απόπειρα δολοφονίας. «Κατάλαβα, του είπα, για τις δύο πλευρές χρειαζόμουν νεκρός!» Ένας κύριος, ο Βασίλης, διοικητικός υπάλληλος, με κάλεσε να φάμε μαζί, φασούλια με παξιμάδια.

Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για την υγεία μου και την τύχη μου. Η ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΜΗΧΑΝΗΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 35 ΧΡΟΝΙΑ Από τότε η μηχανή «ΜΖ» έμεινε εκτός του ενδιαφέροντος μου.

Φέτος, 2026, χάρη στη φροντίδα του Τάνη Κόλια στο Αργυρόκαστρο, με τουλάχιστον την μάνα Δροβιανίτισσα, ανέλαβε και επισκεύασε την μηχανή στο σύνολό της: ηλεκτρικό σύστημα και φωτισμό, κινητήρα, συμπλέκτη, αμορτισέρ, τιμόνι, λάστιχα, διακόπτες.

Έγινε καλύτερη από τότε που την αγόρασα και ας έκλεισε τα 65 της. Ο Τάνης μας επανάφερε την μηχανή πλέον ως λειτουργική αντίκα, αλλά και σπουδαίο αναμνηστικό μέσο για την ίδρυση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ.

Μετά από τον φάκελο με τα δικά μου έγγραφα για την ίδρυση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, πρόγραμμα, καταστατικό, πρακτικά, έγγραφα για τον φάκελο προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης, επιστολές, διαμαρτυρίες, προεκλογικό προπαγανδιστικό υλικό κλπ, τώρα έχω και το πρώτο και μέχρι τον Ιούνιο του 1991 το μόνο μέσο μετακίνησης στην ΟΜΟΝΟΙΑ.

Προσωπικά αξιοποίησα την μηχανή μέχρι τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς ΑΔΙΑΦΟΡΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ Σίγουρα, αυτά δεν έχουν καμιά σημασία πλέον για την κοινότητα των Ελλήνων.

Μάλιστα ενοχλούν κιόλας, αλλά νομίζω ότιδικαιούμαστε να τα γράφουμε αδιαφορώντας για το μη ενδιαφέρον του κοινού. ΤΕΛΟΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους